Περί κουτσομπολιών

Ως προφέσορας του είδους νομίζω ότι όφειλα εδώ και καιρό κάποιες εξηγήσεις στο λαό μου. Ήρθε, λοιπόν, η ώρα να (ψ)σολάρω! Να μοιράσω πραγματική αφρόκρεμα στο κοινό μου!

1.       Όταν μιλάμε για κουτσομπολιά… μιλάμε για κουτσομπολιά: φήμες, κακεντρέχειες, «καπνός», έτσι ακούστηκε, αυτό κυκλοφόρησε, το είπε ο τάδε στον τάδε, φαίνεται να έγινε εκείνο, δείχνει να είναι έτσι… ΔΕ μιλάμε για δημοσιογραφική έρευνα, δε μιλάμε για ντοκουμέντα, δε μιλάμε για είδηση, δεν είναι νόμος!, δεν είναι οι πλάκες του Μωυσή και – ΠΡΟΦΑΝΩΣ! – αν δεν είσαι μπροστά… ΔΕΝ μπορείς να αποδείξεις ότι ήταν/έγιναν έτσι όπως τα λες.

     Την εξυπνάδα του τύπου «Κι εσύ πού το ξέέέέρειειειεις…;;;» θα την ακούσω πολλές φορές ακόμα;;; Όταν ξεκινάω την κουβέντα με το «Έχω κουτσομπολιό! Ακούστε!»… τη λέξη κουτσομπολιό δεν την ακούς;;; Ή μήπως δεν ξέρεις τι σημαίνει;;;

2.       Αν γενικά είσαι κατά των κουτσομπολιών ή δε γουστάρεις να ακούς αυτές τις μαλακίες…, ΟΚ, κοίτα τι σου ΄χω:

α. Γύρνα και πες «Δε γουστάρω, τα βρίσκω μαλακίες αυτά και δε μ’ αρέσει που ασχολείσαι» (μπορεί και να το συζητήσουμε…).

β.  Μην ακούς και μην ασχολείσαι.

γ.   Αν προσβάλλεσαι τόσο πολύ πια (κι εσύ και η αισθητική σου)… σήκω και φύγε.

δ. Πρότεινε ΕΣΥ! κάποιο σοβαρότερο και κουλέστερο θέμα σε μια παρέα ξενέρωτων-απολιτίκ-ανούσιων-βαρετών (και βαρεμένων)-καμμένων ατόμων που είναι διατεθειμένοι να κάθονται 2μιση ώρες που έχουμε βγει και να μη λένε τίποτα μεταξύ τους! Πόσες φορές ακόμα θα χρειαστεί να κάνω τον καραγκιόζη και να προμοτάρω το one woman show μου για να βγουν παρέες από την ανυπαρξία, την καΐλα και το λήθαργο που τους δέρνει;;;!!!

Το να στήνεις το αφτί του γαργαντούα, όμως, να μην παίρνεις ανάσα μέχρι να τελειώσω μην και χάσεις και το -α και μετά να ξύνεις τον κώλο σου για κριτική και «ξεφτιλισμό», του τύπου «Μα τα πιστεύεις αυτάάά;;; Μα είναι δυνατόόόν;;;!»… ε, δεν είναι και λίγο μαλακία (συν τοις άλλοις);;;

Κι επίσης… όταν βλέπεις μια ολόκληρη παρέα… 7-10 άτομα… (που επίσης παριστάνουν τις περισσότερες φορές ότι δεν ξέρουν τι θα πει Star και Τζένη Χειλουδάκη) να στήνει αφτί και να λυσσάει να μάθει κι άάάλλο κι άάάλλοο κι άάάλλοοοο… εσύ τι ζόρι τραβάς;;;

Πραγματικά! Αν έχεις να προτείνεις να κάνουμε ή να πούμε κάτι πιο ενδιαφέρον… ή έχεις άλλον τρόπο να κάνεις τη δική σου «ανάσταση» ανάμεσα στα ψοφίμια… γιατί πολύ απλά δεν παίρνεις το λόγο και δεν το κάνεις;;;

3.       Το αν εγώ τα πιστεύω τα κουτσομπολιά που φέρνω στο τραπέζι… δεν ξέρω τι ακριβώς εξυπηρετεί να το ξέρεις και τι κερδίζεις με το να σου απαντήσω. Και δε σε συμφέρει καθόλου να πάρεις τη σοβαρή απάντηση που σου ετοιμάζω – όπως τόσα και τόσα άτομα που αμέσως μαζεύονται σαν τα λαγούδια όταν τους αναλύω τη θέση μου επί κουτσομπολιών! Λέω, λοιπόν:

α. Τα κουτσομπολιά τα λέω για την πλάκα μου και την προσωπική μου διασκέδαση και αυτή… και όσο βλέπω ότι η παρέα (αυτοί, τέλος πάντων, στους οποίους τα λέω) διασκεδάζει και γουστάρει και γίνεται τζέρτζελο… διασκεδάζω πιότερο κι εγώ.

Με την ίδια λογική, να σταματήσουμε να λέμε και ανέκδοτα!... γιατί σε κάποιους φαίνονται κακόγουστα ή γιατί δε συμφωνούν με την αισθητική του εκάστοτε αστείου!

β. Απ’ τη στιγμή που δεν είμαι μπροστά στα συμβάντα ή δε γνωρίζω προσωπικά αυτούς τους οποίους αφορούν… είναι σαφές ότι όσο δεν παίζει με τίποτα να είναι έτσι… άλλο τόσο παίζει και καραπαίζει! Πώς να το κάνουμε;;

Αλλά είμαι βέβαιη για μερικούς/-ές ότι και να ήμουν μπροστά και να τα μετέφερα… αφού δε θέλουν να πιστέψουν ή βρίσκουν την «ώρα των κουτσομπολιών» την ιδανική στιγμή να κρίνουν το ποιόν μου… πάλι ψέματα και βλακείες θα τα ‘βρισκαν.

γ. Προφανώς επειδή – σε αντίθεση με άλλους – δε γεννήθηκα χτες και τα βιώματά/ακούσματα/διαβάσματά μου δεν περιορίζονται στο πάρτυ του Villa Mercedes, τους REC και το Cosmopolitan… είναι σαφές ότι έχω μια κάποια αντίληψη του τι μπορεί να ισχύει και τι είναι καραψέμα-λάσπη-χολέρα-στόχευση κτλ. Αλλά δεν κατάλαβα! Όποιος λέει σε μια παρέα «Σήμερα άκουσα ότι…»… σημαίνει αυτομάτως κι ότι το πιστεύει ή το συμμερίζεται ή ότι συμφωνεί ή – ακόμα χειρότερα – ότι κάνει κι εκείνος τα ίδια;;;!!! Δηλαδή απ’ το «Ακούγεται / Λέγεται / Φημολογείται / Εικάζεται / Μου είπαν / Μάθαμε»… τι ακριβώς δεν καταλαβαίνουν;;; Ποια ακριβώς ΜΗ-εμπλοκή μου στην πληροφορία ΔΕΝ αντιλαμβάνονται;;;

+    

4.       Επειδή το ακούω πολύ συχνά το «Τσ τσ τα τα, ρε παιδάκι μου! Γίίίνονται τέτοια πράγματα;;; Άκου να δεις! Διαφθορά! Είδες;;;…» και εισπράττω σπινθηροβόλα βλέμματα βοδιού,

   σε όλους λέω ένα πράμα: Φαντάσου να ήσουν δημοσιογράφος, τραγουδιστής, μεγαλομάνατζερ, μεγαλοεπιχειρηματίας, παρουσιαστής, ποδοσφαιριστής… και το μεροκάματό σου να ήταν από χίλια έως πολλές χιλιάδες ευρώ. Το  μ ε ρ ο κ ά μ α τ ο , έτσι; Όταν εδώ βλέπεις τον κάθε πουθενά να ξεκωλιάζει μισό λεκανοπέδιο επειδή έχει ωραίο αμάξι ή, έστω, σπίτι δικό του (κι όμως…)… εσύ με 100 χιλιάρικα το μήνα τι θα έκανες;;; Λιτανεία;;

Αν μπορούσες να ‘χεις όποια 19χρονη μοντέλα ήθελες, όποια διάσημη ήθελες (γιατί είσαι και πάμπλουτος  - άρα πλΕρώνεις καλά + ανεβάζεις το στάτους αυτών που είναι δίπλα σου (κοίτα, ρε, που πρέπει να κάθομαι να εξηγώ τα αυτονόητα)), τις ωραιότερες και πιο ποθητές γυναίκες της χώρας και ίσως κάποιες κι από το εξωτερικό…, ωραία…, θα τις έπαιρνες όλες τα πρώτα 1, 2, . . . 5 χρόνια!... κάποια στιγμή δε θα ήθελες να ζήσεις και «το άλλο»;;; Ή, εν πάσει περιπτώσει, ο κύκλος που θα ‘χες δημιουργήσει (οι όμοιοί σου) δε θα σε έπειθαν/«έσπρωχναν» να δοκιμάσεις και κάτι άλλο;; Στην αρχή μπορεί να είναι οι παρτούζες…, μετέπειτα έρχεται κι η ένωση πούτσας-σφιγκτήρα και γουστάρεις να τον φας κι από όμορφο αγόρι έτοιμο για όλα.

Στην αρχή πληρώνεις αλλά στη συνέχεια βρίσκεις και αγάπη σε αυτό – γιατί, πώς να το κάνουμε;; Η 24 ώρες το 24ωρο δημοσιότητα σε κάνει και σαλτάρεις…, χάνεις τον εαυτό σου, ξεχνάς πώς και γιατί ξεκίνησες, διαφθείρεσαι συνειδησιακά και τελικά «τη βρίσκεις» με ομοίους σου που μόνο αυτοί μπορούν να καταλάβουν πώς νιώθεις και τι περνάς, γιατί, αν μη τι άλλο, they ‘ve been there... – και έτσι αποκτάς και σταθερό γκόμενο και αγαπιέστε και αλληλοσπονσοράρεστε και το κρύβετε και ταμπουριάζετε και πάει κλαίγοντας.

Όταν, δε, στη φάση μπλέκονται και ναρκωτικά…, κάθε μέρα ώρα και στιγμή είσαι «φτιαγμένος» (πάλι με «ομοίους» σου)… νομίζεις ότι από ένα σημείο και μετά πολυνιώθεις και τι κάνεις;; Είσαι μονίμως στα χάι σου και παίρνεις ό,τι έχεις πλάι σου.

Εδώ εμείς, ρε, κι απ’ τη χαρά των νιάτων μας, την περιέργεια και τη μαλακία που μας έδερνε… και πόσα κάναμε το ένδοξο πάλαι ποτέ;!...

Πόσο μάλλον όταν εδώ που φτάσαμε (κι αυτό όχι τώρα – χρόόόνια κρατάει η πατέντα) και για φωτογράφος στο Κυνήγι και Κυνοφιλία να πας… πρέπει να κάτσεις να σ’ τον βάλουν! Όταν σου χύνουν τον κόσμο στα πόδια σου… λεφτά, συμβόλαια, μόνιμα χιλιάρικα, εξώφυλλα, δημοσιότητα, διάσημους φίλους, τζάμπα ταξίδια, πάρτυ, εύκολη ζωή… σίρουζλι… πόσοι από μας θα βρισκόμασταν ΜΕΣΑ σε αυτό και θα λέγαμε όχι;;;

5.       Η άλλη μαλακομαλακία που ακούω συνέχεια – και το λένε και με βεβαιότητα επιχειρήματος οι λούληδες! – είναι το «Έλα, μωρέέέέ… Ποιος τον παίρνει;;; Αφού αυτός είναι παντρεμένος!» (αν, δε, ο «αυτός» έχει και παιδιά… μιλάμε για το άθικτο της κωλοτρυπίδας αλα αλάθητο του Πάπα! Ωωωω! Ωωωω! Ωωωωωωωωωωωωω!!!!!!!!!!). Και τι θα πει αυτό, ρε βοδάκια!;, να πούμε;;; Τι θα πει;;; Ότι όποιος έχει παιδιά δε γουστάρει πού και πού να τον τρώει ή να τον δίνει σε άτομο του ίδιου φύλου;;; Γιατί;; Το κλείδωσε;; Το αμπάρωσε;;; Ή μήπως ξέρουμε μία και δύο περιπτώσεις ατόμων που ζουν μια ζωή με το «μεράκι» και δεν το ξέρει ούτε η γυναίκα τους ούτε τα παιδιά τους;;; Ή διατηρούν τους λεγόμενους γάμους-βιτρίνες για να μπορούν να είναι και έτσι για την κοινωνία, το αφεντικό και τη φουκαριάρα τη μάνα τους και γιουβέτσι για την παρτάρα τους;;; Ρε τι λέτε;;! Ρε τι λέτε ρεεεε;;;;!!!! Πού ζείτε ωρέέέέ;;;!!!

6.       Όσο για το πόσο κακιά είμαι που ΜΕΤΑΦΕΡΩ κουτσομπολιά (γιατί ΚΑΝΕΝΑ από αυτά που κατά καιρούς έχω πει δεν τα ‘χω βγάλει απ’ το κεφάλι μου… Κάποιοι μου τα ‘χουν πει κι εμένα)… ίλεος! Ίλεος!!! Δεν εύχομαι σύφιλη και χολέρα… λέω ότι κάποιος τον παίρνει! Δεν κατηγόρησα κανένα για φόνο, δεν ψευδομαρτύρησα ενώπιον Θεού κι ανθρώπων!, είπα ότι κάποια ήταν πρώην βίζιτα!

Το τι ζόρι μπορεί να τραβάνε ορισμένα άτομα με την «κακία» των κουτσομπολιών…, λες και λες για τη μάνα τους… (τη στιγμή που οι ίδιοι είναι ανά πάσα στιγμή ετοιμοπόλεμοι να κυκλοφορήσουν σε χρόνο dt ΚΑΙ στους 7 ορόφους της εταιρείας ότι εσύ τον παίρνεις γιατί η φούστα που φόρεσες σήμερα ήταν πιο πάνω απ’ το γόνατο ή ότι ο τάδε τα έχει με την τάδε επειδή του τράβηξε μια συρραψιά στη φωτοτυπία ταυτότητας!) και να το παίρνουν τόσο προσωπικά… δε νοώ να το καταλάβω!

Και, στην τελική, να σου πω και το άλλο;;; Στα τέτοια μου αν θα ζήσει ή θα πεθάνει η Παπαρίζου, στα τέτοια μου αν θα κυκλοφορήσει κάποιο ψέμα για τη Μενεγάκη, στα απαυτά μου αν θα στεναχωρεθεί ο Λιάγκας που του θίξανε τον ανδρισμό!!!… ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ ΚΑΙ ΚΑΜΙΑ ΛΥΠΗΣΗ για άτομα που κάνανε την ανυπαρξία τους και την ανικανότητά τους να ανοίξουν κανά βιβλίο να ξεστραβωθούν χιλιάρικα από καλά τσιμπούκια, στρατηγικές μαρκετινίστικης πώλησης της μάνας τους!, για άψυχα δυστυχισμένα πανικοβλημένα σαρκεία που βγάζουν λεφτά που εγώ δε θα δω ποτέ μου 100 διδακτορικά να είχα κάνει!!! και που το σύστημα που τους εκτρέφει και τους συντηρεί προσπαθεί να πολτοποιήσει τόσο πολύ την κριτική μας σκέψη, τη λογική και την αισθητική μας… προκειμένου να μας πείσει ότι ΑΥΤΟ! αξίζουμε τελικά ως τηλεθεατές-ακροατές-αναγνώστες! Όχι άλλο κάρβουνο!!! ΦΩΤΙΑ ΣΤΑ ΣΑΒΒΑΤΟΒΡΑΚΑ!