Μας γράφει μια φίλη (της εκπομπής - χαχαχαχα!!! "Ευχαριστούμε την όμορφη Λάρισα!!! Χαιρετισμούς στα ωραία Τρίκαλα!!! Λευτεριά στο Καστελόριζο και φιλιά στη Ρόδο!" κ.ά. τέτοια...) και προσθέτουμε:
Για πόσο ηλίθιους περνάνε οι εταιρείες τους υπαλλήλους τους? Μάλλον αρκετά…
Το χειρότερο είναι ότι δεν πατάνε στην "ηλιθιότητά" σου αλλά στην ανάγκη σου. Έτσι και τολμήσεις να πεις τίποτα ή, έστω, να δυσανασχετήσεις, την απάντηση την έχουν έτοιμη: "Ξέρεις πόσοι περιμένουν στην ουρά για τη δική σου θέση;;; Και με λιγότερα λεφτά απ' αυτά που παίρνεις εσύ τώρα!"... Κι όχι ότι δεν είναι έτσι. Ξέρουν ότι, αν εσένα τα 800 ευρώ σου φαίνονται λίγα, έξω υπάρχει κόσμος που κάνει κρα! για 600... για 500... και 300 μη σου πω. Πάντα έλεγα ότι η δύναμη είναι στο συνασπισμό και την ομόνοια: αν ΚΑΝΕΙΣ δε δεχόταν να δουλέψει για κάτω από 1.000 ευρώ π.χ. . . . τι θα έκαναν;; Θα έφερναν του Βούλγαρο και το Ρουμάνο;; Πώς; Να δουλέψει σε ποια γλώσσα; Με ποιες γνώση Λογιστικής και Marketing;; Έλα, όμως, που όπως έχουν έρθει τα πράγματα... καταλαβαίνεις (και κάνεις και το μαλάκα, άμα λάχει...) αυτόν που έχει ανάγκη και το 400άρι ακόμα και μια χαρά θα σκύψει το κεφάλι και θα κάνει και τον ακόμα μεγαλύτερο μαλάκα..., γιατί έχει και δύο παιδιά, γιατί η μάνα του χρειάζεται περίθαλψη, γιατί ακόμα αποπληρώνει το στεγαστικό του (και τρέχει και δε φτάνει)...
Μετά από 4 χρόνια εργασίας σε γνωστή πολυεθνική κατέληξα το ότι απλά δεν ανοίγουν θέσεις…απλά δημιουργούνται θέσεις για τον καλύτερο γλειψιματία.
Πάντα γινόταν αυτό και νομίζω ότι θα εξακολουθεί να γίνεται εις τον αιώνα των άπαντα. Εγώ καταλήγω ότι εδώ και κάμποσα χρόνια (γιατί, σου λέω, ανέκαθεν μιλούσαμε για το "μέσον" κι έπαιζε ρόλο) σημασία δεν έχει το να μπεις (απλά) βυσματωμένος σε μία δουλειά αλλά 1. πόσο γερό είναι αυτό το μέσον και 2. τι όρεξη/διάθεση/πρόθεση έχει να σε "σπρώξει" κι άλλο.
Στη δική μου δουλειά, ας πούμε, είναι γνωστό τοις πάσοι ότι 7 στους 10 ήρθαν με μέσο/γνωστό. Κάποιοι έβαλαν το κεφάλι κάτω, τήρησαν χαμηλό προφίλ, δε ζήτησαν και κάτι παραπάνω και, στην τελική, δεν ενόχλησαν και κανέναν. Όταν, όμως, ακούς για άτομα που προσελήφθησαν άμα τη αποφοιτήση τους, 23 χρονών, ΧΩΡΙΣ πρότερη εργασιακή εμπειρία, ΧΩΡΙΣ μεταπτυχιακό, χωρίς κάποιο αριστείο / βράβευση / δημοσιεύσεις / κάποιο ιδιαίτερο ταλέντο-χάρισμα-αναγνώριση-επιτυχία... με πρώτο μισθό 2.300 (!!!) . . . ή άλλους που στην ηλικία μου εδώ μέσα είχαν έναν τίτλο μακρυνάρι και μισθό διπλάσιο από μένα και έτσι και τους πίεζε ο προϊστάμενός τους έμπηγαν κάτι φωνές από εδώ μέχρι απέναντι και άρχιζαν τα "Σε παρακαλώ! Δε σου επιτρέπω!"... πωωωω... πωωωωω.... πωωωωωωωωωω!!!!!! Ψόόόόφοοοοοο!!!!!!
Το συμπέρασμα, λοιπόν, ποιο είναι; Ότι πρέπει να έχεις θράσος;; Ότι πρέπει να υπενθυμίζεις στο μέσο σου την παρουσία σου και τις ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ σου;; Ότι πρέπει να "εκβιάζεις" όόόλους τους άλλους στη δουλειά σου με το μέσο σου και το "Θα δείτε τι θα πάθετε! Θα σας δείξω εγώ!";;
Είναι τα ίδια άτομα που σχολιάζουν τη κρίση και πόσο μειώθηκε ο μισθός τους, τσιγκουνεύονται να πάρουν καφέ απ' έξω, σχολιάζουν αρνητικά το ότι παραγγέλνεις απ' έξω κάνοντας σχόλια για την ανευθυνότητα του να δίνεις λεφτά σε τέτοια ‘’ασήμαντα’’ πράγματα και το αμέσως επόμενο λεπτό επιδεικνύουν το καινούργιο τους i-phone, πως πέρασαν Χριστούγεννα στην Ελβετία, πόσα έδωσαν για τα καινούργια μου Gucci παπoύτσια- απλά εμετός…-
Τους επαγγελματίες χομπίστες δεσμεύομαι να τους θάψω 10 δάχτυλα (στον κώλο τους) σε επόμενο κεφάλαιο. Stay tuned!
Το δε επιχείρημα "Δε σου μένουν λεφτά στην άκρη γιατί παραγγέλνεις απ' έξω και δε φτιάχνεις καφέ απ' το σπίτι σου"... το έχω ακούσει αρκετές φορές και μου έρχεται να κόψω κλειτορίδες!!! Δεν είναι εντυπωσιακότατο, δε, ότι το ακούς κατά κόρον από άτομα που δεν έχουν δουλέψει (σε σοβαρή δουλειά, δε μιλάμε για "μετέφερα την μπαλαντέζα στη συναυλία ενός φίλου του κολλητού της αδερφής του Βαγγέλη...) ΜΙΣΗ ΜΕΡΑ στη ζωή τους;;;... ή που και να δουλεύουν... μιλάμε για το δημοσιοϋπαλληλισμό σε όλο του το μεγαλείο..., με μια δουλειά "σαν το σπίτι μας", 8ωρο κανονικό και έξω απ' την πόρτα;;; Ότι την οικονομική σου κατάσταση, ας πούμε, αν υπάρχει κάτι που θα τη σώσει είναι ο ΜΗ καφές απ' έξω, έτσι;; Ότι καλά κάνουν οι παπάρες οι εργοδότες και σε πληρώνουν 800 ευρώ μόνο... γιατί ΤΟΣΑ ΑΞΙΖΕΙΣ!, έτσι;;; (λέει άτομο που τελείωσε τη Σχολή του με χρονοκαθυστέρηση στεγνωτηρίου και τα 3 στα 5 μαθήματα τα περνούσε με σκονάκι και έτοιμη κόλλα απ' το σπίτι στην τελευταία σελίδα, έτσι;; Τσιφτετέλι θέλω να χορέψω πάνω στον τάφο σας! Ξόανα!) Γιατί εδώ που φτάσαμε προφανώς σου βγαίνει πιο φτηνά να βάλεις ένα ταψί γεμιστά στο φούρνο, έτσι; Για ένα άτομο... Και γιατί, ΠΡΟΦΑΝΩΣ, μετά από 5 χρόνια δουλειάς..., είσαι και μαλάκας να πιστεύεις ότι αξίζεις έναν κρύο καφέ (της ώρας) με χτυπημένο αφρόγαλα! Πω πω πω πωωωω...!
Και μένουν 5 μαλάκες που βγάζουν όλη τη δουλειά και προσμένουν σε κάτι καλύτερο, αφού πρώτα έχουν διαβεβαιωθεί από το προϊστάμενο τους ότι ‘’υπάρχει πλάνο για σένα στην εταιρεία μας’’ yeah right! Για πότε προβλέπεται αυτό το πλάνο ρε φίλε?? Σε 20 χρόνια?? No thanks δε θα πάρω! Το μόνο πλάνο που βλέπω είναι να βγάζω όλη τη σκατοδουλειά και να βλέπεις άχρηστα άτομα που σε ένα αντικειμενικό κόσμο ούτε σκουπιδιάρηδες δε θα γίνονταν να σε προσπερνάνε στην ‘’ιεραρχία’’ και εσύ να μένεις στάσιμος… Κοινώς πρέπει να γλύφεις από το πρωί μέχρι το βράδυ λεκτικά και όχι μονο… αν θες να πετύχεις.
Δεν παίζει να υπάρχει μεγαλύτερη παγίδα στα επαγγελματικά απ' το all time classic "Κάνε υπομονή 5 χρόνια (λες και μιλάμε για 5 μήνες, να πούμε!) και μετά θα "πουλήσεις" το Βιογραφικό σου άνετα και με πολύ καλές απολαβές όπου κι αν πας" (είδαμε...) ΣΥΝ το "Κάτσε εδώ που είσαι... Καλά είσαι... Μεγάλη εταιρεία, ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΗ..., δεν είναι ότι θα κλείσει αύριο και θα είσαι στο δρόμο." Που, by the way, όλοι μου οι γνωστοί που τελειώσαμε την ίδια εποχή τη Σχολή... βρήκαν ΑΜΕΣΩΣ δουλειά, ΧΩΡΙΣ μέσον (εκτός κι αν δεν το λένε - που παίζει κι αυτό...), ΜΕ ΠΟΛΥ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΛΕΦΤΑ από μένα (εκτός κι αν και γι' αυτό ψεύδονται), όχι απαραίτητα σε μεγάλες ή πολλά υποσχόμενες εταιρείες, ΠΗΡΑΝ ΑΥΞΗΣΗ σε λιγότερο από 2 χρόνια... και οι εταιρείες τους - για μάντεψε! - ΔΕΝ ΕΚΛΕΙΣΑΝ!!!
Άσε που... να πεις κι ότι τα άτομα που ανελίσσονται είναι τυπικές βυζαρούδες-ξανθιές bimbo-κωλοτρυπιδάτοι ωραίοι..., γενικά σεξουαλικά και ελκυστικά άτομα..., όχι ότι το δέχεσαι..., αλλά κάπου λες κιόλας "τουλάχιστον έχει γούστο το management της εταιρείας". Το να βλέπεις να πηγαίνουν μπροστά άτομα με ΜΗΔΕΝΙΚΗ προσωπικότητα, με ΥΠΟ ΤΟ ΜΗΔΕΝ χάρη-τσαχπινιά-γοητεία (και δε μιλάω για το εμφανισιακό), άτομα που απλώς έβαλαν ένα πουλί στον κώλο τους να έχουν το (καθ' όλα τ' άλλα βρώμικο και σιχαμένο) χαμόγελο της Colgate, το πουκαμισάκι κουμπωμένο μέχρι πάνω (μην και τις πουν πρόστυχες και τυχοδιώκτριες - ναι, γιατί διαφορετικά δεν είναι...), την μπαλαρινούλα και το μοκασίνι (και όχι το τακούνι, γιατί ΑΥΤΟ κάνει τον σπιρτόζο και τον επαγγελματία...) και να παραδίδουν με ακρρρρρίίίβεια (αλλά χωρίς καμία κρίση) το Excel και το report... σε εξοργίζει ακόμα περισσότερο!!!
Καλό ψόφο λοιπόν σε όλα τα πλούσια κωλοπαιδάκια με το κλασσικό mini cooper και τις γκόμενες ντυμένες με ροζ πετσετέ !!φόρμα των 500 EUR!!!!! με τη Lious Vuitton στο χέρι, που δεν έχουν καταλάβει πως είναι να τη βγάζεις με 250 ευρώ το μήνα και έχουν και θράσος να υποτιμάνε και να θεωρούν ότι επειδή δε φοράς μάρκα, δεν πετάς 1,000 ευρώ σε λουλούδια στα μπουζούκια, δε ανοίγεις μπουκάλια σε club... δεν ανήκεις στη κλάση τους.
Και σου εύχομαι ποτέ να μη φτάσεις να "ανήκεις" στην "κλάση" τους. Θα σου κλάσουν δυο μάντρες για αρχή και βλέπουμε για τη συνέχεια... Κάτι τέτοια ατομάκια, κάτι παληκαράκια από τη Λαχαναγορά του Ρέντη και την Κάτω Τούμπα... τα έχουνε για φρούτο! Τώρα που σφίξανε οι κώλοι και θα πέσουν οι μάσκες, τώρα που το τίποτα και το πουθενά τους θα πέσει σα κατουροχεσμένο σώβρακο... τώρα να δεις ποιοι θα 'ναι οι αληθινοί survivors και ποιανών θα τα φάνε οι τρελογιατροί και τα ψυχοφάρμακα!
Ψόφος σε όλους τους γλοιώδεις γλειψιματίες που έχουν γεμίσει το τόπο!
Χειρότερο ψόφο σε όλους τους ‘’manager’’ που θεωρούν δίκαιο να δίνουν ελπίδα σε άτομα για κάτι καλύτερο ενώ την ίδια ώρα έχουν προδιαγεγραμμένο το εργασιακό σου μέλλον μέσα στα σκατά!!!
Ε, όταν το παντελόνι γεμίζει μόνο με κάλτσα... βάζουμε κι ένα Senior στην μπίζνες καρντ μπας και υπάρχει κάτι πάνω από 3 εκατοστά να επιδείξουμε...
Σ' ευχαριστούμε για τη συμπόρευση στην εκτόξευση ευργετικών ψόφων!
ΓΑΜΑΑΑΑΑΑΤΕΕΕΕΕΕ!!!!!! γιατί χανώμαστε...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου