Ο ορισμός της γυφτιάς/τσιπιάς (Μέρος B')

Στο Μέρος Α' δεν μπήκα καν στον κόπο να ξανα-ματα-αναφερθώ σε κλασικές γυφτιές-τσιπιές που έχουν περιγραφεί εκτενώς σε προηγούμενες αναρτήσεις, όπως η ιστορία με τον πλουτίδη-showoff συνάδελφο που έκανε ολόκληρη ιστορία για ένα προφιτερόλ ή η αναφορά σε αντιπροσωπευτικότατες συμπεριφορές νεόπτωχων φίλων μας (βλ. δεν παίρνουμε ποτέ αμάξι στις εξόδους μας - σου πετάμε και το περιβαλλοντολογικό πρόσχημα (που κολλάει παντού και πάντα) - αλλά πάντα έχουμε φροντίσει να καβατζάρουμε κάποιον από την παρέα να μας κάνει τον ταρίφα, βλ. πάμε στα πιο χιπ μαγαζιά αλλά στεκόμαστε στο έμπα κρατώντας μπύρα από το περίπτερο... ή πιάνουμε την ταμία στο σούξου-μούξου μπας και μας συμπαθήσει και μας βάλει τζάμπα και άλλες τέτοιες "ομορφιές"). Ας συνεχίσω, λοιπόν, με μερικά άλλα εξοργιστικά παραδείγματα άκρατης γυφτομιζέριας...

-Το να παραγγέλνουν στο γραφείο 3-4 συνάδερφοι, να βάζει κάποιος εξ αυτών 1-2 ευρώ για σένα (π.χ. επειδή δεν είχες ψιλά και δε βόλευε στο ρεφενέ ή επειδή δεν είχες προλάβει να βγεις να πας να σηκώσεις από το ATM εκείνη τη μέρα και δεν είχες πάνω σου άλλα λεφτά) και επειδή δε φρρρρόντισες 9 η ώρα την άλλη μέρα το πρωί να τα έχεις ΗΔΗ αφήσει πάνω στο γραφείο του τα χρωστούμενα (αυτά τα 1-2 ευρώ), ν' αρχίζουν ατάκες του τύπου "Θα σ' τα ζητήσω με τόκο... / Πουλάάάκι μουουουου... Κάτσε ν' αρχίσω να γράφω στο τεφτέρι..." κ.ά. τέτοια σαχλά... Τα οποία, ναι μεν διατηρούν την επίφαση του αστειακίου αλλά οποιοσδήποτε πλην των καλοπροαίρετων μπούφων αντιλαμβάνεται ότι από πίσω κρύβουν ΤΗΝ! τρελή αγωνία μην και χάσουν τα 1-2 ευρώ τους και πέσουν έξω τα καράβια τους!

ΗΜΑΡΤΟΝ!

-Για τις κλασικές γυφτοφιγούρες του πάρτυ... επίσης τα 'παμε: άτομα που με το που μπουν ορμάνε στο μπουφέ και γεμίζουν πιάτο με μετακατοχικό σύνδρομο, άτομα που ακόμα κι αν βρουν άδειο το μπουφέ θα σου αδειάσουν χωρίς δεύτερη σκέψη ντουλάπια και ψυγείο..., χωρίς να ρωτήσουν κανέναν..., άτομα που θα σπεύσουν να πάνε να πάρουν το iPhone5 αλλά θα γυρίσουν και το μπολ της σαλάτας ανάποδα να μαζέψουν με το δάχτυλο ό,τι απέμεινε στον πάτο... κ.ά. τέτοια ευχάριστα. Μάλιστα..

-Άτομα που δηλώνουν μονίμως ταπί, αλλά κώλο μέσα δε βάζουν... κι ούτε απ' την άλλη βγαίνουν να δουλέψουν (και αυτωνών... είναι οι τελευταίοι που τους φταίει η ανεργία! - βλ. περιγραφή και στο Μέρος Α') αλλά επειδή θεωρούν κιόλας ταυτοχρόνως υποχρέωσή τους! να πάνε κάτι στο πάρτυ που είναι καλεσμένοι... θα πάρουν ένα Α Ν Ο Ι Γ Μ Ε Ν Ο και μισοκαταναλωμένο ποτό από το σπίτι και θα το πλασάρουν και έως την απόλυτα χιπστερική έκφραση του κουλ και λάιτ, του γουι αρ γιανγκ!, του γουι αρ φρι!!! Θα το πλασάρουν, ακόμα ακόμα, ως υπέρτατη "Α Π Ο Ψ Η"!, γιατί, αν μη τι άλλο... και έφεραν κάτι "απ' το σπίτι" (άρα τι;; home made;; κάθονταν οι ίδιοι και επέβλεπαν το δρύινο τενεσιανό βαρέλι;;;;!) και φτηνό (όσο γι' αυτό...) ΚΑΙ δεν πήγαν με άδεια χέρια στην τελική! Πω πω πω πωωωω!!!!!! Ακόμα μεγαλύτερη σύγχιση και συφυλοριξιά προκαλεί το γεγονός ότι την τακτική αυτή (της μισοπιωμένης φιάλης που πας ως "δώρο" σε πάρτυ/μάζωξη) την έχουν ακολουθήσει κατά το παρελθόν ακόμα και άτομα που ζουν με εισοδήματα 2 και 3 χιλιάδων ευρώ το μήνα, έτσι;;; Τους παίρνει ο Χάρος τώρα ή δεν τους παίρνει;;

-Άτομα που ενώ έχετε κανονίσει ολόκληρη παρέα να βγείτε για φαγί, το έχετε πει ακόμα και μέρες πριν, έχετε κλείσει τραπέζι, το έχετε οργανώσει, εν πάση περιπτώσει, το πράγμα, είναι γκαραντί και συμφωνημένο!... αυτοί θα έρθουν σχεδόν ΠΑΝΤΑ "φαγωμένοι από το απόγευμα" και άρα μπουκωμένοι-φουσκωμένοι..., ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ!!! για να μην αναγκαστούν να βάλουν το χέρι στην τσέπη και πληρώσουν 15-20 ευρώ το άτομο (γιατί δε νομίζω κανείς να νομίζει ότι οι παρέες μας βγαίνουν στη Σπονδή και τη Χύτρα... Ίλεος!). Ρε παιδάκι μου..., ήξερες ότι θα βγούμε για φαϊ! Γιατί, λοιπόν, ΦΡΟΝΤΙΣΕΣ να ρημαδοφάς πριν έρθεις;;; ΑΦΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΡΑΠΕΖΙ!!! Ποιο το νόημα να κανονίσουμε για φαγητό, λοιπόν, όταν εσύ εξ αρχής δεν προτίθεσαι να συμμετάσχεις;;! Σόρι κιόλας, αλλά είναι να μην αισθάνεσαι και μαλάκας, άμα λάχει..., τρεις να τρώνε και δυο να κοιτάνε;;; Ή μήπως τα άτομα αυτά, επαναλαμβάνοντας αυτήν την τακτική σχεδόν σε κάθε έξοδο..., πιστεύουν ότι θα παραμείνουν ασχολίαστα;;; Δεν καταλαβαίνεις, ρε παιδάκι μου!, δε νιώθεις;;;! Και γιατί ακόμα ΚΑΙ αυτό... πρέπει να το πλασάρεις ως κουλ και άνετη συμπεριφορά;;! ΓΙΑΤΙ;;;;; Χίλιες φορές, δηλαδή, να μην έρχονται καθόλου αυτά τα άτομα που επί της ουσίας δεν έχουν καμία πρόθεση και όρεξη να ξοδέψουν! Άι και γαμίδια!, δηλαδή!

-Στο ίδιο μοτίβο, λοιπόν, κινούνται και όόόόλα αυτά τα άτομα που ενώ πάτε σε κοκταιηλάδικο (= μαγαζί που φτιάχνει ωραία κοκταιηλάκια)... και που ενώ πολύ θα ήθελαν να δοκιμάσουν ένα μεγάλο, δροσιστικό, περιποιημένο, ομπρελάτο Mai Tai, ας πούμε..., ΔΕ θα πάρουν κοκταίηλ, παρά θα αρκεστούν σε μία μπύρα και μάλιστα ποτήρι!..., προκειμένου να μη δώσουν 2 ευρώ παραπάνω που στοιχίζει το κοκταίηλ!!! ΚΑΙ ΔΕ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΚΑΘΟΛΟΥ ΟΤΙ ΤΟ ΚΑΝΟΥΝ ΓΙ' ΑΥΤΟ. ΠΩ ΠΩ ΠΩ ΠΩΩΩΩΩ....! Τα ίδια, όμως, άτομα... το καλοκαίρι θα βρουν τρόπο/πηγή να πάνε διακοπές κανά 2μηνο και μάλιστα σε 2-3 νησιά... ΟΚ ΟΚ. The elbow is busy.

-Επίσης στο ίδιο μοτίβο, άτομα που μετά από βραδινή έξοδο/ξενύχτι θα ψήνεται η παρέα για "βρώμικο" αλλά οι ίδιοι θα μανιφεστάρουν με ασύύύλληπτο πάθος πόσο κακό κάνει να καταναλώσουν τέτοια ώρα λιπαρά... ή πόσο δεεεν πεινάνε οι ίδιοι (κι ας έχουν να φάνε από προχτές!)... Πωωωω!!!!!!!.......

-Ε, πάνω κάτω και κάτι άτομα που πάτε να πάρετε κάτι από ένα φαστφουντάδικο, θες να βοηθήσεις την κατάσταση..., τους λες "Θες κάτι;;" - "Όχι" - "Σίγουρα; Να σου πάρω έστω μία πατάτες;;" - "Όχι, ΔΕΝ ΠΕΙΝΑΩ"... ε, και με το που εσύ πάρεις το κλαμπ σάντουιτς και κάτσεις να ρημαδοφάς..., θα αρχίσουν το τσιμπολόημα στις πατάτες, θα σ' τις φάνε και όλες και θα καταλήξετε και οι δύο πολύ χάπι, ο άλλος επειδή είχε την "τσαχπινιά", το "ταπεραμέντο" και το "μπρίο" να αυτοκεραστεί (κοινώς να εκμεταλλευτεί το γεγονός ότι εσύ δεν είσαι σκυλί μαύρο να λυσσάξεις για μία, δύο, δέκα, . . ., τριάντα πατάτες... και εσύ επειδή ξέρεις ότι, ακόμα και στο αστείο να το ρίξεις, ... θα καταλήξεις το ίδιο μαλακομιζερόγυφτος όσο ο άλλος που έχεις απέναντί σου, οπότε κάνεις όσο περισσότερο μπορείς το μαλάκα, προσπαθώντας να αποφύγεις το λουπάκι. Α! Άσε που... επειδή εσύ ΕΧΕΙΣ για να πάρεις ένα σάντουιτς, ένα κλαμπ, ένα τσίκις... είσαι ο χοντρός και ο σπάταλος και ο τζανκιάς και αυτός που δεν ενδιαφέρεται για την υγεία του... ΕΝΩ ο άλλος που ΔΕΝ έχει να πάρει ούτε κοκα-κόλα απ' το περίπτερο... είδες τι γαμάτος που είναι που προσέχει συν τοις άλλοις και την υγεία του με τούτα και μ' εκείνα;;;;

-Κάτι άλλοι γαμάτοι τύποι, δε, με εισόδημα άνω των 1500 ευρώ το μήνα..., που δε θα αρκεστούν απλώς να κράξουν αυτόν από την παρέα που στην ταβέρνα θα θέλει/πάει να αφήσει πουρμπουάρ... αλλά θα γυρίσουν κιόλας πίσω και θα το πάρουν αν ο άλλος παράκουσε και τελικά άφησε 1-2 ευρώ "για το παιδί"! Και αυτό το κατακρίνω εγώ, που ούτως ή άλλως δεν είμαι της άποψης ότι ΠΡΕΠΕΙ όπου πηγαίνεις να αφήνεις τιπ.

-Επίσης, κάτι άλλες λαμογιογυφτέ φιγούρες των τραπεζιών/ποτών/καφέδων ρεφενέ- έχουμε βγει όλοι μαζί παρέα..., απ' των οποίων το μυαλό δε θα περάσει ΚΑΝ! να σου δώσουν τα ρέστα που σου αναλογούν από το συνολικό ποσό του λογαριασμού! Και δε μιλάμε για το 1 ευρώ (να σου πω, όμως κάτι;;;... ένα ένα και δύο δύο... μια χαρά μαζεύονται όλα αυτά και μια χαρά καταλήγεις εσύ πάντα ο ριγμένος της υπόθεσης...), μιλάμε για το 20άρικο από το οποίο ποτέ δεν επιστρέφεται το 3ευρο και το 5ευρο, για το 50άρικο (π.χ. μπουζούκια) από το οποίο ποτέ δεν επιστρέφεται το 10άρικο κ.ά. παρόμοια.