Το σοκ και το πέος που εγείρει η λέξη ψόφος

Συχνά πετάω το "ψόφος!" είτε προφορικά είτε σε κανά Facebook και τέτοια και έχω μια φίλη να μου λέει "Ε, μωρέ, να... δεν ακούγεται ωραία" και μια άλλη τσουτσού να πιστεύει ότι μου χαλάει, λέει, το "πρόσωπο" στο Facebook! Ω! Ω! Ωωωωωωωωωωω!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

1. Ότι, δηλαδή, αν εγώ πετάξω ένα "ψόφος"... αμέσως θα λυγίσουν καμιά δεκαριά κορμιά απ' τη χολέρα! Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που και τις 100 φορές που στη ζωή μας μας έχει στείλει κάποιος στο διάολο ... εμείς αμέσως τρέξαμε να κάνουμε βαλίτσες (και δεν ξεχάσαμε τη μάσκα ύπνου)! Ωωωωω! Ωωωωω! Ωωωωωω!!!!!!! Μα είναι δυνατόν άτομα που έχουν τελειώσει Πανεπιστήμια να πιστεύουν ότι και μόνο η λέξη μπορεί να επιφέρει θάνατο;;; Ναι ναι... Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που ευχόμαστε "Ό,τι επιθυμείς!" και γι' αυτό ζούμε όλοι τον καθημερινό καρκίνο που ζούμε και όόόλα μας έχουν έρθει δεξιά! Πωωωω... Πωωωωω.... Είπα και την άλλη μαγική λέξη, "καρκίνος", κι είμαι σίγουρη ότι σήκωσα χιλιάδες τριχίδια ατομακίων που πιστεύουν όόόόχι ότι άμα την πεις θα το πάθεις... αλλά ότι άμα ΔΕΝ το πεις... ε τότε "καθάρισες"!, δε θα χτυπηθείς ποτέ από τη νόσο!

2. Όταν διαβάζω/ακούω ειδήσεις για σκυλιά που τους βγάζουν τα μάτια με τα χέρια ή που τα καίνε με καυτό λάδι, για πολιτικούς που βγάλανε έξω λογαριασμούς εκατομμυρίων, για ανύπαρκτες "βλαχάρες-αμόρφωτες-τελευταίες"

(απ' τ' αγαπημένα μου!)

που βάλανε τους αντράδες τους να καταχραστούν δημόσιο χρήμα για να τους ψωνίσουν σαλέ στο Γκστάαντ και επαύλεις στη Μύκονο, τηλεστάρ (φτου κακά) να υποκρίνονται και να ψεύδονται δημοσίως για ένα κάρο ευαίσθητα για τον "απλό βιοπαλαιστή λαουτζίκο" θέματα, νεάτερνταλ ανθρωποειδή να στέλνουν γυναίκες και παιδιά στο νοσοκομείο απ' το ξύλο - καλά, για πόλεμους, ακρωτηριασμούς βάσει αφρικανικών-μουσουλμανικών νόμων, παιδική πορνεία κτλ. κτλ. . . . δεν το πιάνω καν!...

... τι ακριβώς ΟΦΕΙΛΩ να κάνω ΓΙΑ ΝΑ ΜΗ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΩ;;;!! ΤΗΝ ΠΑΠΙΑ;;; Να μην πω τίποτα γιατί αυτό "χαλάει τη δημόσια εικόνα μου";;; Σιγά μωρή Μπλερ!, να πούμε! Μη χέσω! Μη χέσω!!!!!!!!!!!

Η οποία αντίληψη περί υπεράσπισης της "εικόνας" και της "καλοσύνης" εκπορεύεται από ποιους;;;

Από άτομα 100% πληγέντα από ακρισία, με μοναδικά ενδιαφέροντά τους τους σαρογιαρμάδες της μάνας τους, το τι θα κάνει ο ΠΑΟΚ στην Ευρώπη και το πόσες μέρες τη βδομάδα θα σκατζάρουν ρεπό από τη δημόσια υπηρεσία στην οποία - πάλι καλά - εργάζονται;;;

Ή μήπως από άτομα που όόόόλο αυτό το κόνσεπτ περί θετικής διάθεσης, απαλλαγής απ' το "αρνητικό φορτίο" και ξαλάφρωσης του κάρμα το έχουν κάνει στάση ζωής ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΠΕΙΔΗ - όσο κι αν παριστάνουν ότι δεν ενδιαφέρονται και δεν αποσκοπούν σε υλικά αγαθά, βόλεψη, καλοζωισμό και καριέρες... - ξέρουν να παίζουν άριστα το παιχνίδι του δημοσιοσχεσιτισμού και της "ΚΑΛΗΣ ΠΡΟΘΕΣΗΣ", ένα ολιστικό "ας τα 'χουμε με όλους καλά, ποτέ δεν ξέρεις..."... - ε, μα αυτό ακριβώς!: επειδή ποτέ δεν ξέρεις! Ας το παίζουμε ότι δεν ενοχλούμαστε από κανέναν και ότι σε όλους μπορούμε να αναγνωρίσουμε κάτι καλό..., γιατί ξέρουμε πολύ καλά ότι από όόόλους αυτούς τους "όλους" έχουμε κάτι να επωφεληθούμε, είτε τώρα είτε μελλοντικά. Θες να το πεις δικτύωση; Θες να το πεις οικονομική στήριξη; Θες να το πεις κεράσματα;;; Ε, υπό αυτήν την έννοια έχουν λόγο να τους βλέπουν όλους καλούς και να υιοθετούν την - ομολογουμένως για πολύ πούτσο και ξύλο - ΟΥΔΕΤΕΡΗ ΣΤΑΣΗ (ανατριχιάζω και μόνο που το σκέφτομαι)!: ΟΚ, μαλάκω η τύπισσα αλλά αν αύριο μεθαύριο βάλει κι ένα χεράκι να ζμπρώξουμε τον αδερφό μου σε καμιά δουλίτσα.., γι' αυτό, άσε καλύτερα, ας μην τη σχολιάσω ως ανεγκέφαλη και ψωνάρα!  Ή  Δεν έχω κανένα κοινό με τον τάδε, οι ζωές μας απέχουν παρασάγγας... αλλά ας κάνω παρέα μαζί του γιατί έχει καλές σπουδές και δεν ξέρεις αύριο πόσα λεφτά θα βγάζει και τι κύκλο θα έχει δημιουργήσει... οπότε, άσε, ας μην παραδεχτώ πόσο "καμμένος" είναι! / Ας μην καταφερθώ εναντίον των γκομενών-τυλίχτρων, γιατί αύριο-μεθαύριο ποιος ξέρει αν κι εγώ δεν "αναγκαστώ" να το γυρίσω στο κυνήγι του 'κονομημένου που θα με βγάλει απ' τη μιζέρια μου;;

Το χειρότερο, λοιπόν, είναι ότι αυτή η δεύτερη κατηγορία ατόμων που ανατριχιάάάζουν με το "ψόφος" επιλέγουν την "ουδετερότητα" και τη σιωπή/αφάνεια/μη-διευκρίνιση των απόψεών τους, όχι από ακρισία, όπως οι πρώτοι, αλλά εντελώς συνειδητά!... μιας και γι' αυτούς... ΣΥΜΦΕΡΕΙ! να τα έχεις καλά με όλους και να ψιλο-είσαι και άοσμος-άχρωμος-αόρατος κάποιες φορές... Άλλωστε... δεν ξέρεις πώς τα φέρνει η ζωή.

Κι όταν ακόμα επιχειρηματολογήσεις για το γιατί κάποιες καταστάσεις ή άτομα σε βγάζουν από τα ρούχα σου... και τα άτομα αυτά δεν έχουν τίποτα άλλο να σου πουν... θα σου πετάξουν κι ένα "Μωρέ... τον εαυτό σου χαλάς που ασχολείσαι".

Ατάκα που μου δίνει καλή πάσα για το 3.

3. Εγώ τον ύπνο μου σπάνια τον χάνω κι αν τον χάσω θα είναι είτε επειδή είμαι σε υπερένταση απ' την πολλή δουλειά (ναι, να ενημερώσω κάποιους ότι υπάρχει και αυτό!: κανονική δουλειά, 8ώρου (πολλές φορές και 10ώρου), 5 μέρες τη βδομάδα, για 3 και 60, με μαλακοαφεντικά και μαλακοσυναδέλφους που νομίζουν ότι με 3 και 60 εσύ ΟΦΕΙΛΕΙΣ! να παράγεις για 3 χιλιάδες!) είτε επειδή με παράτησε κανάς γκόμενος (και τα τελευταία 2 χρόνια ούτε καν αυτό...) είτε επειδή έχω άγχος με κανά διάβασμα, εξέτασεις κτλ. (να ενημερώσω κάποιους και αυτό τι θα πει;;;...).

Με άλλα λόγια, Π Ρ Ο Φ Α Ν Ω Σ ! και δε χάνω τον ύπνο μου επειδή κάποια ηλίθια τύλιξε κάποιον πανηλίθιο και της ψώνισε LV ή επειδή μπατσάκια 21 χρονών βγαίνουν απ' τη Σχολή και πληρώνονται 1.300 ή επειδή η άλλη 23 χρονών εκεί που καθόταν και ξυνόταν είπε να τραβήξει και μια γκαστριά να μη χάνει χρόνο ή επειδή η γυναίκα του Τσοχατζόπουλου τον παίρνει από παντού! Ούτε μία άσπρη τριχούλα! Λέω αυτό που είναι να πω γιατί αυτό μου βγήκε να πω εκείνη την ώρα, γιατί σπάω πλάκα με το distribution ψόφων προς πάσα κατεύθυνση, γιατί έτσι "ξεσπάω", γιατί έτσι βγάζω το άχτι μου. Και εκεί λήγει η υπόθεση. Πρέπει, δηλαδή, να κάθομαι και να κάνω εκτενή ανάλυση του γιατί θεωρώ ότι υπάρχει κοινωνική αδικία, γιατί κάποιοι απολαμβάνουν ΤΥΧΑΙΑ πράγματα που άλλοι θα έπρεπε να έχουν, γιατί πολιτικά έχουμε φτάσει εδώ που έχουμε φτάσει, τις πταίει και γιατί πιστεύω, στην τελική, ότι, ναι!, υπάρχουν άτομα που μου χαλάνε την αισθητική;;; Έχω θέση πάνω σε αυτά αλλά σε ποιον να κάτσω να την πω;;; Στο πιθήκι τον ΜΠΑΟΚτζή ή σε άτομα που επιβιώνουν με ψυχοφάρμακα γιατί ΖΟΡΡΡΡΙΙΙΙΣΤΗΚΑΝ! ΖΟΡΡΡΡΡΡΡΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΣΤΗΚΑΝ!!!!;;;;;; (παραπομπή στην εισαγωγή του Poulos et al., Μάρτιος)

4. Η διαφορά μου, ίσως, από τους "άκριτους" και τους "ουδέτερους" είναι ότι εγώ δεν τρέφω απολύτως καμία ψευδαίσθηση/αυταπάτη ούτε ότι αρέσω σε όλους ούτε ότι δεν υπάρχουν άτομα που με "θάβουν" ούτε ότι είμαι η καλύτερη του χωριού. Και το ακόμα γαμιστερότερο είναι ότι ακριβώς επειδή έχω λυτρωθεί από τέτοιους "πόθους", να είμαι αρεστή, δηλαδή, σε όλους και "το καλό παιδί της παρέας" (κοινώς μέτριο βαρετό ψοφίμι που προτιμά απλά να περιφέρει το κορμί του χωρίς να ανοίγει το στόμα του να πει λέξη!, μην κι αυτή η λέξη που θα πει κάτσει στο λαιμό κάποιων και γραφτεί στα πρακτικά και χάσει τη συνοχή του το όνειρο για απαγκίστρωση από ζωές, κέφια, κύκλους, δραστηριότητες και - γιατί όχι; - πορτοφόλι άλλων), για ακριβώς αυτό το λόγο, λοιπόν, έχω το απόλυτο θάρρος της γνώμης μου και το ακόμα πιο απόλυτο δικαίωμα έκφρασής της.

Έχω απόλυτη συναίσθηση του ότι δεν πρόκειται να λάβω κάποιου είδους χειροκρότημα για το "ψόφος" αλλά μια φορά εγώ το άχτι μου το έβγαλα και, άμα λάχει, κατέδειξα και 2-3 μαλάκες-ενόχους ή ανέδειξα και κάτι εξοργιστικό-ρεζίλικο.

5. Όσο για το ότι χαλάω τη μόστρα μου στο Facebook... φαντάζομαι ότι αν κάποιος δε γουστάρει να βλέπει αυτά που γράφω... ε, ας μην τα βλέπει ή ας με βγάλει απ' το Facebook ή ας με βγάλει κι απ' τη ζωή του - δεν είμαι εγώ αυτή που τραβάω ζόρι με το θέμα. Εξάλλου, κι ένας απ' τους λόγους που έκλεισα τον προηγούμενο λογαριασμό μου πέρυσι ήταν ακριβώς ότι δε γούσταρα να βλέπει ο κάθε μπινές που είχα αποδεχτεί ως "Φίλο" τι κάνω και τι γράφω! Σα μια ξαδέρφη που διάβασε κάτι που έγραφα σε φάση ότι μετά από κάποια ηλικία πρέπει να μπορείς να αποδεσμεύεσαι συναισθηματικά από την έννοια "σπιτάκι"... και φρίκαρε!, να πούμε! Φρρρρίίίίκαρε!!!! Τόσο που άφησε και comment!: "Τι 'ν' αυτά που γράφεις;;;"!

Α, επίσης, όποιος θεωρεί ότι το βιντεάκι που θα αναρτήσει στο Facebook, η ατάκα που θα αμολύσει, το κόμεντ που θα κάνει στη φωτογραφία του τάδε... κτλ. κτλ. κτλ. . . . είναι ενδεικτικά του χαρακτήρα του... ε, τότε μήπως ήρθε ο καιρός να αναθεωρήσουμε περί νοημοσύνης κάποιων;;

Μην ανοίξω καν το στόμα μου για κάποιους που στην πραγματική τους ζωή είναι ο ορισμός του καψιματία (επαγγελματίας "καμμένος") αλλά κατά τ' άλλα στο FB προσπαθούν να τα έχουν όλα νιτ εντ τάιτ και να παριστάνουν τους καλτ μαλάκες που ενδιαφέρονται για όλα τα στάιλις(h) και ταυτόχρονα πολίτικαλι κορέκτ θέματα, εξ ου κι ότι προσέχουν σχολαστικότατα τι φωτογραφίες θα ανεβάσουν, σε ποιανού τη φωτο θα κάνουν Like και η παπαρίτιδα σταματημό δεν έχει...

Και, εν πάσει περιπτώσει, οι άνθρωποι των οποίων η γνώμη για μένα μετράει... είναι μετρημένοι στα δάχτυλα και θαρρώ ότι οι μισοί κιόλας απ' αυτούς... Facebook δεν έχουν. Αν είναι δυνατόν, δηλαδή, να τραβάω ζόρι με το τι θα νομίζει για μένα ο τάδε παπαρίγκος απ' το τάδε χωριό, που έχει φτάσει 30 χρονών γομάρι κι ακόμα τον συντηρούν οι γονείς του γιατί ποτέ δεν μπόρεσε να ανακάμψει από την αποτυχία του να γίνει ποδοσφαιριστής σε τοπική ομάδα Δ' Εθνικής... ή η τάδε αποτυχημένη ΤΕΙ-ιτζού του κώλου που έχει μαδήσει όλο της το φρύδι και δεν μπορεί να βγει να πάει μέχρι το περίπτερο άμα πρώτα δεν αδειάσει 3 μπουκαλάκια μάσκαρα της Πενέλοπε Κρουζ στις 2 τρίχες που έχει για ματοτσίνορο! Μη χέσω, να πούμε!, μη χέσω!!!!!!!!!!!

6. Και κλείνω με το πιο τρανταχτό επιχείρημα: Δηλαδή από όλα αυτά που συμβαίνουν και λέγονται γύρω μας, από τα τόσα blogs και ειδησεογραφικά-δημοσιογραφικά sites που εύχονται καθημερινά σύφιλη και πανώλη στον Παπανδρέου, το Βενιζέλο, τον Πάγκαλο, τον Τσοχατζόπουλο, τον Καρατζαφέρη, που από πάνω μέχρι κάτω τους "στολίζουν" με "παχύδερμο/ελέφαντας/τρίφυλλη ντουλάπα/θα μας κατασπαράξει/ο μαμάκιας", τα εκατομμύρια σχόλια που αναρτώνται δημοσίως στο ίντερνετ για διάφορα θέματα και περιστατικά (τους γκαίη, τους φονιάδες, τη θανατική καταδίκη, τους πολέμους στη Μέση Ανατολή, το ΔΝΤ . . .) . . . αυτό που ιντριγκάρει περισσότερο το περί "ορθότητας"-"κομ-ιλ-φο"-"χριστιανοσύνης" αίσθημά μας... είναι το "ψόφος" που θα γράψω εγώ στο Facebook;;;;!!!!! Πω πω πω πωωωωωωωωωωωωωωωω!!!!!! Πωωωωωωωωωωωω!!!!!!

Αλλά δεν περίμενα καν γνώση και αντίληψη (πόσο μάλλον κριτική) αυτών των θεμάτων-γεγονότων από άτομα που ακριβώς επειδή θα τράβαγαν και κανά πήδουλο απ' το μπαλκόνι αν έπρεπε να ντιλ γουίθ με πολέμους-πείνες-βιασμούς-κατακρεουργήσεις-αδικίες-ελλείμματα-ανεργίες κτλ. κτλ. . . . προτιμούν να σκοτίζονται με το αν ο Τσιρίλο θα πάρει μεταγραφή στην Ίντερ, αν το κέικ της αδερφής τους φούσκωσε και γιατί το καινούργιο άλμπουμ της Μαντόνα βαθμολογήθηκε μόνο με 6 από το Pitchfork!

Πωωωω.... πωωωωωωω.... ΕΙΣΤΕ ΓΕΛΟΙΟΙ!!!!!!!!

Η λογοκρισία της LiFO σπάει κόκαλα (και ενίοτε και αρχίδια)!

Το 'χα πει από τότε που πρωτοκυκλοφόρησαν αυτά τα free press έντυπα, τύπου LiFO, Athens Voice, αργότερα και η FAQ και πάει κλαίγοντας: δεν υπάρχει πιο φασιστικό πράγμα από το τζάμπα μαζικό πλασάρισμα γνώμης (και συνεπακολούθως τάσεων, μόδας, προτάσεων κτλ. κτλ.). Δε θα σταθώ τόσο στο πώς αυτά τα έντυπα, παραμασχάλως κάθε φοιτητή - under 30 - συχνάζω και six d.o.g.s. και Cash Κεφαλάρι έγιναν ο ύμνος του χιπστερισμού και ξεκινάω λέγοντας ότι διαβάζω την ηλεκτρονική έκδοση της LiFO καθημερινά. Ομολογώ, επίσης, ότι στα περισσότερα από τα άρθρα που επιλέγω να διαβάσω δεν αναζητώ ούτε την καλή διήγηση ούτε την εκθαμβωτική αρθρογραφία ούτε καν την είδηση καθαυτή: το κράξιμο, τον (κακό) χαμό και το βυζοτράβηγμα στα σχόλια αναζητώ. Και το διασκεδάζω τσίτα! Τίγκα! Κάργα! Θα σταθώ, λοιπόν, από αυτό που βλέπω και από σχόλια που έχω στείλει κι εγώ και δε δημοσιεύτηκαν ποτέ, σε 2-3 περιστατικά λογοκρισίας και θα περάσω και στο χιπστερισμό (για ένα πρώτο μπάσιμο στο θέμα βλ. και Poulos et al. "Όλγα και Ζωή", αρθράκι Απριλίου).

Το πρώτο κρούσμα λογοκρισίας το διαπίστωσα άμα τη "Απολογία του Πέτρου Κωστόπουλου" (με τη χρεωκοπία της ΙΜΑΚΟ και ένα άρθρο-"απολογία" που δημοσίευσε ούτε εγώ κατάλαβα πού, στο οποίο, λίγο-πολύ, επαναλάμβανε το εμετικό μότο του "Η ζωή είναι πολύ μικρή για να είναι θλιβερή"), την οποία την αναδημοσίευσε και η ηλεκτρονική έκδοση της LiFO και από κάτω είχε προσθέσει η ομάδα που τσεκάρει τα σχόλια ότι, και καλά, υβριστικά και προσβλητικά σχόλια δε θα δημοσιεύονται, κάτι τέτοιο. Ακολούθησε καταιγισμός αρνητικών σχολίων για τον άμυαλο (και ακούραστο) γεροτέντιμπόι, πορνοξεκουτιασμένο λαιφστυλιά απ' το Βόλο, με τα τεράστια κοκάλινα δάχτυλα της διαφθοράς και της ρεμούλας (με το can't do without δαχτυλίδι νεκροκεφαλή) και όταν λέω καταιγισμός..., ναι, δεν πρόκειται να μπω στη διαδικασία να μετρήσω ούτε να βγάλω στατιστικά ούτε να αναδημοσιεύσω. Η προσωπική μου εκτίμηση είναι ότι ένα 90κάτι% (τουλάχιστον) των σχολιαστών "έκραζε" τον Κωστόπουλο: για την ψευτιά του, την υποκρισία του, το ότι πήρε μια ολόκληρη γενιά στο λαιμό του με το μακάριο πλασάρισμα λαιφσταϊλισμού του κώλου και της χολέρας μέσω του Νίτρο και του Κλικ (παλιότερα)), πόσους εργαζόμενους άφησε στο δρόμο, πόσα χρέη, που αυτός και η Τζενάρα δεν πρόκειται όχι απλώς να πεινάσουν αλλά θα εξακολουθούν να ζουν στον χρυσοποίκιλτο τσιχλοφουσκωτό κόσμο τους χωρίς να δίνουν δεκάρα για τις ευθύνες τους αλλά ούτε και για το πόσο αντιπαθητικοί κατήντησαν κτλ. κτλ. Από αυτά που είδα, τα σχόλια ήταν αρκετά καυστικά, έντονα, ειρωνικά. Ύβρεις-προσβολές-κατάρες κτλ. . . ., ναι, δεν υπήρχαν και νομίζω ότι ο κόσμος κατάφερε να περάσει αυτό που ήθελε να πει και, εν πάσει περιπτώσει, δεν υπήρχε αμφιβολία ότι για έναν παλιομαλάκα μιλούσαν όλοι (τον ίδιο).

Έστειλα κι εγώ, λοιπόν, το σχολιάκι μου, ότι να πουν κάτι και για το γεγονός ότι έδερνε τη γυναίκα του. Το 'στειλα μία, το έστειλα δύο, το έστειλα τρεις..., μάλιστα έλεγα σε ένα από αυτά, κιόλας, ότι το θεωρώ και ψιλομαλακία, άμα λάχει, τόσο σοβαρά πράγματα όπως η ενδοοικογενειακή βία να περνάνε στο ντούκου και επέμεινα και για το γεγονός ότι ο κόσμος το ΄χει τούμπανο... Ήταν, μάλιστα, από τα πολύύύ πρώτα κουτσομπολιά που είχαν ακουστεί για σόου-μπιζ, τόσο παλιό και τόσο διαδεδομένο (όποιον και να ρωτήσεις θα σου πει ότι κάπου το έχει ακούσει) που..., ναι, ΟΚ, δεν καταλαβαίνω το λόγο να το κρατάμε κρυφό, να πούμε (για τη θέση μου επί των κουτσομπολιών κάνω βλέπε προηγούμενο αρθράκι).

Εν πάσει περιπτώσει, δεν το δημοσίευσαν ποτέ, έγραψα μία παράγραφο επ' αυτού και στο tromaktiko κι όχι ότι λυσσούσα που δεν ακούστηκε η "φωνή ΜΟΥ", αλλά μου τη σπάει απίστευτα αυτό το κρυφτούλι πίσω από το (κωλο)δάχτυλό μας. Αλήτες ρουφιάνοι δημοσιογράφοι, ξεπλυμένη και ξεπουλημένη φάρα: μπορούν να καταδεικνύουν ενόχους, να εκφέρουν γνώμη επί παντός επι στητού... αρκεί να εκφράζουν την αγελοπλειοψηφία τους και, φυσικά, να μη χαλάνε ούτε τη ζαχαρένια των (μεγαλο)εκδοτών τους ούτε την "πιάτσα". Γιατί μη μου πείτε ότι υπάρχει έστω και ένας γραφιάς σήμερα που δεν έχει ανταλλάξει, έστω, χειραψία με τον Κωστόπουλο... Επίσης μη μου πείτε ότι ο αρχι-αυτός της LiFO δεν έχει συμφάγει τουλάχιστον μία φορά με τον ΚωστόπουλΑ! Άσε που.... σε κάποιο πίσω μέρος του μυαλού τους είμαι βέβαιη ότι σκέφτονταν ότι ας έχουν καλυμένο το κώλο τους σήμερα, ας μετριάσουν - όσο περνά απ' το χέρι τους - την οργή, τη λοιδορία, τα υβριστικά σχόλια, τις υπερβολές, τα κουτσομπολιά, το άχτι!, εν πάσει..., γιατί αύριο-μεθαύριο κανείς δεν ξέρει τι κανόνι μπορεί να βαρέσουν κι οι ίδιοι ή πιο σκάνδαλο εις βάρος τους μπορεί να έρθει στην επιφάνεια.... ε, και καλό θα 'ταν τότε... τα υπόλοιπα έντυπα, οι "συνάδελφοι"... να τους ρίξουν στα μαλακά: φύλαγε τα ρούχα σου να ΄χεις τα μισά, που λένε. Τάτσι-μήτσι-κότσι τα παπαγαλίνο, που λέτε.

Και το εννοώ αυτό που λέω: οποία υπεράνω γελοιότητα απ' το να ξέρει όλο το έθνος ότι ο Κωστόπουλος δέρνει το γυναικάκι του.... και να το κάνουν όλοι τουμπεκί ψιλοκομένο;;; Το ακόμα αθλιότερο, δε, η Τζενάρα να ΄χει και κανά αφιέρωμα για τις δαρμένες στο blogίδιό της... Χο χο χο! Η καμήλα την καμπούρα της...

Δεύτερο(τριτο) κρούσμα λογοκρισίας... Κάτι στήλες, κάτι αρθράκια, κάτι αφιερώματα που κάνει κατά κόρον η LiFO (καλά, και τα άλλα freepressοστάσια) σε ατομάκια με τα εξής κοινά γνωρίσματα (πιο κοινά δε γίνονται!):

-καλλιτέχνες (θες ποιητές; θες γλύπτες; θες φωτογράφοι; θες ηθοποιοί;;)

-χίπστερ όσο δεν πάει (βλ. δευτερότριτες παραγωγές που προβλήθηκαν μόνο σε κάποιο Βερολίνο, σε κάποιο Μόντρεαλ, σε κάποια Κοπεγχάγη...., βλ. κολλητάρια κάποιου Λάνθιμου - βεβαίως, βεβαίως... -, βλ. δε μένουν σε τίποτα λιγότερο από κάποιο ΛΥΚΑΒΗΤΤΟ, ΜΕΤΣ, ΜΕΤΑΞΟΥΡΓΕΙΟ, ΑΚΡΟΠΟΛΗ (πραγματικά!, μιλάμε!... πάρτε στατιστικά!) και, φυσικά, αγαπημένες τους περιοχές στην Αθήνα δεν είναι τίποτα λιγότερο από τα επίσης Εξάρχεια, Μεταξουργείο, Αθηνάς, Λόφος Στρέφη...)

-ατομάκια που στα 22 τους έχουν ήδη καταφέρει και μένουν μόνα τους σε κάποιο νεοκλασικό ή (σεμνό) λοφτάκι σε κάποια από τις παραπάνω περιοχές (ΑΡΑ: είτε τα άτομα αυτά βγάζουν ένα 1500άρι το μήνα στην καθισιά τους για να μπορούν να αντεπεξέρχονται στα ενοίκια των συγκεκριμένων περιοχών είτε... το βρήκαν γονική παροχή/κληρονόμησαν;;; Ή μήπως ο μπαμπάς ακόμα Ζμπρώχνει με κάποιο εμβασματάκι/χαρτζιλίκι του 1500άρικου (μίνιμουμ) επίσης;;;)

-πριν τα 30 τους έχουν καταφέρει κι έχουν αποκτήσει διεθνή - λέει η LiFO - φήμη σε παρακλάδια της μουσικής/στυλιστικής/ντιζαϊνοαυτής, ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ! στην Ελλάδα ελάχιστοι τους γνωρίζουν..., θεωρούνται, δε, πρωτοπόροι!, λέει, στο είδος τους στη Μογγολία (παπαροντανταϊσμός πώλησης κοπανιστού αέρα ξυσματιαζόντων χρυσοτσούγγρανων...)!!!

-δουλεύουν τόόόόόσο σκληρά, δε, που η ζωή τους προλαβαίνει να βρίσκεται κάπου μεταξύ Λονδίνου-Νέας Υόρκης-Βερολίνου (ΠΑΝΤΑ! Άλλες πόλεις, δε, ο κόσμος δεν έχει! Μας τελείωσαν!) και επίσης η καθημερινότητά τους περιλαμβάνει πάντα έναν ξέγνοιαστο καφεδάκο στον τάδε βοτσαλομαρμαρόστρωτο πεζοδρομάκο που τόόόσο αγαπάνε στην Αθήνα...

-έχουν οπωσδήποτε σπουδάσει κάποια υψηλή τέχνη σε κάποιο επίσης ΛΟΝΔΙΝΟ-ΒΕΡΟΛΙΝΟ-ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ, χωρίς, φυσικά (εκτός ελαχίστων φωτεινών εξαιρέσεων που ήταν, προφανώς, τόσο ταλέντα που τους χορήγησαν υποτροφία), να γίνεται λόγος για το πόσα λεφτά χρειάστηκαν για να μεταβούν στο ΛΟΝΔΙΝΟ-ΒΕΡΟΛΙΝΟ-ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ, πόσα λεφτά χρειάστηκαν για να διαμείνουν (σε τίποτα λιγότερο, επίσης, από ένα σεμνό λοφτάκι) στο ΛΟΝΔΙΝΟ-ΒΕΡΟΛΙΝΟ-ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ, να φάνε, να πιουν, να μετακινηθούν, να πληρώσουν τους λογαριασμούς τους, να κάνουν τα ταξίδια-εφορμήσεις που έκαναν από 'κει (βλ. γύρισα τη μισή Λατινική Αμερική σε ένα χρόνο (στον οποίο, αυτενοουμένως, ούτε σπούδαζα ούτε δούλευα)) + να πληρώσουν τα δίδακτρά τους και, βεβαίως, ΠΟΥ ΤΑ ΒΡΗΚΑΝ τα λεφτά να κάνουν αυτήν τη ζωή;;;; 

Αφήνουν, απλώς, να πλανάται...., ότι, ναι, ΟΚ,  . . .  προέρχονται, άμα λάχει, κι από μία οικογένεια που κάθε άλλο παρά οικονομικό πρόβλημα αντιμετώπιζε και που ήτο πολύύύ πολιτισμένη και hype και με επίσης καλλιτεχνικές ανησυχίες, λέει...

-ορισμένοι, δε, από αυτούς φέρουν το ήδη βαρύ (σαν ιστορία) όνομα κάποιας μάνας γνωστής φωτογράφου, κάποιου πατέρα θεατρανθρώπου..., κάποιας θείας σκηνογράφου με καριέρα κοντά στον Φο... και τέτοια

Κάτι σαν την κόρη του Νταλάρα, να πούμε, που 23 χρονών την μπάσανε σκηνοθέτη στο Εθνικό Θέατρο. Μπουχαχα

-Και που, φυσικά, οι ζωές αυτών των ατομακίων περιέχουν πάντα έναν τέλειο, γαμάτο, ομοϊδεάτη, συνοδοιπόρο και - ω! θαύμα! - επίσης καλλιτέχνη σύντροφο..., που η καθημερινότητά τους, πέρα από τον καθημερινό καφεδάκο στον τάδε πεζόδρομο, που αναλύσαμε και παραπάνω, περιλαμβάνει κηπουρική στο 100 τετραγωνικά μπαλκόνι τους με θέα την Ακρόπολη, μαθήματα πορτογαλικών και γιοκαλίλι, συμμετοχή σε οργανώσεις διάσωσης γκρενά πεταλίδων... και δε συμμαζεύεται.

Πράγματα, δηλαδή, που εσύ ΟΦΕΙΛΕΙΣ! να λυπάσαι! που δεν μπορείς να τα κάνεις! Που ΟΦΕΙΛΕΙΣ! να ντρέπεσαι που δεν μπορείς να τα έχεις! Και που είναι ΒΕΒΑΙΟ! ότι τα κατακρίνεις επειδή τα ζηλεύεις, επειδή τα φθονείς και επειδή είσαι τόσο ατάλαντος/-η και ακαλλιέργητος/-η... που ούτε στο μισό από το μικρό τους δαχτυλάκι δεν τα φτάνεις αυτά τα άτομα!

Ναι, ομολογώ ότι η καινοτομικότητα των ιδεών μου αρχίζει και τελειώνει στο να φορέσω στον Ορέστη αντιανεμικό Nike και να τον πετάξω ανάμεσα σε ένα χορό ντυμένο από το ασημάκι της Σοκοφρέτας! Ουάάάάουουουου!!!!.... Σ Ο Κ Ο Φ ΡΡΡ Ε Τ Α Α Α Α Α ! ! ! ! 

Μπήκα σε 2 τέτοιες συνεντεύξεις, λοιπόν, η μία μιας τύπισσας under 30, dj, λέει, σε κάποιο Παρίσι (α, ναι, αυτό το ξέχασα), πολύ γνωστή εκεί πέρα, λέει, τη ζητάνε όλοι.... κι ο παραγωγός της είναι ο τάδε... και μιας άλλης, κόρης γνωστού σκηνοθέτη του θεάτρου, που θεωρείται μεγάλο ταλέντο, λέει, και έχει σπουδάσει σε πόσες σχολές του εξωτερικού κι εγώ δεν ξέρω. Και ξεκίνησα να διαβάζω τα σχόλια των αναγνωστών από κάτω:

"Βαρεθήκαμε πια", έλεγε ένας, "την τόση προβολή ατόμων που τα έχουν βρει όλα έτοιμα απ' το σπίτι τους / που είχαν την πολυτέλεια να ακολουθήσουν αυτό που ήθελαν όταν άλλοι παλεύουν για ένα πτυχίο σε δύσκολες σχολές / που παρουσιάζετε τόσο τέλεια τη ζωή τους λες κι οι υπόλοιποι πρέπει να ζηλέψουμε ή τους οφείλουμε ευγνωμοσύνη που υπάρχουν", "Τι θέλετε να μας πείτε", έλεγε ένας άλλος, "με τη συνέντευξη αυτή; Να θαυμάσουμε τη δυστυχία του να ζεις μεταξύ Νέας Υόρκης και Παρισίου;;; Το πόσο σκληρή στάθηκε η ζωή για άτομα που στα 23 τους τα πήρε από κοντά ο τάδε μεγαλοσκηνοθέτης/διευθυντής μουσείου και τα έμπασε στα πράγματα;/ Που ενώ πέρασε Φιλολογία/Ιατρική προτίμησε την γλυπτική/φωτογραφία;;" και άλλα τέτοια, με το νόημα (το "ζουμί") αυτών που κράζω κι εγώ παραπάνω. Ήτο χαρακτηριστικό, δε, ότι τα σχόλια αυτά παίρνανε 30τόσα like, ξέρω 'γω, (ΟΚ, η LiFO το like το έχει "Ενδιαφέρον/Μη ενδιαφέρον") και μόνο 2-3 διαφωνούσαν ή πέταγαν την επιχειρηματολογία (Δημοτικού) "όσα δε φτάνει η αλεπού..." ή τα "είστε κακοπροαίρετοι" κτλ. κτλ. Κάποιοι άλλοι, δε, το έριχναν στην εποχή: που μας έχει κάνει τόσο σκληρούς και μόνο να μισούμε ξέρουμε και να προσπαθούμε να μειώσουμε το έργο των άλλων, λέει.

Και στις 2-3 συνεντεύξεις κάθισα κι έγραψα ένα σχόλιο με τη γνώμη μου. Ούτε υβριστικό ούτε φασιστικό ούτε προσβλητικό - καλά καλά χωρίς πάθος: ακριβώς επειδή έχω αντιληφθεί τη δυσκοιλιότητα δαμάσκηνου 

που τους δέρνει όλους εκεί μέσα (και το γαμάτο είναι ότι άλλοι είχαν ήδη αφήσει σχόλια πολύ "σκληρότερα" απ' τα δικά μου! "Την έπεφταν" ακόμα και σε αρθρογράφους της LiFO που έχουν κολλητούς τέτοια ατομάκια και γι' αυτό πασχίζουν κάθε φορά να (υπερ)προβάλλουν τις φυσιογνωμίες τους και τις δουλειές τους), προσπάθησα να είμαι "γλυκιά" και σχετικά ουδέτερη και να γράφω και σε τρίτο ενικό (σε φάση "πρέπει να γίνει αντιληπτό / κάποιοι πιστεύουν / είναι ευρέως κατανοητό" κτλ.)...

Εν ολίγοις, αυτό που έλεγα ήταν ότι είναι εντυπωσιακό το ότι η πλειοψηφία αυτών των ατομακίων-χιπστεριάδων που προβάλλονται είναι σαφές-σαφέστατο ότι έχουν "σπρωχτεί" από το οικογενειακό πορτοφόλι (και ενίοτε και όνομα) (καλά, εννοείται δεν τα 'γραφα έτσι...) και ότι πρέπει να καταλάβουν εκεί στη LiFO ότι τη στιγμή που στην εποχή μας εκεί έξω υπάρχουν παιδιά με διδακτορικά στη Βιοτεχνολογία και τη Ρομποτική, που τους έχει βγει ο κώλος στα μαθηματικά, τη μελέτη, την έρευνα, τα εργαστήρια κτλ. κτλ. και πάλι δεν μπορούν να βρουν δουλειά ή δουλεύουν 14ωρα για το βασικό μισθό... είναι αν μη τι άλλο προκλητικό να υπερ-προβάλλεται ο συγκεκριμένος τύπος ανθρώπων, που όόόόλα τους ήρθαν βολικά, που έκαναν "ζωάρες" από γεννησιμιού τους, που επαφίονταν πάντα στο ισχυρό μπακγκράουντ τους, που με μια νύχτα dj-ιλίκι βγάζουν όσα δε βγάζω εγώ σε ένα χρόνο... και, φυσικά, ξαναλέω...., υπήρχε κόσμος που έκραζε (και τα σχόλιά τους είχαν δημοσιευτεί κιόλας) πολύ πιο συγκεκριμένα πράγματα, με πολύ πιο καυστικό και απόλυτο τρόπο ("Αυτήν τη ζωή στο "δημιουργικό χάσιμο" ξέρω κι εγώ να την κάνω με την τσέπη του μπαμπά μου" / "Γιατί αν δε μας έλεγε ότι πέρασε 4η στη Φιλοσοφική θα 'σκαγε!" / "Ποια είναι αυτή που 22 χρονών την προσέλαβε αρχισυντάκτρια μεγάλη βρετανική οικονομική εφημερίδα;!" κ.ά. τέτοια).

Ένιγουέις... και στο διά ταύτα... 3-4 φορές τους έγραψα, αλλάζοντας και κάθε φορά το ύφος μου, χωρίς ειρωνεία και "γλαφυρισμό", έλεγα τα πράγματα όπως ήταν και ζητούσα απλώς λίγη κατανόηση και προς την "άλλη πλευρά", αυτή των "απλών θνητών"... και δεν τα δημοσίευσαν ποτέ.

Πέρα απ' το ότι, ΟΚ, έχουν το ελεύθερο να δημοσιεύουν ό,τι θέλουν - αλοίμονο κιόλας -  . . . ε, δεν είναι και λίγο σα να τους τη χαλάς όταν τα λες "καλά" και "'ξηγημένα" και, κυρίως, με επιχειρήματα;;; Όταν βλέπουν ότι έχουν πέσει 40 άτομα να τους φάνε και μόνο 2 είναι με το μέρος της χΥπΣΤΕΡΙΑΣ τους..., οπότε αντιλαμβάνονται ότι δημοσιεύοντας κάτι που κρίνει (και θίγει) τα θεμέλια της νοοτροπίας του έργου τους... θα πρέπει να κοιταχτούν και λίγο στον καθρέφτη;;; Κι ότι, πάνω απ' όλα, επί της ουσίας τους καλείς να κάνουν την αυτοκριτική τους: πρώτον γιατί και οι ίδιοι κάτι τέτοια ατομάκια είναι (πώς, άλλωστε, μπορεί να βιοπορίζεται αξιοπρεπώς κάποιος που το μόνο που κάνει στη ζωή του είναι να αρθρογραφεί στη LiFO;;) και δεύτερον γιατί προβάλλουν και υπερασπίζονται και διαφημίζουν τα φιλαράκια τους και ένα lifestyle που οι ίδιοι θεωρούν ότι τους εξυψώνει δυο πούτσους πιο πάνω απ΄ τους υπόλοιπους.

Και, εν πάσει περιπτώσει, στην τελική.... υπάρχουν και αρθρογράφοι/bloggers στη LiFO που δημοσιεύουν ό,τι σχόλιο λαμβάνουν και κατά καιρούς κάποιοι έχουν εξαπολύσει δριμύτατες επιθέσεις και χαρακτηρισμούς εναντίον τους... και - δεύτερον - αν το θέμα τους είναι να φιμώνουν αυτούς που δε γουστάρουν (και έχουν και θέση) να καταπίνουν αμάσητο ό,τι τους πλασάρουν... γιατί αφήνουν εξ αρχής ανοιχτά τα κείμενά τους σε σχολιασμό;;; Το θέμα ποιο είναι ακριβώς;; Ή συμφωνείτε ή σκάστε;; Διαπιστώσαμε πώς μας κρίνει η πλειοψηφία κι αποφασίσαμε μέσα σε λίγες ώρες να το κάνουμε αβαβά το θέμα;;

Περί κουτσομπολιών

Ως προφέσορας του είδους νομίζω ότι όφειλα εδώ και καιρό κάποιες εξηγήσεις στο λαό μου. Ήρθε, λοιπόν, η ώρα να (ψ)σολάρω! Να μοιράσω πραγματική αφρόκρεμα στο κοινό μου!

1.       Όταν μιλάμε για κουτσομπολιά… μιλάμε για κουτσομπολιά: φήμες, κακεντρέχειες, «καπνός», έτσι ακούστηκε, αυτό κυκλοφόρησε, το είπε ο τάδε στον τάδε, φαίνεται να έγινε εκείνο, δείχνει να είναι έτσι… ΔΕ μιλάμε για δημοσιογραφική έρευνα, δε μιλάμε για ντοκουμέντα, δε μιλάμε για είδηση, δεν είναι νόμος!, δεν είναι οι πλάκες του Μωυσή και – ΠΡΟΦΑΝΩΣ! – αν δεν είσαι μπροστά… ΔΕΝ μπορείς να αποδείξεις ότι ήταν/έγιναν έτσι όπως τα λες.

     Την εξυπνάδα του τύπου «Κι εσύ πού το ξέέέέρειειειεις…;;;» θα την ακούσω πολλές φορές ακόμα;;; Όταν ξεκινάω την κουβέντα με το «Έχω κουτσομπολιό! Ακούστε!»… τη λέξη κουτσομπολιό δεν την ακούς;;; Ή μήπως δεν ξέρεις τι σημαίνει;;;

2.       Αν γενικά είσαι κατά των κουτσομπολιών ή δε γουστάρεις να ακούς αυτές τις μαλακίες…, ΟΚ, κοίτα τι σου ΄χω:

α. Γύρνα και πες «Δε γουστάρω, τα βρίσκω μαλακίες αυτά και δε μ’ αρέσει που ασχολείσαι» (μπορεί και να το συζητήσουμε…).

β.  Μην ακούς και μην ασχολείσαι.

γ.   Αν προσβάλλεσαι τόσο πολύ πια (κι εσύ και η αισθητική σου)… σήκω και φύγε.

δ. Πρότεινε ΕΣΥ! κάποιο σοβαρότερο και κουλέστερο θέμα σε μια παρέα ξενέρωτων-απολιτίκ-ανούσιων-βαρετών (και βαρεμένων)-καμμένων ατόμων που είναι διατεθειμένοι να κάθονται 2μιση ώρες που έχουμε βγει και να μη λένε τίποτα μεταξύ τους! Πόσες φορές ακόμα θα χρειαστεί να κάνω τον καραγκιόζη και να προμοτάρω το one woman show μου για να βγουν παρέες από την ανυπαρξία, την καΐλα και το λήθαργο που τους δέρνει;;;!!!

Το να στήνεις το αφτί του γαργαντούα, όμως, να μην παίρνεις ανάσα μέχρι να τελειώσω μην και χάσεις και το -α και μετά να ξύνεις τον κώλο σου για κριτική και «ξεφτιλισμό», του τύπου «Μα τα πιστεύεις αυτάάά;;; Μα είναι δυνατόόόν;;;!»… ε, δεν είναι και λίγο μαλακία (συν τοις άλλοις);;;

Κι επίσης… όταν βλέπεις μια ολόκληρη παρέα… 7-10 άτομα… (που επίσης παριστάνουν τις περισσότερες φορές ότι δεν ξέρουν τι θα πει Star και Τζένη Χειλουδάκη) να στήνει αφτί και να λυσσάει να μάθει κι άάάλλο κι άάάλλοο κι άάάλλοοοο… εσύ τι ζόρι τραβάς;;;

Πραγματικά! Αν έχεις να προτείνεις να κάνουμε ή να πούμε κάτι πιο ενδιαφέρον… ή έχεις άλλον τρόπο να κάνεις τη δική σου «ανάσταση» ανάμεσα στα ψοφίμια… γιατί πολύ απλά δεν παίρνεις το λόγο και δεν το κάνεις;;;

3.       Το αν εγώ τα πιστεύω τα κουτσομπολιά που φέρνω στο τραπέζι… δεν ξέρω τι ακριβώς εξυπηρετεί να το ξέρεις και τι κερδίζεις με το να σου απαντήσω. Και δε σε συμφέρει καθόλου να πάρεις τη σοβαρή απάντηση που σου ετοιμάζω – όπως τόσα και τόσα άτομα που αμέσως μαζεύονται σαν τα λαγούδια όταν τους αναλύω τη θέση μου επί κουτσομπολιών! Λέω, λοιπόν:

α. Τα κουτσομπολιά τα λέω για την πλάκα μου και την προσωπική μου διασκέδαση και αυτή… και όσο βλέπω ότι η παρέα (αυτοί, τέλος πάντων, στους οποίους τα λέω) διασκεδάζει και γουστάρει και γίνεται τζέρτζελο… διασκεδάζω πιότερο κι εγώ.

Με την ίδια λογική, να σταματήσουμε να λέμε και ανέκδοτα!... γιατί σε κάποιους φαίνονται κακόγουστα ή γιατί δε συμφωνούν με την αισθητική του εκάστοτε αστείου!

β. Απ’ τη στιγμή που δεν είμαι μπροστά στα συμβάντα ή δε γνωρίζω προσωπικά αυτούς τους οποίους αφορούν… είναι σαφές ότι όσο δεν παίζει με τίποτα να είναι έτσι… άλλο τόσο παίζει και καραπαίζει! Πώς να το κάνουμε;;

Αλλά είμαι βέβαιη για μερικούς/-ές ότι και να ήμουν μπροστά και να τα μετέφερα… αφού δε θέλουν να πιστέψουν ή βρίσκουν την «ώρα των κουτσομπολιών» την ιδανική στιγμή να κρίνουν το ποιόν μου… πάλι ψέματα και βλακείες θα τα ‘βρισκαν.

γ. Προφανώς επειδή – σε αντίθεση με άλλους – δε γεννήθηκα χτες και τα βιώματά/ακούσματα/διαβάσματά μου δεν περιορίζονται στο πάρτυ του Villa Mercedes, τους REC και το Cosmopolitan… είναι σαφές ότι έχω μια κάποια αντίληψη του τι μπορεί να ισχύει και τι είναι καραψέμα-λάσπη-χολέρα-στόχευση κτλ. Αλλά δεν κατάλαβα! Όποιος λέει σε μια παρέα «Σήμερα άκουσα ότι…»… σημαίνει αυτομάτως κι ότι το πιστεύει ή το συμμερίζεται ή ότι συμφωνεί ή – ακόμα χειρότερα – ότι κάνει κι εκείνος τα ίδια;;;!!! Δηλαδή απ’ το «Ακούγεται / Λέγεται / Φημολογείται / Εικάζεται / Μου είπαν / Μάθαμε»… τι ακριβώς δεν καταλαβαίνουν;;; Ποια ακριβώς ΜΗ-εμπλοκή μου στην πληροφορία ΔΕΝ αντιλαμβάνονται;;;

+    

4.       Επειδή το ακούω πολύ συχνά το «Τσ τσ τα τα, ρε παιδάκι μου! Γίίίνονται τέτοια πράγματα;;; Άκου να δεις! Διαφθορά! Είδες;;;…» και εισπράττω σπινθηροβόλα βλέμματα βοδιού,

   σε όλους λέω ένα πράμα: Φαντάσου να ήσουν δημοσιογράφος, τραγουδιστής, μεγαλομάνατζερ, μεγαλοεπιχειρηματίας, παρουσιαστής, ποδοσφαιριστής… και το μεροκάματό σου να ήταν από χίλια έως πολλές χιλιάδες ευρώ. Το  μ ε ρ ο κ ά μ α τ ο , έτσι; Όταν εδώ βλέπεις τον κάθε πουθενά να ξεκωλιάζει μισό λεκανοπέδιο επειδή έχει ωραίο αμάξι ή, έστω, σπίτι δικό του (κι όμως…)… εσύ με 100 χιλιάρικα το μήνα τι θα έκανες;;; Λιτανεία;;

Αν μπορούσες να ‘χεις όποια 19χρονη μοντέλα ήθελες, όποια διάσημη ήθελες (γιατί είσαι και πάμπλουτος  - άρα πλΕρώνεις καλά + ανεβάζεις το στάτους αυτών που είναι δίπλα σου (κοίτα, ρε, που πρέπει να κάθομαι να εξηγώ τα αυτονόητα)), τις ωραιότερες και πιο ποθητές γυναίκες της χώρας και ίσως κάποιες κι από το εξωτερικό…, ωραία…, θα τις έπαιρνες όλες τα πρώτα 1, 2, . . . 5 χρόνια!... κάποια στιγμή δε θα ήθελες να ζήσεις και «το άλλο»;;; Ή, εν πάσει περιπτώσει, ο κύκλος που θα ‘χες δημιουργήσει (οι όμοιοί σου) δε θα σε έπειθαν/«έσπρωχναν» να δοκιμάσεις και κάτι άλλο;; Στην αρχή μπορεί να είναι οι παρτούζες…, μετέπειτα έρχεται κι η ένωση πούτσας-σφιγκτήρα και γουστάρεις να τον φας κι από όμορφο αγόρι έτοιμο για όλα.

Στην αρχή πληρώνεις αλλά στη συνέχεια βρίσκεις και αγάπη σε αυτό – γιατί, πώς να το κάνουμε;; Η 24 ώρες το 24ωρο δημοσιότητα σε κάνει και σαλτάρεις…, χάνεις τον εαυτό σου, ξεχνάς πώς και γιατί ξεκίνησες, διαφθείρεσαι συνειδησιακά και τελικά «τη βρίσκεις» με ομοίους σου που μόνο αυτοί μπορούν να καταλάβουν πώς νιώθεις και τι περνάς, γιατί, αν μη τι άλλο, they ‘ve been there... – και έτσι αποκτάς και σταθερό γκόμενο και αγαπιέστε και αλληλοσπονσοράρεστε και το κρύβετε και ταμπουριάζετε και πάει κλαίγοντας.

Όταν, δε, στη φάση μπλέκονται και ναρκωτικά…, κάθε μέρα ώρα και στιγμή είσαι «φτιαγμένος» (πάλι με «ομοίους» σου)… νομίζεις ότι από ένα σημείο και μετά πολυνιώθεις και τι κάνεις;; Είσαι μονίμως στα χάι σου και παίρνεις ό,τι έχεις πλάι σου.

Εδώ εμείς, ρε, κι απ’ τη χαρά των νιάτων μας, την περιέργεια και τη μαλακία που μας έδερνε… και πόσα κάναμε το ένδοξο πάλαι ποτέ;!...

Πόσο μάλλον όταν εδώ που φτάσαμε (κι αυτό όχι τώρα – χρόόόνια κρατάει η πατέντα) και για φωτογράφος στο Κυνήγι και Κυνοφιλία να πας… πρέπει να κάτσεις να σ’ τον βάλουν! Όταν σου χύνουν τον κόσμο στα πόδια σου… λεφτά, συμβόλαια, μόνιμα χιλιάρικα, εξώφυλλα, δημοσιότητα, διάσημους φίλους, τζάμπα ταξίδια, πάρτυ, εύκολη ζωή… σίρουζλι… πόσοι από μας θα βρισκόμασταν ΜΕΣΑ σε αυτό και θα λέγαμε όχι;;;

5.       Η άλλη μαλακομαλακία που ακούω συνέχεια – και το λένε και με βεβαιότητα επιχειρήματος οι λούληδες! – είναι το «Έλα, μωρέέέέ… Ποιος τον παίρνει;;; Αφού αυτός είναι παντρεμένος!» (αν, δε, ο «αυτός» έχει και παιδιά… μιλάμε για το άθικτο της κωλοτρυπίδας αλα αλάθητο του Πάπα! Ωωωω! Ωωωω! Ωωωωωωωωωωωωω!!!!!!!!!!). Και τι θα πει αυτό, ρε βοδάκια!;, να πούμε;;; Τι θα πει;;; Ότι όποιος έχει παιδιά δε γουστάρει πού και πού να τον τρώει ή να τον δίνει σε άτομο του ίδιου φύλου;;; Γιατί;; Το κλείδωσε;; Το αμπάρωσε;;; Ή μήπως ξέρουμε μία και δύο περιπτώσεις ατόμων που ζουν μια ζωή με το «μεράκι» και δεν το ξέρει ούτε η γυναίκα τους ούτε τα παιδιά τους;;; Ή διατηρούν τους λεγόμενους γάμους-βιτρίνες για να μπορούν να είναι και έτσι για την κοινωνία, το αφεντικό και τη φουκαριάρα τη μάνα τους και γιουβέτσι για την παρτάρα τους;;; Ρε τι λέτε;;! Ρε τι λέτε ρεεεε;;;;!!!! Πού ζείτε ωρέέέέ;;;!!!

6.       Όσο για το πόσο κακιά είμαι που ΜΕΤΑΦΕΡΩ κουτσομπολιά (γιατί ΚΑΝΕΝΑ από αυτά που κατά καιρούς έχω πει δεν τα ‘χω βγάλει απ’ το κεφάλι μου… Κάποιοι μου τα ‘χουν πει κι εμένα)… ίλεος! Ίλεος!!! Δεν εύχομαι σύφιλη και χολέρα… λέω ότι κάποιος τον παίρνει! Δεν κατηγόρησα κανένα για φόνο, δεν ψευδομαρτύρησα ενώπιον Θεού κι ανθρώπων!, είπα ότι κάποια ήταν πρώην βίζιτα!

Το τι ζόρι μπορεί να τραβάνε ορισμένα άτομα με την «κακία» των κουτσομπολιών…, λες και λες για τη μάνα τους… (τη στιγμή που οι ίδιοι είναι ανά πάσα στιγμή ετοιμοπόλεμοι να κυκλοφορήσουν σε χρόνο dt ΚΑΙ στους 7 ορόφους της εταιρείας ότι εσύ τον παίρνεις γιατί η φούστα που φόρεσες σήμερα ήταν πιο πάνω απ’ το γόνατο ή ότι ο τάδε τα έχει με την τάδε επειδή του τράβηξε μια συρραψιά στη φωτοτυπία ταυτότητας!) και να το παίρνουν τόσο προσωπικά… δε νοώ να το καταλάβω!

Και, στην τελική, να σου πω και το άλλο;;; Στα τέτοια μου αν θα ζήσει ή θα πεθάνει η Παπαρίζου, στα τέτοια μου αν θα κυκλοφορήσει κάποιο ψέμα για τη Μενεγάκη, στα απαυτά μου αν θα στεναχωρεθεί ο Λιάγκας που του θίξανε τον ανδρισμό!!!… ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ ΚΑΙ ΚΑΜΙΑ ΛΥΠΗΣΗ για άτομα που κάνανε την ανυπαρξία τους και την ανικανότητά τους να ανοίξουν κανά βιβλίο να ξεστραβωθούν χιλιάρικα από καλά τσιμπούκια, στρατηγικές μαρκετινίστικης πώλησης της μάνας τους!, για άψυχα δυστυχισμένα πανικοβλημένα σαρκεία που βγάζουν λεφτά που εγώ δε θα δω ποτέ μου 100 διδακτορικά να είχα κάνει!!! και που το σύστημα που τους εκτρέφει και τους συντηρεί προσπαθεί να πολτοποιήσει τόσο πολύ την κριτική μας σκέψη, τη λογική και την αισθητική μας… προκειμένου να μας πείσει ότι ΑΥΤΟ! αξίζουμε τελικά ως τηλεθεατές-ακροατές-αναγνώστες! Όχι άλλο κάρβουνο!!! ΦΩΤΙΑ ΣΤΑ ΣΑΒΒΑΤΟΒΡΑΚΑ!

 

κόλαση

Αυτό κι ας μου δαγκάσει τον κώλο το ΔΝΤ κι η φτώχια!

Μανούούούλα μουουουου!!!

Όλγα και Ζωή

                                                      http://www.lifo.gr/mag/columns/4779

  Δεν έχω τίποτα προσωπικά με την Όλγα Κουκλάκη. Πιάνω το συγκεκριμένο παράδειγμα ως αφορμή για να σχολιάσω μια ολόκληρη συνομωταξία ατόμων, μια ολόκληρη φυλή ας πούμε. Καταρχήν, δε μου λες...είναι ΜΙΑ κοψιά όλες αυτές οι συνεντεύξεις που έχουν σκοπό να γλαφυροποιήσουν όσο δεν πάει άλλο τις ζωές και τις επιλογές ατόμων των οποίων ΔΕ ΜΑΣ ΑΦΟΡΟΥΝ οι ζωές και οι επιλογές;! What the fuck???!!! Από πού κι ως πού με ενδιαφέρει το αν η Κουκλάκη μεγάλωσε στη Βούλα και αν της αρέσει το φλού και το ''χάσιμο'';! Από που κι ως που χρειάζομαι την περιγραφή του εξωφύλλου του cd της όπου η Όλγα ποζάρει ''με ρίμελ στα μάτια''...;! Αν η συνέντευξη έχει στόχο να παρουσιάσει τη συγκεκριμένη γκόμενα ως dj και επαγγελματία...ας ασχοληθεί εστιασμένα με τις μουσικές της καταβολές και προτιμήσεις. Από πότε μπήκαμε στο τρυπάκι του να πρέπει να εντρυφήσουμε σε ολόκληρο το lifestyle ατομακίων που καλώς ή κακώς γίνονται γνωστά για κάτι, είτε αυτό λέγεται μουσική είτε φωτογραφία είτε τέχνη οπιουδήποτε είδους;! Γιατί μη μου πεις ότι δεν πρόκειται κατεξοχήν, αν όχι αποκλειστικά, για ''καλλιτέχνες'' (με ή και χωρίς, έστω, εισαγωγικά. εγώ μια φορά, ως πληθωρικός τύπος τα βάζω! χοχοχο).

  Ωραία λοιπονΕ, και πάμε στο προκείμενο. Θα στο πιάσω και ως προς το συγκεκριμένο παράδειγμα, και ως προς τη φυλή αυτών των ατόμων γενικότερα. Θα είμαι πύρινος και καταπελτικός. Βρε αδερφάκι μου...ΠΟΣΑ τέτοια άτομα αλα Όλγα Κουκλάκη γνωρίζουμε προσωπικά;! (Αμέτρητα. Δίνω τη σωστή απάντηση για τους αδαείς.) Αυτός ο μαλάκας που γράφει το κείμενο σε ΠΟΙΟΥΣ νομίζει ότι απευθύνεται; Σε τίποτα βλαχαδερά που, μη γνωρίζοντας κανένα τέτοιο άτομο, θα μασήσουν κανονικά όλη αυτή τη φανφαρίαση; Που, μεταξύ μας, αρνούμαι να δεχτώ ότι ακόμα και ο πιο άβγαλτος θα μαγευτεί και θα ταυτιστεί με αυτό το πρότυπο, το πιθανότερο...να το βρει αδιάφορο και να το προσπερασει. Ή μήπως νομίζει ότι απευθύνεται αποκλειστικά σε ΟΜΟΙΟΥΣ της Κουκλάκη, οπότε γιέηηη θα κάνουμε όλοι συγκούρμουλοι feel good πλέοντας μέσα στην άνετη και ακύμαντη δηθενιά μας;! Εν πάσει περιπτώσει, όποια κι αν είναι η συνθήκη....απλά δεν είναι αντιπροσωπευτική. Οπότε, ναι, ας δεχτούμε το προφανές, για αρχή, ότι όλη αυτή η κατηγορία εντύπων αποτελείται, πλαισιώνεται και απευθύνεται σε ΕΝΑ λόμπυ, κατά προτίμηση ενδο-κολλεγιακό ( με την ευρύτερη έννοια).

  Είμαι μόνο εγώ που βγαίνω ΕΞΩ ΦΤΕΡΩΝ με την εμμονή αυτών των ατόμων να αυτο-σκηνοθετούνται;! Να πλασάρονται ως απλοί καθημερινοί τύποι....Πού όοολως τυχαίως κατέληξαν σε κάποιο Παρισάκι! Νάθινγκ λες!!! Νάθινγκ λες δαν Παρισάκι! Και που, όπως η φίλη Ζωή (ως άλλη Όλγα), δεν μπορούσαν να μείνουν σε τίποτα λιγότερο από κάποιο λοφτάκι! Λοφτάκι ιν Παρισάκι! Που ντύνονται με τεχνιέντως ξεθωριασμένα τζην και ξεφτισμένα t-shirt....τα οποία όμως, on the right occasion, θα σεταριστούν με κάποια Mulberry τσάντα...προς ολοκλήρωση του μποεμιλικιού! Που ό,τι έχουν και δεν έχουν θα σου πουν ότι το πήραν από κάποιο παζάρι, ενώ ταυτοχρόνως, σου δηλώνουν με φυσικότητα ότι λατρεύουν τα chanel...διότι είναι πλασμένοι ο ένας για τον άλλο! Διότι είναι mix and match τύποι! Και του σαλονιού και του λιμανιού. Και που επίσης βεβαίως βεβαίως, στην περίπτωση ''επωνύμων'' αλα Κουκλάκη...δε θα φωτογραφηθούν για συνέντευξη/εξ'ωφυλλο με τίποτα που να κοστίζει λιγότερο από $$$. Από την άλλη, όταν εσύ τους πεις για το τάδε βραχιολάκι/μπιχλιμπιδάκι/σκατάκι που ΟΝΤΩΣ αγόρασες από παζάρι/υπαίθριο/μοναστηράκι.....θα σε κοιτάξουν με ΣΟΚ ΚΑΙ ΠΕΟς και θα σε ρωτήσουν με ''θαυμασμό''....''μα που πας και τα βρίσκεις όλα αυτά τα περίεργαααα...πάρε με κι εμένα την άλλη φορά μαζίιιι...''.....διότι εννοείται ότι στην ουσία δεν πατάνε σε τέτοια, ή και όταν πατάνε, είναι μόνο για το φολκλόρ και βεβαίως βεβαίως...ΔΕ ΘΑ ΨΩΝΙΣΟΥΝ ΚΙΟΛΑΣ!!! (Στη συγκεκριμένη υποκατηγορία όμως (=δεν ψωνίζω τίποτα που δεν είναι επώνυμο ή/και δεν έχει διαλέξει/αγοράσει για μένα η μαμα μου) θα αφιερώσω ειδικό βομβάκι στο μέλλον...επιφυλάσσομαι.) Που σπούδασαν κάτι ΕΠΙΣΗΣ επιμελώς ατημέλητο, απροσδιόριστο, ή καθαρά από ανάγκη για αιώνια παράταση της φοιτητικής τους ζωής, χωρίς καμία ανάγκη για την ενδεχόμενη εφαρμογή του! Που σπούδασαν απλώς για να διασκεδάσουν το χρόνο τους μέχρι να εισπράξουν τα δις από την πώληση του ξενοδοχείου τους σε κάποια Σαντορίνη! Να συνεχίσω;!

  Με ενοχλεί ρε παιδί μου η δηθενιά! Σιχαίνομαι! Δεν μπορώ, συφιλιάζομαι! Βγάζω φλύκταινες, πώς το λένε!!! Χίλιες φορές καλύτερα να είσαι η γκόμενα ( που κάπου προανέφερε το Μουνέτο), ή ο αντίστοιχος τύπος, με την πετσετέ φόρμα, την LV αγκαζέ και το χρυσό ρόλεξ που κλαμπάρει και ζεί τη ζωή του τζίτζικα...με τα λεφτά του μπαμπά και της μαμάς! Δε θίγω σε αυτό το σημείο το αν ζεί με το συγκεκριμένο τρόπο συνειδητά ή όχι. Σχολιάζω μόνο το γεγονός ότι ένα τέτοιο άτομο είναι τουλάχιστον σαφές ως προς τις επιλογές του και συνεπές με αυτές. Δεν μπορώ να ακούω ότι της Όλγας...''της αρέσει το χάαααασιμο'', χωρίς να αφρίσω! Μήπως της αρέσει το χάσιμο διότι δεν έχει χρειαστεί να αντιμετωπίσει καμία αντικειμενική δυσκολία στη ζωή της, παρά μόνο πού στο Παρισάκι να μείνει!; Μήπως μπορεί να εξερευνήσει ανενόοοχλητη τα όρια του φλου και του χασίιιιματος διότι έχει την ΠΟΛΥΤΕΛΕΙΑ να μπορεί να επανεφεύρει τον εαυτό της ως όποια περσόνα θέλει! Η επιμελώς ατημέλητη τύπισσα, η μποέμ, η classy, η ''με ρίμελ στα μάτια'' and so on. Που, εννοείται επίσης, ότι είναι τόσο ένα με αυτήν την αυτο-σκηνοθεσία που, κατά πάσα βεβαιότητα, κυκλοφορεί ως ρακένδυτος clochard στην καθημερινή ζωή της....και, αν ΕΣΥ εμφανιστείς με ΄΄ρίμελ στα μάτια'' (ναι, έχω σκαλώσει και αφρίζω με το ρίμελ! το ρίμελ ως σύμβολο! το ρίμελ ως έννοια! χαχαχχαχχαα) και κάτι, οτιδήποτε, μη ξεφτισμένο, μη επαρκώς ατημέλητο...θα αντιμετωπιστείς ως η θεία Μαριγώ απ' το Σικάγο, με την πέρλα και το γουναρικό!

  Η δε εικόνα συμπληρώνεται πάαααντα (με μαθηματική ακρίβεια όμως!) από τη σκηνοθεσία του πνευματικού κόσμου, του καλλιτεχνικού προβληματισμού, της πολιτικής ενασχόλησης και της εμπλοκής με ό,τι θέλει ο καθείς να αποκαλεί ''κουλτούρα''! Το Ολγάκι προβληματίζεται διότι δεν έχει τι να απαντήσει στις συνεντεύξεις όταν τη ρωτάνε για του Έλληνες! Ζεί στο άγριο Παρίσι όπου μαχαιρώματα συμβαίνουν...άκουσον άκουσον στα Champs Elysees (δεν βρίσκω και τους τόνους γαμώ το κέρατο)!!! Μα ποιός θα το φανταζόταν ότι το delinquence θα έφτανε μέχρι εκεί!!! Και εντέλει καταναλώνει φαιά ουσία ΚΑΙ για την κοινωνική πραγματικότητα Ελλάδος τε και Παρισίων! Ώπα ρε Όλγάκι! Σε λίγο θα μας πείς ότι αυτό που κάνεις αντικατοπτρίζει το σύγχρονο protest song!!! (Σε πρόλαβαν όμως άλλοι μαλακές και τό 'παν αυτο...μπουχαχαχχαχαχχχα!!!) Εν πάσει περιπτώσει...που θέλω να καταλήξω; Προφανώς, δεν επιλέγουμε τις αρχικές μας συνθήκες, οπότε ναι, ο καθένας κινείται εκπορευόμενος (κυρίως ή σε μεγάλο βαθμό εν πάσει περιπτώσει) από το περιβαλλον απ' όπου ξεκίνησε. Αφού όμως ήσουν αρκετά τυχερή να έχεις εξασφαλισμένα κάποια, παραπάνω από βασικά, προνόμοια...κράτα λίγο χαμηλό προφίλ! Συγκρατήσου λίγο όταν μιλάς για πράγματα που δεν έχεις ούτε κατά διάνοια βιώσει προσωπικά! Βούλωνε κοινώς! Keep yourself to yourself! Mη μου μοστράρεις σκηνοθεσία/ατημελισιά/μποεμιλίκι και τα συναφή διότι θα χειροδικήσω!

O συγχυσμένος...
Poulos et al.

Γιατί άμα ήταν ωραίος... σιγά μην έτρεχε να μας την πέσει - Ο Υδροχόος

Βγαίνω από το κτήριο της δουλειάς να πάω να πάρω κάτι να φάω, περνάει από μπροστά μου μηχανόβιος με γυαλί..., ο οποίος με κοιτάει σα γαργαντούας..., δε δίνω σημασία..., τον βλέπω να έχει σταματήσει λίγο πιο κάτω και να κοιτάει γυρισμένος 45 μοίρες. Σπεύδω πίσω από κάτι κατουρημένους θάμνους σαν το Ράμπο, κοντοστέκομαι λίγο, ξεπροβάλλω και παίρνω τη γωνία αλα Χαιλάντερ... και τσουουουπ! Μου την είχε στημένη ο τύπος!

Να μην τα πολυλογώ, 30κατι-άρης, λίγο "λαϊκός", λίγο Περιστέρι λίγο Άγιοι Ανάργυροι, με το μπλουζικό να κολλάει πάνω στο ημι-γυμναστηριακό στήθος, ψιλοξυρισμένο κεφάλι και γυαλί-μύγα..., ε, ότι με είδε, εντυπωσιάστηκε απ' το στυλ μου (γρρρ....) και ήθελε να με γνωρίσει! Κι αν είδα..., μέχρι κι απ΄τη μηχανή κατέβηκε για να μου μιλήσει... και θεωρεί ότι με το να μου κάνει ένα κομπλιμάν... μας φτιάχνει και των δυοΝΩΝΕ τη μέρα! Ρε τον πούστη!...

Καλό παληκάρι, το χειρίστηκα με ιδιαίτερη ευγένια, του είπα ότι με τιμά το ενδιαφέρον του και καλά έκανε να έρθει να πει ένα Καλησπέρα... και συμφωνώ ότι όταν εμείς οι γυναίκες λέμε "Μα πού πήγαν οι άντρες;!;!" πρέπει να φερόμαστε και λίγο καλά σε αυτούς που έρχονται και μας μιλάνε - ειδικά αν δεν το κάνουν με κάφρικο τρόπο... - κι ότι χαίρομαι (συστηθήκαμε κιόλας) αλλά..., ναι, ΟΚ, τηλέφωνα, μέιλ και τα ρέστα... δε δίνω... σόρι, καλά να ΄μαστε (μέχρι και Καλό Καλοκαίρι! του 'πα του ανθρώπου!), αλλά... δεν πολυγουστάρω τις γνωριμίες στη μέση του δρόμου... Με άρχισε στα ότι δουλεύει στο μέγαρο του ΟΤΕ απέναντι και να πάω καμιά μέρα στο εστιατόριό τους να φάμε παρέα! Ααααααχαχαχαχα!

Τέλος πάντων, με χιλιοπαρακάλεσε, τον χιλιοευχαρίστησα, καλούλης ήτο, μωρέ..., γεμάτος θετική ενέργεια, χαμογελαστός, μη-γλοιώδης (σημαντικό)... αλλά... δεεεεν...

Με ρώτησε κιόλας αν "κωλύομαι"..., τουτ' έστιν αν ΕΙΜΑΙ ΠΑΝΤΡΕΜΕΝΗ;;!!;;!!

WTF???

Ότι, δηλαδή, μόνο αν φοράς βέρα δικαιούσαι να μην ανταποκριθείς στο φλερτ κάποιου... Ωωωω! Ωωωω! Ωωωωω!!!!!!!! "Είναι σοβαρό;", μου λέει... Τώρα τι ήθελε ν' ακούσει;;! Ότι βρήκα τον άντρα της ζωής μου και τυφλώθηκα κι άλλη καμιά γιο δεν έκανε παρά η Μαριώ το Γιάννη;;

Τέλος πάντων, τον απέφυγα πολύ ευγενικά και φιλικά, του εξήγησα μια χαρά ότι ευχαριστώ πραγματικά και ότι, όντως, σε σχέση με κάτι φλώρους που κοιτάνε κοιτάνε... αλλά δεν κάνουν τίποτα, καλά έκανε κι ήρθε και μίλησε αλλά δεν το κόβω για συνάντηση εκ νέου.

Ε, τι να πεις;... Όσο σε "ανεβάζουν" κάτι τέτοια... άλλο τόσο σε "ρίχνουν" όταν σκέφτεσαι ότι... ε, μόνο κάτι τέτοιοι θα σ' την πέφτουν μια ζωή κι ότι αν επρόκειτο για κανάν ωραίο... σιγά μην την έπεφτε σε σένα και σιγά μην ερχόταν και να μιλήσει.... Ααααααχ!...

πούτσο και ξύλο 1 (η αγανάκτηση)

Μας γράφει μια φίλη (της εκπομπής - χαχαχαχα!!! "Ευχαριστούμε την όμορφη Λάρισα!!! Χαιρετισμούς στα ωραία Τρίκαλα!!! Λευτεριά στο Καστελόριζο και φιλιά στη Ρόδο!" κ.ά. τέτοια...) και προσθέτουμε:

Για πόσο ηλίθιους περνάνε οι εταιρείες τους υπαλλήλους τους? Μάλλον αρκετά…

Το χειρότερο είναι ότι δεν πατάνε στην "ηλιθιότητά" σου αλλά στην ανάγκη σου. Έτσι και τολμήσεις να πεις τίποτα ή, έστω, να δυσανασχετήσεις, την απάντηση την έχουν έτοιμη: "Ξέρεις πόσοι περιμένουν στην ουρά για τη δική σου θέση;;; Και με λιγότερα λεφτά απ' αυτά που παίρνεις εσύ τώρα!"... Κι όχι ότι δεν είναι έτσι. Ξέρουν ότι, αν εσένα τα 800 ευρώ σου φαίνονται λίγα, έξω υπάρχει κόσμος που κάνει κρα! για 600... για 500... και 300 μη σου πω. Πάντα έλεγα ότι η δύναμη είναι στο συνασπισμό και την ομόνοια: αν ΚΑΝΕΙΣ δε δεχόταν να δουλέψει για κάτω από 1.000 ευρώ π.χ. . . .  τι θα έκαναν;; Θα έφερναν του Βούλγαρο και το Ρουμάνο;; Πώς; Να δουλέψει σε ποια γλώσσα; Με ποιες γνώση Λογιστικής και Marketing;; Έλα, όμως, που όπως έχουν έρθει τα πράγματα... καταλαβαίνεις (και κάνεις και το μαλάκα, άμα λάχει...) αυτόν που έχει ανάγκη και το 400άρι ακόμα και μια χαρά θα σκύψει το κεφάλι και θα κάνει και τον ακόμα μεγαλύτερο μαλάκα..., γιατί έχει και δύο παιδιά, γιατί η μάνα του χρειάζεται περίθαλψη, γιατί ακόμα αποπληρώνει το στεγαστικό του (και τρέχει και δε φτάνει)...

Μετά από 4 χρόνια εργασίας σε γνωστή πολυεθνική κατέληξα το ότι απλά δεν ανοίγουν θέσεις…απλά δημιουργούνται θέσεις για τον καλύτερο γλειψιματία.

Πάντα γινόταν αυτό και νομίζω ότι θα εξακολουθεί να γίνεται εις τον αιώνα των άπαντα. Εγώ καταλήγω ότι εδώ και κάμποσα χρόνια (γιατί, σου λέω, ανέκαθεν μιλούσαμε για το "μέσον" κι έπαιζε ρόλο) σημασία δεν έχει το να μπεις (απλά) βυσματωμένος σε μία δουλειά αλλά 1. πόσο γερό είναι αυτό το μέσον και 2. τι όρεξη/διάθεση/πρόθεση έχει να σε "σπρώξει" κι άλλο.

Στη δική μου δουλειά, ας πούμε, είναι γνωστό τοις πάσοι ότι 7 στους 10 ήρθαν με μέσο/γνωστό. Κάποιοι έβαλαν το κεφάλι κάτω, τήρησαν χαμηλό προφίλ, δε ζήτησαν και κάτι παραπάνω και, στην τελική, δεν ενόχλησαν και κανέναν. Όταν, όμως, ακούς για άτομα που προσελήφθησαν άμα τη αποφοιτήση τους, 23 χρονών, ΧΩΡΙΣ πρότερη εργασιακή εμπειρία, ΧΩΡΙΣ μεταπτυχιακό, χωρίς κάποιο αριστείο / βράβευση / δημοσιεύσεις / κάποιο ιδιαίτερο ταλέντο-χάρισμα-αναγνώριση-επιτυχία... με πρώτο μισθό 2.300 (!!!) . . . ή άλλους που στην ηλικία μου εδώ μέσα είχαν έναν τίτλο μακρυνάρι και μισθό διπλάσιο από μένα και έτσι και τους πίεζε ο προϊστάμενός τους έμπηγαν κάτι φωνές από εδώ μέχρι απέναντι και άρχιζαν τα "Σε παρακαλώ! Δε σου επιτρέπω!"...  πωωωω... πωωωωω.... πωωωωωωωωωω!!!!!! Ψόόόόφοοοοοο!!!!!!

Το συμπέρασμα, λοιπόν, ποιο είναι; Ότι πρέπει να έχεις θράσος;; Ότι πρέπει να υπενθυμίζεις στο μέσο σου την παρουσία σου και τις ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ σου;; Ότι πρέπει να "εκβιάζεις" όόόλους τους άλλους στη δουλειά σου με το μέσο σου και το "Θα δείτε τι θα πάθετε! Θα σας δείξω εγώ!";;

Είναι τα ίδια άτομα που σχολιάζουν τη κρίση και πόσο μειώθηκε ο μισθός τους, τσιγκουνεύονται να πάρουν καφέ απ' έξω, σχολιάζουν αρνητικά το ότι παραγγέλνεις απ' έξω κάνοντας σχόλια για την ανευθυνότητα του να δίνεις λεφτά σε τέτοια ‘’ασήμαντα’’ πράγματα  και το αμέσως  επόμενο λεπτό επιδεικνύουν  το καινούργιο τους i-phone, πως  πέρασαν Χριστούγεννα στην Ελβετία,  πόσα έδωσαν για τα καινούργια μου Gucci παπoύτσια- απλά εμετός…-

Τους επαγγελματίες χομπίστες δεσμεύομαι να τους θάψω 10 δάχτυλα (στον κώλο τους) σε επόμενο κεφάλαιο. Stay tuned! 

Το δε επιχείρημα "Δε σου μένουν λεφτά στην άκρη γιατί παραγγέλνεις απ' έξω και δε φτιάχνεις καφέ απ' το σπίτι σου"... το έχω ακούσει αρκετές φορές και μου έρχεται να κόψω κλειτορίδες!!! Δεν είναι εντυπωσιακότατο, δε, ότι το ακούς κατά κόρον από άτομα που δεν έχουν δουλέψει (σε σοβαρή δουλειά, δε μιλάμε για "μετέφερα την μπαλαντέζα στη συναυλία ενός φίλου του κολλητού της αδερφής του Βαγγέλη...) ΜΙΣΗ ΜΕΡΑ στη ζωή τους;;;... ή που και να δουλεύουν... μιλάμε για το δημοσιοϋπαλληλισμό σε όλο του το μεγαλείο..., με μια δουλειά "σαν το σπίτι μας", 8ωρο κανονικό και έξω απ' την πόρτα;;; Ότι την οικονομική σου κατάσταση, ας πούμε, αν υπάρχει κάτι που θα τη σώσει είναι ο ΜΗ καφές απ' έξω, έτσι;; Ότι καλά κάνουν οι παπάρες οι εργοδότες και σε πληρώνουν 800 ευρώ μόνο... γιατί ΤΟΣΑ ΑΞΙΖΕΙΣ!, έτσι;;; (λέει άτομο που τελείωσε τη Σχολή του με χρονοκαθυστέρηση στεγνωτηρίου και τα 3 στα 5 μαθήματα τα περνούσε με σκονάκι και έτοιμη κόλλα απ' το σπίτι στην τελευταία σελίδα, έτσι;; Τσιφτετέλι θέλω να χορέψω πάνω στον τάφο σας! Ξόανα!) Γιατί εδώ που φτάσαμε προφανώς σου βγαίνει πιο φτηνά να βάλεις ένα ταψί γεμιστά στο φούρνο, έτσι; Για ένα άτομο... Και γιατί, ΠΡΟΦΑΝΩΣ, μετά από 5 χρόνια δουλειάς..., είσαι και μαλάκας να πιστεύεις ότι αξίζεις έναν κρύο καφέ (της ώρας) με χτυπημένο αφρόγαλα! Πω πω πω πωωωω...!

Και μένουν 5 μαλάκες που βγάζουν όλη τη δουλειά και προσμένουν σε κάτι καλύτερο, αφού πρώτα έχουν διαβεβαιωθεί από το προϊστάμενο τους ότι ‘’υπάρχει πλάνο για σένα στην εταιρεία μας’’  yeah right! Για πότε προβλέπεται αυτό το πλάνο ρε φίλε?? Σε 20 χρόνια?? No thanks δε θα πάρω! Το μόνο πλάνο που βλέπω είναι να βγάζω όλη τη σκατοδουλειά και να βλέπεις άχρηστα άτομα που σε ένα αντικειμενικό κόσμο ούτε σκουπιδιάρηδες δε θα γίνονταν να σε προσπερνάνε στην ‘’ιεραρχία’’ και εσύ να μένεις στάσιμος… Κοινώς πρέπει να γλύφεις από το πρωί μέχρι το βράδυ λεκτικά και όχι μονο… αν θες να πετύχεις.

Δεν παίζει να υπάρχει μεγαλύτερη παγίδα στα επαγγελματικά απ' το all time classic "Κάνε υπομονή 5 χρόνια (λες και μιλάμε για 5 μήνες, να πούμε!) και μετά θα "πουλήσεις" το Βιογραφικό σου άνετα και με πολύ καλές απολαβές όπου κι αν πας" (είδαμε...) ΣΥΝ το "Κάτσε εδώ που είσαι... Καλά είσαι... Μεγάλη εταιρεία, ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΗ..., δεν είναι ότι θα κλείσει αύριο και θα είσαι στο δρόμο." Που, by the way, όλοι μου οι γνωστοί που τελειώσαμε την ίδια εποχή τη Σχολή... βρήκαν ΑΜΕΣΩΣ δουλειά, ΧΩΡΙΣ μέσον (εκτός κι αν δεν το λένε - που παίζει κι αυτό...), ΜΕ ΠΟΛΥ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΛΕΦΤΑ από μένα (εκτός κι αν και γι' αυτό ψεύδονται), όχι απαραίτητα σε μεγάλες ή πολλά υποσχόμενες εταιρείες, ΠΗΡΑΝ ΑΥΞΗΣΗ σε λιγότερο από 2 χρόνια... και οι εταιρείες τους - για μάντεψε! - ΔΕΝ ΕΚΛΕΙΣΑΝ!!!

Άσε που... να πεις κι ότι τα άτομα που ανελίσσονται είναι τυπικές βυζαρούδες-ξανθιές bimbo-κωλοτρυπιδάτοι ωραίοι..., γενικά σεξουαλικά και ελκυστικά άτομα..., όχι ότι το δέχεσαι..., αλλά κάπου λες κιόλας "τουλάχιστον έχει γούστο το management της εταιρείας". Το να βλέπεις να πηγαίνουν μπροστά άτομα με ΜΗΔΕΝΙΚΗ προσωπικότητα, με ΥΠΟ ΤΟ ΜΗΔΕΝ χάρη-τσαχπινιά-γοητεία (και δε μιλάω για το εμφανισιακό), άτομα που απλώς έβαλαν ένα πουλί στον κώλο τους να έχουν το (καθ' όλα τ' άλλα βρώμικο και σιχαμένο) χαμόγελο της Colgate, το πουκαμισάκι κουμπωμένο μέχρι πάνω (μην και τις πουν πρόστυχες και τυχοδιώκτριες - ναι, γιατί διαφορετικά δεν είναι...), την μπαλαρινούλα και το μοκασίνι (και όχι το τακούνι, γιατί ΑΥΤΟ κάνει τον σπιρτόζο και τον επαγγελματία...) και να παραδίδουν με ακρρρρρίίίβεια (αλλά χωρίς καμία κρίση) το Excel και το report... σε εξοργίζει ακόμα περισσότερο!!!

Καλό ψόφο λοιπόν σε όλα τα πλούσια κωλοπαιδάκια με το κλασσικό mini cooper και τις γκόμενες ντυμένες με ροζ  πετσετέ !!φόρμα των 500 EUR!!!!! με τη Lious  Vuitton στο χέρι, που δεν έχουν καταλάβει πως είναι να τη βγάζεις με 250 ευρώ το μήνα και έχουν και θράσος να υποτιμάνε και να θεωρούν ότι επειδή δε φοράς μάρκα, δεν πετάς  1,000 ευρώ σε λουλούδια στα μπουζούκια, δε ανοίγεις μπουκάλια σε club... δεν ανήκεις στη κλάση τους.

Και σου εύχομαι ποτέ να μη φτάσεις να "ανήκεις" στην "κλάση" τους. Θα σου κλάσουν δυο μάντρες για αρχή και βλέπουμε για τη συνέχεια... Κάτι τέτοια ατομάκια, κάτι παληκαράκια από τη Λαχαναγορά του Ρέντη και την Κάτω Τούμπα... τα έχουνε για φρούτο! Τώρα που σφίξανε οι κώλοι και θα πέσουν οι μάσκες, τώρα που το τίποτα και το πουθενά τους θα πέσει σα κατουροχεσμένο σώβρακο... τώρα να δεις ποιοι θα 'ναι οι αληθινοί survivors και ποιανών θα τα φάνε οι τρελογιατροί και τα ψυχοφάρμακα!

Ψόφος σε όλους τους γλοιώδεις γλειψιματίες που έχουν γεμίσει το τόπο!

Χειρότερο ψόφο σε όλους τους ‘’manager’’ που θεωρούν δίκαιο να δίνουν ελπίδα σε άτομα για κάτι καλύτερο ενώ την ίδια ώρα έχουν προδιαγεγραμμένο το εργασιακό σου μέλλον μέσα στα σκατά!!!

Ε, όταν το παντελόνι γεμίζει μόνο με κάλτσα... βάζουμε κι ένα Senior στην μπίζνες καρντ μπας και υπάρχει κάτι πάνω από 3 εκατοστά να επιδείξουμε...

Σ' ευχαριστούμε για τη συμπόρευση στην εκτόξευση ευργετικών ψόφων!

ΓΑΜΑΑΑΑΑΑΤΕΕΕΕΕΕ!!!!!! γιατί χανώμαστε...

Το αγόρι του Μήνα (Απρίλιος)

Ιάσων Πιπίνης, δημοσιογράφος

(όνομα και πράμα...)

Βρέχει iPhone;;

..., με ρώτησε μια φιλενάδα τις προάλλες (για Blackberry δεν μπαίνω καν στον κόπο να συζητήσω... Εδώ η εταιρεία στην οποία είμαι (πολυεθνική, εισηγμένη, με ετήσιο κύκλο εργασιών πάνω από 1 δις) και Blackberry δε δίνει πλέον ούτε σε σοβαρούς manager (καλά, άλλες γυφτιές από 'κει... Που λέει στον κόσμο να φέρνει laptop απ' το σπίτι στις παρουσιάσεις... Πωωω...) και βλέπεις το κάθε 25χρονο που νομίζει ότι VoIP σημαίνει ΑΙDS να κυκλοφορεί και με ένα "σπαστό" τραπεζάκι παραμάσχαλα μην και δεν έχει πού να ακουμπήσει και επιδείξει το βλακμπέρι του... μην και παραλείψει να μας υπνεθυμίσει τη ΜΗ σχέση του με τον εγκέφαλό του! Πωωω.... Πωωωωωωωω!!!! Πωωωωωωωωωωωωω!!!!!!) και με αφορμή αυτό, λοιπόν, πιάσαμε τη συζήτηση με τη φιλενάδα περί του ποιοι είναι αυτοί, τέλος πάντων, που έχουν την άνεση να δώσουν 500-1.000 ευρώ για ένα τηλέφωνο (κι ας ψήνει και καφέ) - καλά, για iPad και τέτοια μην τ' ανοίξω επίσης καν... - και πώς στην Ελλάδα της κρίσης και του βασικού μισθού των 400τόσων ευρώ... βλέπεις κόσμο που ΚΑΝΟΝΙΚΑ ΔΕ ΘΑ 'ΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΧΕΙ να διαθέσει τόσα λεφτά ΓΙΑ Ο,ΤΙΔΗΠΟΤΕ... όχι απλώς να κυκλοφορεί με τέτοια γκατζετάκια... αλλά να τ' αλλάζει, κιόλας, από μήνα σε μήνα!!!

Η φιλενάδα λέει ότι όλες οι εταιρείες κινητής τηλεφωνίας πλέον σου προσφέρουν προγράμματα συμβολαίων που σου δίνουν μαζί iPhone με 200 ευρώ, ξέρω 'γω. Και έτσι να 'ναι... ποιες είναι οι ενστάσεις μου:

1. Δε θεωρώ ότι όόόόλοι αυτοί που κυκλοφορούν με iPhone τα πήραν μέσω αυτών των προγραμμάτων. Μάλιστα, θεωρώ ότι παραπάνω απ' τους μισούς πήγαν και τα 'σκασαν  Κ Α Ν Ο Ν Ι Κ Ο Τ Α Τ Α  για να πάρουν τη συσκευή και, απόδειξη; α) το πόσοι πήγαν και στήθηκαν έξω απ' τα καταστήματα την πρώτη μέρα κυκλοφορίας του iPhone4 (και στην Ελλάδα) και β) πόσοι γράφτηκαν σε λίστες αναμονής για τη συγκεκριμένη συσκευή (ή είχαν πάει και είχαν γραφτεί με το που ανακοινώθηκε ότι έρχεται κι εδώ)!

Ποιοι είναι αυτοί οι άνθρωποι, ρε παιδί μου, που τα 'χουν τόσα λεφτά και πάνε και τ' ακουμπάνε στο ντούκου;;;!!!

2. Για μένα και τα 200 ευρώ είναι 200 ευρώ. Είναι το 1/4 του μισθού μου, είναι η μισή περίπου βενζίνη του μήνα (και σκέψου ότι μένω 2-3 χιλιόμετρα απ' τη δουλειά μου...), είναι λεφτά που εγώ που δουλεύω από τα 22 μου..., όσο κι αν θέλω, δεν έχω καταφέρει ούτε ένα μήνα! να βάλω στην άκρη. Το γιατί μπορούμε να το συζητήσουμε σε άλλη φάση... αλλά, και πάλι, ένας φυσιολογικός άνθρωπος 25-30 δεν έχει κάποια πάγια έξοδα;; Δε μιλάμε να πληρώνει ενοίκια ή στεγασικό ή δόση για αμάξι/παπάκι... Εκεί πάμε και σε άλλο επίπεδο. Μιλάμε για το μισό μισθό (από τα 800) που φεύγει για πλάκα στις 3 εξόδους την εβδομάδα, για 30-40 ευρώ γυμναστήριο (βάλτε όποια δραστηριότητα θέλετε αντ' αυτού, βάλτε μια αποτρίχωση, για παράδειγμα), για κάποια προσωπικά έξοδα (κάτι να σου χαλάσει, κάτι να σου σκιστεί)... δε μιλάμε να σου συμβεί και τίποτα και να τρέχεις για εξετάσεις-γιατρούς-οδοντίατρους και δε μιλάμε καν για ψώνια τύπου ανανέωση γκαρνταρόμπας... Για βενζίνη είπα παραπάνω..., βάλε και κανά γενέθλιο-πάρτυ (που είναι παραπάνω από 1 το μήνα) και δεν μπορείς και να πας μ' άδεια χέρια. Δε λέμε, δε, μες στο ΣΚ να θες να βγεις και εκτός Αθηνών... την πάτησες! Τώρα... το πώς μπορούν κάποιοι να σου λένε ότι με 800 ευρώ θα έπρεπε να μπορείς να ζεις σα βασιλιάς... επίσης το κρατάω ως θέμα προς ανάλυση.

3. Και το τηλέφωνο να σου έδωσε τζάμπα ή με έκπτωση η εταιρεία κινητής τηλεφωνίας..., σε χρεώνει κάθε μήνα τουλάχιστον ένα 40άρι πάγιο για το πρόγραμμα μου ψώνισες. Είναι ή δεν είναι αυτό έξοδο;;

Μου λέει η φίλη μου ότι ξέρει άτομο που δεν εργάζεται και ζει με 200 ευρώ χαρτζιλίκι το μήνα και έχει και iPhone (και μάρκες τσάντες έχει...) ΚΙ ΟΜΩΣ! ΜΙΑ ΧΑΡΑ ΤΟΝ ΒΓΑΖΕΙ ΤΟ ΜΗΝΑ!

Και τραβάω, λοιπόν, τα βυζιά μου και δεν ξέρω από πού ν' αγκιστρωθώ!!!

-Απ' το ότι 26-27 χρονών είσαι moooore than ΟΚ με το να μη δουλεύεις (και μιλάω για πολύύύ συγκεκριμένες περιπτώσεις, τις οποίες τις ξέρω από πολύ κοντά... και δε μιλάμε για φάσεις ανεργία - δυσκολία ανεύρεσης εργασίας κτλ. κτλ. Μιλάμε για το κλασικό και αθάνατο ΞΥΣΙΜΟ ΜΕ ΧΡΥΣΕΣ ΤΣΟΥΓΓΡΑΝΕΣ! Γι' αυτό μιλάμε.);

-Απ' το ότι 26-27 χρονών απλώνεις ακόμα το χέρι για να πάρεις χαρτζιλίκι απ' τον ντάντι;;;

-Απ' το ότι οι γονείς μπορεί να δίνουν τα 200 ευρώ χαρτζιλίκι... αλλά ΔΕ ΔΙΝΟΥΝ ΜΟΝΟ ΑΥΤΟ! - Πώς να το κάνουμε, δηλαδή;;! Ν' αρχίσουμε να λέμε το γκρι γκρενά;;;!! ; ; ; Όταν οι γονείς σου πληρώνουν από τα ταμπόν και τ' αποσμητικά μασχάλης... μέχρι τη βενζίνη (πολύ βασικό ΓΑΜΩ ΤΑ ΜΥΑΛΑ ΣΑΣ!) και τις εκδρομές σου στο Ναύπλιο και το Καρπενήσι... ΜΙΛΑΜΕ ΑΚΟΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΧΑΡΤΖΙΛΙΚΙ ΤΩΝ 200 ΕΥΡΩ;;;;!!!! Όταν μες στη χρονιά καταφέρνεις και πας τουλάχιστον 3 ταξίδια στο εξωτερικό... τα λεφτά τα βρήκες απ' το αβγάτισμα των 200 ευρώ το μήνα;;;!!! Ρε τον παίρνουμε ομαδικώς, ρεεεε;;;;!!!!!!

-Απ' το ότι υπάρχουν γονείς διατεθειμένοι ΚΑΙ να βλέπουν το βλαστάρι τους να κοιμάται μέχρι κάποιες καλές 4 το απόγευμα... και να Ζμπρώχνουν (με χέρια και με πόδια) χαρτζιλίκια-παροχές-ταξιδάκια-σκατάκια και είναι ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΠΕΡΗΦΑΝΟΙ ΝΑ 'ΟΥΜ' Μ' ΑΥΤΟ;;;;!!! Να χαίρεστε τα βουτυρομπεμπάκια σας, ρεεεε!!!!! Να χαίρεστε τα άτομα που θα τα στείλετε και στις κάλπες αύριο-μεθαύριο να αποφασίσουν για 11 εκατομμύρια κόσμο! Τις εκκωλαπτόμενες γραμματείς των 400 ευρώ που θα ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ να πηγαίνουν ν' αγοράζουν τσάντες LV και Gucci με υπερχρεωμένες κάρτες... και που όταν οι εισπρακτικές θα τους βάζουν κωλοδάχτυλο... εσείς και πάλι θα σπεύδετε να τρέχετε από πίσω τους να ξεπληρώνετε χρέη και να μαζεύετε τα σκατά τους! Μην απορήσετε, διάρροιές μου, όταν οι κοράκλες σας τα φτιάξουν με κάποιον καραφλόμπακα πουστόμαγκα 60 χρόνια μεγαλύτερό τους μόνο και μόνο για να μη χάσουν τη Louis Vuitton που ποτέ δε θα ήταν ούτως ή άλλως ικανές να αγοράσουν μόνες τους απ' τον κόπο που κατέβαλαν σε μία πραγματική δουλειά (κι όχι, ας πούμε, πήγαινα και πλήρωνα τη ΔΕΗ του εξοχικού κι ο μπαμπάς κάθε φορά μου ακουμπούσε κι ένα 50άρικο)!!!

Ρ Ε   Α Ι   Σ Ι Χ Τ Ι Ρ Ι !

-Απ' τα πόσα ατομάκια γνωρίζω προσωπικά που ενώ ο μπαμπάκας τους κολυμπάει στο χρήμα και την άνεση... ρεμουλωδώς πήγαν και γράφτηκαν στον ΟΑΕΔ (αντί να πάνε να δουλέψουν πωλήτριες, ας πούμε...) και με τα λεφτά αυτά γέμισαν τις ντουλάπες τους LV και PRADA;;;!!!!

Στις πόσες LV γεμίζει το κενό του εγκεφάλου σας θα μας πείτε;; Χτυπήστε, ρε, κανά τατουάζ DSQUARED στην ανυπαρξία σας! Εκεί... κάτω απ' τον πουθενισμό σας! Καργιόλες! Κάργιες! Σιχαμένες! ΟΛΕΣ ΣΑΣ!

-Απ' το ότι ακόμα και αυτά, τα 40 ευρώ λογαριασμό κινητού... πάλι ο μπαμπάκας τα πληρώνει;;

-Απ' το ότι κάποιοι έχουν φτάσει να κρίνουν/επιλέγουν άτομα για παρέα απ' το αν έχουν iPhone και τι παπούτσια/ρολόι φοράνε;;; Ρε Σάσες Μπάστες μου..., θα σας κάνω τα πωπουλίνια κόκκινα, ρε βρωμόπαιδα!...

4. Τη (μη) σχέση ορισμένων από αυτά τα άτομα με την τεχνολογία... από πού να την πιάσω και πού να την τελειώσω;;; Στο ότι οι άνθρωποι που ασχολούνται πραγματικά με την τεχνολογία και έχουν γνώσεις επί του αντικειμένου δε θέλουν καν! ν' ακούν για προϊόντα της Apple εξαιτίας του πόσο "κλειστά" είναι σα λειτουργικά συστήματα;; Στο ότι η πλειοψηφία των ατόμων που κυκλοφορεί με iPhone δεν ξέρει τι θα πει VPN και GUI;;;!!! Τι να πω γαμώ τα σκατωμένα κεφαλάκια τους;;, τι να πω;;;

Όχι, ρε πούστη μου!, όχι! Στη χώρα-προσωποποίηση της λαμογιάς, της ρεμούλας, της αρπαχτής, του ρουσφετιού, του βύσματος και του ό,τι αρπάξει ο κώλος μας... αρνούμαι να δεχτώ

1ον) ότι όποιος "τα 'χει" καλά κάνει και τα ΄χει (ΜΗΝ ΚΟΡΟΪΔΕΥΕΤΕ ΤΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΣΑΣ! ΔΕΝ ΕΙΝ' ΕΤΣΙ!!!) - όχι! Η πλειοψηφία αυτών που σήμερα τα έχουν είναι οι γνωστοί άγνωστοι αυθαίρετοι - πήρα την επιχορήγηση για μπαμπάκι και την έκανα τρακτέρ με σιντιέρα - κέρδισε η εταιρεία μου διαγωνισμό για το Δημόσιο κάτω απ' το τραπέζι - φακελώθηκα - λάδωσα τον πολεοδόμο για να μου περάσει ρεύμα στο ρέμα - φίλησα τον κώλο του Υγειονομικού για να μου επιτρέπει την κυκλοφορία κατσαρίδων στην κουζίνα μου μετά τις 11 - έκατσα να με γαμήσει ο τάδε δήμαρχος για να μπορώ να ιδιωτικοποιώ και να μαντροκλείνω την παράλια έκταση της περιοχής μου - πούλησα και 2 κιλάκια κοκάκι στον τοπικό διοικητή της Αστυνομίας για να κάνει τα στραβά μάτια που δεν έχω άδεια για μουσική στο μαγαζί μου - μπήκα καθαρίστρια στον ΟΠΑΠ με 4 χιλιάρικα το μήνα!... και μεγάλο μέρος των ατομακίων που σήμερα ζουν με iPhone και Mini Cooper είναι τα βλαστάρια αυτών των μπουχεσμάτων!

2ον) ότι υπάρχουν άτομα που δεν έχουν άλλα κι άλλα, να πούμε (δουλειά, ας πούμε, ή πτυχίο) και αυτά και οι οικογένειές τους (να πιάσουμε το τι μπορεί να χρωστάει σε τράπεζες και Εφορίες η οικογένεια κάποιων από δαύτους;;) αλλά έχουν iPhone ! ! !

3oν) ότι έχουμε lifestyle! Μία χώρα 11 εκατομμυρίων, με 400τόσες χιλιάδες παιδιά να ζουν κάτω από το όριο της φτώχιας... και τολμά να μιλά για lifestyle και να βαυκαλίζεται με το να πετάει όξω τα iPhone της, ωσάν δεκανίκι αυτού που πραγματικά της λείπει (και την πονάει): θες μεγάλο πουλί; θες αυτοπεποίθηση; θες πραγματικά επιτεύγματα;; θες πραγματική ζωή; θες πραγματική ανεξαρτησία;; θες φίλους;; θες αγάπη;; θες ύπαρξη;;

Όχι, ρε παιδάκι μου, λέμε! Βάλ' το στη δόνηση και χώσ' το στον κώλο σου! Εμένα μια φορά δε με πείθεις για γαμιάς όταν μου κοτσάρεις το iPhone πριν καν μου συστηθείς!

ΑΙ ΓΑΜΙΔΙΑ! ΨΩΛΕΤΑ! ΠΑΑΑΑΡ' ΤΑ!