Η καθαριότητα είναι η μισή αρχοντιά (η ψυχασθένεια της απλυσιάς)

Με αφορμή το κουτσομπολιό που κυκλοφόρησε, ότι η Τσιμτσιλή δεν πλένεται..., να επιχειρήσω μια ανάλυση του φαινομένου "η ψυχασθένεια της απλυσιάς" που είδα (μου είπε κολλητή γι' αυτό) και σε μια γνωστή και που, απ' ό,τι μπορώ να καταλάβω, πλήττει κατά κόρον άτομα που τα έχουν όλα και επί της ουσίας δεν έχουν τίποτα.

Η γνωστή, λοιπόν, το μπακγκράουντ της οποίας συνοψίζεται σε κάτι σε φάση "παρατείνω την απόκτηση πτυχίου μια 5ετία ακόμα (στο χαλαρό...), ψάχνω χίλια χρόνια για πτυχιακή/πρακτική και - για δες! - "γίνονται μαλακίες" και δε βρίσκω θέμα / δε βρίσκω πώς να το δουλέψω / είχε η μαμά μου μια γνωστή που ήξερε τον τάδε στο τάδε ινστιτούτο που θα με έπαιρνε για ένα 3μηνο αλλά τελικά "μωρέ... δεν έκατσε", η μαμά μου μου πληρώνει νοίκι και με χαρτζιλικώνει, αλλά με την προϋπόθεση να διατηρήσω ένα σταθερό - νορμάλ - χρώμα μαλλιών για τον επόμενο μήνα και να σουλουπώσω λίγο τα σαλβάρια και τα σταράκια 10ετίας..."... ε, και γενικότερα μια κατάσταση... χάσιμο και αλαμπουρδίαση...,

...

μετά από επανειλημμένες συναντήσεις μαζί της, στις οποίες ερχόταν πάντα καταϊδρωμένη, λερωμένη, με τα ΊΔΙΑ ΑΚΡΙΒΏΣ! ρούχα, . . . ΜΥΡΙΖΕ!... και έβλεπες και στο μαλλί της ένα "λάδι" (ελιάς)..., να 'χει κατακάτσει από κάποια αλουσιά μήνα, να πούμε...,

διαπιστώσαμε ότι μάλλον είχε διαταραχτεί "ψυχικά" και χρησιμοποιούσε την απλυσιά για να κάνει ένα statement (;) / να "την πει" (σε ποιον ακριβώς;) (;) . . . για τη μόνιμη αφασία στην οποία είχε περιέλθει από κάποια 16 της, ξέρω 'γω..., και η οποία είχε αποβεί άκρως καταστροφική για τη μετέπειτα ζωή της: πτυχίο δεν έπαιρνε, οι εξεταστικές περνούσαν και αυτή κολλούσε αυτοκολλητάκια στην ντουλάπα της και έφτιαχνε κοσμηματάκια σε πετονιά, ξεκινούσε μια ξένη γλώσσα, ένα χόμπι, μια ασχολία, έμπαινε σε μία ομάδα... και είναι ζήτημα αν ο,τιδήποτε τέτοιο είχε τελικά διάρκεια άνω του 3βδόμαδου..., οι σχέσεις της άκρως προβληματικές και ανώριμες, . . .  οι σχέσεις της με τους γονείς της επίσης αλαλούμ (οι οποίοι γονείς, σε μια προσπάθεια απόδειξης του πόόόόσο και καλά "L' Oreal γιατί σας αξίζει" είναι κι ότι και καλά κατάφεραν μετά από χρόνια δουλειάς και κοπιάσματος να χτίσουν δικό τους σπίτι... πήγαν και έφτιαξαν μια έπαυλη κάπου στο διάολο... κι αφού κατάφεραν και έχτισαν/εξόπλισαν το σπίτι με ό,τι πιο ακριβό και υπερ-μοδάτο και γαμάτο υπήρχε..., εν τέλει ΄ΤΣΙΓΓΟΥΝΕΥΤΗΚΑΝ ΤΑ ΑΛΟΥΜΙΝΙΑ για τις πόρτες-παράθυρα!!!, . . . και τελικά δε βάλανε!..., με αποτέλεσμα να ποστάρουν ένα θείο να φυλάει καραούλι μες στο σπίτι τις ώρες που εκείνοι θα έλειπαν... μην και μπει κανένας κλέφτης!!! ΑΚΟΥ τώρα να δεις!!!)

Και, εν τέλει, το συμπέρασμα για την εν λόγω γνωστή είναι ότι η ζωή της ήταν τόσο ηλίθια και ανερμάτιστη... που μάλλον η "αποτυχία" τη χτύπησε... στο να μην πλένεται (;;!!) (σε σημείο που όταν κάποια στιγμή πλύθηκε, επιτέλους!... και η κολλητή της είπε "Βλέπω τα μαλλιά σου λάμπουν!"... γύρισε και της είπε "Α, το παρατήρησες, ε;;"), θέλοντας, έτσι, να απευθύνει κάποιο δριμύ κατηγορώ προς τους γονείς που ποτέ δε νοιάστηκαν πραγματικά και των οποίων η ζωή (για την ακρίβεια και πιο συγκεκριμένα το μεγάλωμα και η επιμέλεια των παιδιών τους) ήταν ΕΞΙΣΟΥ ανερμάτιστη και ό,τι να 'ναι; Στον γκόμενο που την πίεζε να "σουλουπωθεί λιγάκι" και να πάρει πιο σοβαρά το κόνσεπτ σχέση, έτσι ώστε κάποια στιγμή να καταφέρουν να μείνουν υπό κοινή στέγη;; Στην πουτάνα τη ζωή που της χρεώσανε

 και που - ω!, για δες! - απαιτεί κόπο και προσπάθεια και, εν πάσει περιπτώσει, κάάάάποια στιγμή, πού και πού... να στρώνεις και τον πωπουδάκο σου κάτω και να διαβάζεις;;; Η', εν πάσει περιπτώσει, αν με τις σπουδές δεν την πάλεψες ή δε σου άρεσαν ή πήρες τη ζωή σου λάθος... ΓΙΑΤΙ ΔΕ ΒΓΑΙΝΕΙΣ ΝΑ ΔΟΥΛΕΨΕΙΣ, ΡΕ ΜΠΟΥΡΔΕΛΑΚΙ ΑΝΑΠΟΔΟ;;;!!! ΓΙΑΤΙ;;;!!! ΧΕΡΙΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ;;; ΠΟΔΙΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ;;;!!!!! ΚΕΦΑΛΑΚΙ;;;! ΟΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΣΤ!!!!!!!!!!!

Πω πω πω πωωωω!!! Για τι ψυχασθένειες μιλάμε;;!

Τα 'χαμε ακούσει όλα, ρε παιδάκι μου!: αυτούς που πίνουν, αυτούς που καπνίζουν, αυτούς που κόβονται/καίγονται, αυτούς που βαράνε το κεφάλι τους στον τοίχο... όλα τα είδη αυτοκαταστροφής και αυτοτιμωρίας, σε μια προσπάθεια να παλέψουν - λέμε τώρα - αυτά τα άτομα ό,τι δεν προσπάθησαν καν! να αντιμετωπίσουν νωρίτερα με συμβατικούς τρόπους/μεθόδους (δουλειά, προσπάθεια, ειλικρίνεια, φίλοι, αναζήτηση βοήθειας σε πρόσωπα του στενού περιβάλλοντος ή και ψυχολόγους, γυμναστική... whatever!). Αλλά η απλυσιά, να πούμε, πού ακριβώς κολλάει;;! Τι ακριβώς μήνυμα περνάει και τι θέλει να εκφράσει;;! Στο κάτω κάτω της γραφής, έχεις και γκόμενο, ρε παιδί μου!, . . . ο οποίος... τι;!... δε σου λέει τίποτα;; Δεν αντιδρά; Δε διαμαρτύρεται;;! Σε ανέχεται;;! Και τι ακριβώς περιμένεις;;!;; Να σου πει κάποιος σε μια παρέα ότι βρωμάς και ζαίχνεις και άι στο διάολο κι εσύ κι η μπίχλα σου;;

Ίλεος!