Φιγούρες εξωτικές και ταξιδιάρικες 3: Οι μαλάκες του πάρτυ

Άτομα που συναντάς σχεδόν σε κάθε πάρτυ, με εξαιρετικά γραφικές και χαρακτηριστικές συμπεριφορές και συνήθειες, και που θα σκεφτείς πάάάρα πολύ να τα (ξανα)καλέσεις στο πάρτυ σου...


1. Οι μαλάκες που ήρθαν για να φύγουν

Τα άτομα εκείνα που σου έρχονται για μισή ώρα γιατί ΠΑΝΤΑ έχουν και κάπου αλλού να πάνε... Το "κάπου αλλού", δε, αποτελεί πεδίον γελοιότητος λαμπρό, γιατί συνήθως πρόκειται για κάποια μαλακοπαπαριά του τύπου "τραπέζι με τους γονείς του γκόμενου / έχει έρθει μία φίλη από Ζιμπάμπουε / μου έχουν πει και κάτι παιδιά απ' το Εράσμους...", πράγματα, δηλαδή, που θα μπορούσαν ΑΝΕΤΟΤΑΤΑ να μην τα είχαν στριμώξει την ίδια μέρα με το πάρτυ σου - το οποίο, συνήθως, τους το ανακοινώνεις 3-4 μέρες πριν... και, ακόμα και αν προέκυπταν στη συνέχεια, θα μπορούσαν επίσης ΑΝΕΤΟΤΑΤΑ να πουν ότι δεν μπορούν γιατί έχουν να πάνε κάπου αλλού! Μιλάμε για την επιτομή της βαρεμάρας και της έλλειψης βούλησης! Ή μήπως μιλάμε για το κλασικό "επειδή μπορεί να είναι μάπα το πάρτυ..., ας έχουμε και μια καβάτζα μη χάσουμε το Σαββατόβραδό μας";; Άτομα που έρχονται στο πάρτυ μου με αυτήν τη λογική..., σόρι, ... στα τσακίδια!

Και στην τελική, αν έρχεσαι μόνο και μόνο για να σε δω ότι ήρθες ή για να μου φέρεις το κατιτίς μου, μην και πω ότι γι' αυτό ακριβώς δεν ήρθες, από την τσιγγουνιά σου, σάλτα και πηδήξου, λούγκρα!, που πιστεύεις ότι είμαι από αυτούς που τσεκάρουν απουσιολόγιο για να ξέρουν αν αξίζει να ξοδέψουν 10 σεντς για να στείλουν με τη σειρά τους μήνυμα στη γιορτή του άλλου!

ΙΛΕΟΣ ΚΑΙ ΨΟΦΟΣ!

Για να μην ανοίξω το άλλο ζήτημα..., με τους απρογραμμάτιστους και μονίμως δυσκοίλιους παπάρες, που έτσι και τους πεις για το πάρτυ σου 10 μέρες πριν..., θα γυρίσουν και θα σου πουν την απόλυτη μαλακία: "Ε, καλά..., μέχρι τότε βλέπουμε..." (πάλι με τη λογική ότι μέχρι τότε μπορεί να προκύψει κάτι πιο ενδιαφέρον...) ή το άλλο φοβερό "Ε, καλά..., τι πρηζώνεσαι τόσο πολύ;;" ΕΝΩ ΑΝ ΤΟΥΣ ΤΟ ΠΕΙΣ 3-4 μέρες πιο νωρίς, θα γυρίσουν και θα σου πουν το εξίσου συγκλονιστικό!: "Ωχ, μωρέέέέ..., μπορεί και να μην μπορώ... Αν μου το ΄χες πει νωρίτερα...".

Εν πάσει περιπτώσει, και για να το κλείνουμε μια και καλή: το πάρτυ / γιορτή / μάζωξη το κάνεις για να γιορτάσεις κάτι που σε χαροποιεί και καλείς κόσμο που υποτίθεται ότι γενικά γουστάρεις να είναι στη ζωή σου, ανεξαρτήτως δόσεων με τις οποίες θα επιθυμούσες να λαμβάνεις την παρουσία / παρέα τους, και δεν τους καλείς ούτε για να τους δείρεις ούτε για να "σ' τα στάξουν"!, τους καλείς για να περάσετε όλοι μαζί καλά, με όσες και όποιες παροχές μπορείς και έχεις διάθεση να παρέχεις. Αν αυτό δεν μπορούν να το εκτιμήσουν κάποιοι, ίσως πρέπει να αρχίσουμε να αναθεωρούμε τα περί γνωστών και φίλων.

2. Οι μαλάκες των σπηλαίων

Τα άτομα εκείνα που από τα πάρτυ κιόλας του νηπιαγωγείου είχαν αυτήν τη συνήθεια και δεν την απέβαλαν ποτέ, άλλοτε θεωρώντας ότι πάρτυ χωρίς να κάνεις το σπίτι μπουρδέλο "δε λέει" κι άλλοτε επειδή "ώώώχου, βρε αδερφέ..., εμείς θα καθαρίσουμε;;;", επιδιδόμενοι, λοιπόν, κάποιες φορές πράγματι κατά λάθος (πόσο κατά λάθος, όμως, είναι το κατά λάθος όταν κάνεις τη ζημιά και δε λες τίποτα, τη στιγμή, μάλιστα, που αν έλεγες..., ίσως προλαβαίναμε την ολοσχερή καταστροφή του καναπέ από αποτσίγαρο ή της εταζέρας από κρασολεκέ...;;) και κάποιες άλλες επίτηδες (με σκοπό να καταστρέψουν ο,τιδήποτε ωραίο/σένιο μπορεί να έχει το σπίτι του οικοδεσπότη - και γιατί να το έχει, άλλωστε;;; - στην τρανή απόδειξη του νεαντερνταλισμού τους και της διάθεσής τους να βρεθεί κάποια μέρα κάποιος που θα τους γαμήσει τη μάνα και δε θα ξέρουν από πού ήρθαν.

Μιλάω για τα άτομα που θα πετάξουν μασημένη καραμέλα βουτύρου στη σαλάτα του σεφ που με τόση φροντίδα έφτιαξες και σέρβιρες, προκειμένου οι καλεσμένοι να το μπερδέψουν με τυρί μέσα στο μισοσκόταδο και να κολλήσει στα δόντια τους. Τρου στόρι και έχει γίνει από ενήλικα άτομα, τα οποία αυτήν τη στιγμή που μιλάμε είναι καλοπληρωμένοι υπάλληλοι μεγάλων εταιρειών σε πρωτοκλασάτες πόλεις του εξωτερικού... Τι να πεις;...

Μιλάω για τα άτομα που ενώ τους έχεις εναποθέσει 3 τασάκια σε απόσταση μισού μέτρου από τον αγκώνα τους..., θα προτιμήσουν, όχι απλώς να ρίξουν τη στάχτη στο πάτωμα (να εύχεσαι να μην έχεις χαλιά...) αλλά και να σβήσουν το τσιγάρο τους στα πλακάκια σου! Γιατί, στην τελική, . . . ωωωωχου, βρε αδερφέ;;! Δε βαριέσαι;;;... Εμείς θα καθαρίσουμε;;; Εξάλλου..., ποιος θα μας δει;;; Αλλά και να μας δουν..., μπας και θα μας ξαναδούν;;; Και, ώώώώχου, βρε αδερφέ..., πώς κάνεις έτσι για ένα πούρο που σου 'καψε τον καναπέ που εσύ στερήθηκες 5 μισθούς για να καταφέρεις να τον αγοράσεις;;;! Ήμαρτον, αδερφάκι μου κι εσύ και η σχολαστικότητά σου!

Μιλάω για τα άτομα που επειδή θέλουν να βγουν ορυμαγδόν στο μπαλκόνι να καπνίσουν, να αλλάξουν παραστάσεις, να πάρουν αέρα..., δε θα προσέξουν σε καμία περίπτωση τα φυτά που με τόση φροντίδα και προσοχή εσύ μεγαλώνεις και συντηρείς 15 χρόνια τώρα! Θα γυρίσουν γλάστρες, θα πετάξουν τις στάχτες τους στα παρτέρια, θα σπάσουν δεκάδες φύλλα από τα πιο ευαίσθητα φυτά σου και δε θα έρθουν καν! να σου πουν ένα απλό "Μαλάκα..., σόρι, στη γαμήσαμε την μπιγκόνια..." και την επόμενη φορά, από ευαισθησία και μόνο, να σου φέρουν ένα μικρό γλαστράκι, ακόμα και με κάκτο, ξέρω 'γω!

Για κατουρημένες-χεσμένες τουαλέτες (και όλο τον περίγυρο...)..., δε μιλάω καν. Δεν περίμενα καν να φτάσω σε αυτό, άλλωστε, για να κρίνω την ανατροφή και τα βλαμμένα εγκεφαλικά κύτταρα κάποιων.

Να υπογραμμίσω, δε, ότι πολλά από αυτά τα άτομα που στο δικό σου σπίτι θα καφρουλιάσουν μέχρι αηδίας..., στο δικό τους όμως σπίτι για να μπεις..., θες βγάλσιμο παπουτσιών με μουσουλμανική ευλάβεια και πετσέτα γυμναστηρίου για να σου επιτρέψουν να καθίσεις στον καναπέ τους! Τους πηδάς απ' όπου έχουν τρύπα ή δεν τους πηδάς;;!

3. Οι μαλάκες που την είδαν τσιφλίκι τους

Όταν κλείνω τη μεσαία πόρτα του σπιτιού γιατί θέλω να κρατήσω τον κόσμο στο σαλόνι και την κουζίνα και δε βρίσκω κανένα λόγο άτομα που δεν είναι και κολλητοί μου να έχουν πρόσβαση στα ενδότερα (κρεβατοκάμαρα των γονιών μου, κοσμήματα της μάνας μου, λάπτοπ μου κτλ. κτλ.) ή όταν παρακαλώ να μη βγουν άτομα στο μπαλκόνι και μείνει η μπαλκονόπορτα ανοιχτή και ακούγονται τα ντεσιμπέλ και μας φέρει η συγκαμμένη από απέναντι την αστυνομία..., σημαίνει ότι 1ον) έχω λόγο που το κάνω και 2ον) είναι σπίτι μου και μπορώ και το κάνω. Στο σπίτι σου όταν έρθω εγώ ως επισκέπτης, επέβαλε τους δικούς σου κανόνες! Κι αν δεν τους σεβαστώ, πέτα με και με τις κλωτσιές, άμα λάχει, δεν τραβάω ζόρι. Αλλά όχι και να παριστάνεις το μαλάκα που τα έχει όλα υπό έλεγχο και επειδή τυγχάνει να έχει έρθει άλλες δύο φορές σπίτι μου θεωρεί ότι αυτομάτως έχει αποκτήσει και δικαιώματα ιδιοκατοίκησης! Ίλεος! Ίλεος!!! Και χωρίς να σου έχει δώσει κανείς την άδεια ή να σου έχει πει πού είναι, εσύ να ανοίγεις μόνος σου συρτάρια και ντουλάπια που ούτε εγώ δεν ήξερα ότι υπήρχαν μες στο σπίτι..., προκειμένου να βρεις μπισκότα! Επειδή έτσι σου καύλωσε εκείνη την ώρα! Σύφιλη!

4. Οι κλασικοί και απανταχού παρόντες γύφτουλες

Τα άτομα που με το που τους ανοίξεις την πόρτα και σου ευχηθούν για το ευτυχές..., έχουν ήδη σαλτάρει μέχρι το μπουφέ κι έχουν φουλάρει και για το σπίτι - κατά προτίμηση πιάνοντας τα πάντα ΚΑΙ με τα 20 δάχτυλα!

Τα άτομα που επειδή ήρθαν αργά και δε βρήκαν τίποτα στο μπουφέ να φάνε..., θα οργώσουν εντελώς ανερυθρίαστα και χωρίς - ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ! - να ρωτήσουν κανέναν τα ράφια της κουζίνας για να βρουν μια φρυγανιά να στηλωθούν! Ή θα σκαλίσουν το ψυγείο σηκωμένοι στα δάχτυλα των (πίσω) ποδιών μέχρι τα ακροδάχτυλά τους να εντοπίσουν την ξεχασμένη, ληγμένη μπύρα πάνω αριστερά στο τελευταίο ράφι!

Τα άτομα που έχουν κάνει από πέρυσι ουρά για το iPhone5 και που όπου βρεθούν κι όπου σταθούν σου πετάνε στη μούρη σα χταπόδι ότι πήγαν Κολέγιο και Κωστέα... αλλά που όταν ο μπουφές εξαντληθεί, θα γυρίσουν πέντε-πέντε μαζί το μπολ της σαλάτας του σεφ για να γλύψουν ΜΕ ΤΟ ΔΑΧΤΥΛΟ ό,τι έχει απομείνει στον πάτο! Τρου στόρι. Αυτά τα άτομα έχουν δικαίωμα ψήφου.

5. Οι τσουλίτσες

Οι γκόμενες εκείνες που έχουν ξεφύγει κατά πολύ από την ηλικία που και να μη φορούσες βρακί όταν έβγαινες δε σε παρεξηγούσε κανείς - τόσα ήξερες τόσα έκανες... - αλλά που ακόμα δε νοούν να καταλάβουν ότι τα γενέθλια μιας φιλενάδας δεν αποτελούν απαραιτήτως αφορμή και έδαφος για ψωλοκαβάλημα. Είναι τα αντίστοιχα άτομα που αν εσύ σκάσεις στο γάμο τους έτσι

θα θιχτούν και θα σε κοιτάξουν με μάτι τρία τέταρτα, όχι επειδή θα έχεις δείξει ασέβεια προς το μυστήριο αλλά επειδή θα έχεις τολμμμμήήήσει να τους κλέψεις τη λάμψη και να τις επισκιάσεις τη "σημαντικότερη μέρα της ζωής τους"! Όταν, όμως, εκείνες έρθουν στο πάρτυ σου έτσι...

δε συντρέχει λόγος!, γιατί είναι πάρτυ και άρα από τις μοναδικές ευκαιρίες να νοκ ντάουν ξερές απ' το ΤΖΑΜΠΑ αλκόόλ και να ρουφήξουν 10 καβλιά με καβαντζωμένη την αιτιολογία "Έλα, μωρέ, είχαμε γίνει μουνί κι οι δύο..., δεν καταλαβαίναμε πολλά... Απλώς βρεθήκαμε με σκισμένες σούφρες στο Ιπποκράτειο...".

Σκηνικά απείρου κάλλους και το να πιάνεις την τσουλίτσα και να της λες "Κοίταξε να δεις, στον τάδε μην πηγαίνεις και πολύ κοντά..., τον έχω ψιλοσταμπάρει και γίνεται παιχνίδι εδώ και κανά διβδόμαδο, άσ' τον σε μένα..." και εκείνη ακριβώς τη στιγμή να είναι σα να της λες τράβατόνε ρούφατόνε! Το βιάγκρα, άλλωστε, της παθολογικής τσούλας είναι να της πεις "Μην πλησιαάσεις τον τάδε... είναι δικός μου".

6. Οι απελπισμένες τριαντάρες

Τις Απόκριες είχαμε πάει με μια φίλη σε ένα αποκριάτικο πάρτυ σε σπίτι, με πάρα πολύ κόσμο, όλοι μασκαράδες, ένα σχετικό κέφι..., καλή μουσική, πάρτυ που γίνεται κάθε χρόνο, ηλικίες γύρω στα 30κάτι όλοι... Παρατηρούσαμε, λοιπόν, ότι επί της ουσίας δεν μπορούσες, όχι κουβέντα να πιάσεις, αλλά ούτε καν να αστειευτείς με κάποιον, μην και η γκόμενα καραδοκούσε μισό χιλιοστό πιο δίπλα και το "ωπ, σόρι..." στο σκούντημα πάνω του στριμωξιδιού το εκλάμβανε ως απόπειρα πεσίματος (και άρα κλεψίματος) στον γκόμενό της! Χαρακτηριστική σκηνή, κάποια στιγμή που είδαμε έναν τύπο ντυμένο πεταλούδα (ούτε που είχαμε δει πώς ήταν φατσικά) και πήγαμε να του αγγίξουμε τα φτερά και η γκόμενα παραδίπλα αντιλήφθηκε την κίνηση και σε κλάσματα δευτερολέπτου τον προσγείωσε στην άλλη πλευρά του μπράτσου της, ωσάν η μάνα όταν το κωλοπαίδι κάνει να γλυστρήσει από το χέρι της και να περάσει μόνο του τη διάβαση. Ίίίίίλεεεεοοοοος! Ίλεος!!!

Και άντε οι γκόμενες είναι τραγικές και φοβούνται μην και χάσουν τον ένα και μοναδικό αρσενικό που στα 30 χρόνια ζωής τους στραβώθηκε κι έμεινε μαζί τους πάνω από τριβδόμαδο... Οι γκόμενοι τι στάση λαμβάνουν απέναντι σε αυτό;; ΚΑΜΙΑ! Απάθεια! Βοϊδοσύνη! Φόβος! Δέος! Έέέέέρμαια, ρε παιδάκι μου! Να βλέπεις τώρα άτομα τα οποία μετά χαράς, υπό κανονικές συνθήκες θα τσούγγριζαν μαζί με τη γατούλα και τη μίνι-μάους έτσι, για το καλό..., αλλά όόόόόόχιιιιι!!!! Είσαι τρελήήήή;;;;!!!! Να το αντιληφθεί η γκόμενα και να έχουν να τρώνε κρεβατομουρμούρα μέχρι το δεύτερο Ψυχοσάββατο;;; Να μην έχουν πού το πέος-γομολάστιχα/δαχτυλήθρα/αφαλό ζμπρώξουν για τους επόμενος 3 μήνες;;;!! Ίίίίίλεεεεοοοοοος!!!!