οι μαλακο30άρηδες

Ο «κλασικός μαλάκας 30άρης» έχει τα εξής χαρακτηριστικά.

1. Είναι λίγο βολεμένο «κωλοπαιδάκι», από οικογένεια με σχετικά καλό οικονομικό μπακγκράουντ (όχι Λάτσηδες και τα σχετικά αλλά σίγουρα ο ντάντης έχει μεριμνήσει να «χώσει» το μπουμπουκέλαιο σε κάποια δουλίτσα, στην οποία ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ ότι δεν ξεκίνησε βγάζοντας φωτοτυπίες αλλά μπήκε σε θεσάρα και σε τμηματάρα (η οποία, σαφώς, αποτελείται κατά 90% ομοίους του)). Ως συνειδησιακό βόιδι που είναι και μην έχοντας να ανησυχήσει και να μεριμνήσει για βασικές ανάγκες, όπως η πλειοψηφία του κοσμάκη, εποχές που είναι, ασχολείται τίγκα με την εμφάνισή του (με την απλοϊκή, βέβαια, λογική «αν είναι ακριβό είναι και καλό» - δηλαδή, δεν κοιτάει απαραίτητα να ισοπεδώσει την μπάκα, αλλά το Diesel και το Armani,,, εκείίίί!!!....), τα γκατζετάκια (χωρίς απαραιτήτως να μπορεί να διαχωρίσει τη RAM από τη ROM…) και, στο τσακίρ κέφι…, τον πιάνουν και τα ψυχολογικά του…

2. Τι σημαίνει «ψυχολογικά». Σημαίνει ότι στα 20 μου ερωτεύτηκα σφόδρα, παράφορα, νεανικά, τρελά, είχα την τέλεια γκόμενα, από εμφάνιση-στυλ-προσωπικότητα-μπρίο, αγάπησα τίγκα, τα έζησα όλα και τα είδα… ΑΛΛΑ οι καργιόληδες οι φίλοι μου με πείσανε ότι σε αυτήν την ηλικία δεν είναι καλό να κολλάς σε μια γυναίκα και «Έλα, ρε μαλάκα…, μη γίνεις μουνόδουλος…», με αποτέλεσμα να με πουσάρουν να χωρίσω μέχρι τα 22-23… Οι φίλοι, βέβαια, διατήρησαν για καμιά 10ετία τις σχέσεις που είχαν από τα 18 τους…. Η συνέχεια ήταν να επιδοθούν σε καμιά 2ετία ακατάπαυστων πηδολογιών με τις πρώτες τυχούσες, οι οποίες, ακόμη κι αν ήταν σαβούρες…, στους φίλους και στις επόμενες θα επιμείνουν να αφήνουν να υπονοείται ότι όλες αυτές ήταν κάτι σε φάση Δούκισσα Νομικού… ΟΚ, ρε μεγάλε, κατούρα και λίγο!

3. Επειδή μετά τα 25-26 νομίζουν ότι σίτεψαν κι ωρίμασαν… ΚΑΙ ΕΠΕΙΔΗ ΟΛΟΙ ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΤΟΥΣ ΕΧΟΥΝ ΠΛΕΟΝ ΜΠΕΙ ΣΕ ΣΧΕΣΗ …, αποφασίζουν να βρουν κι αυτοί μια λούλα να ‘χουν να λένε ότι έχουν σχέση, η οποία δεν είναι σε καμία περίπτωση τόσο γαμάτη όσο η πρώτη…, αλλά πείθουν τους εαυτούς τους ότι είναι καλύτερη… γιατί τώρα είναι ΠΙΟ ΩΡΙΜΟΙ… ΟΟΟΟΚ… ΓΟΥΑΤΕΒΑ’! Με την γκόμενα αυτή φροντίζουν και κάνουν όόόλα αυτά που δεν έκαναν με την πρώτη γκόμενα (γιατί τότε οι φίλοι τους τους έλεγαν μουνόδουλους ενώ τώρα αυτά τα «μουνοδουλικά» (δώρα, ταξίδια, κοινές εμφανίσεις, πρωτοχρονιές μαζί, ξένες γλώσσες και χόμπι μαζί) τα κάνουν ΚΑΙ οι φίλοι … άάάάρα τώρα είναι ΚΟΥΛ να τα κάνεις) οπότε κάποια στιγμή πείθουν και σαν εικόνα ότι είναι σε σχέση…

4. Βζουμ βζουμ βζουμ… από ανασφάλεια και χλιαρή μαλακία χωρίς ενοχές… αυτό που κάποτε ήταν έρωτας (έστω «περνάμε καλά») μεταμορφώνεται σε τρελή ανασφάλεια + σαπίλα =è πού να τρέχουμε τώρα να βρίσκουμε άλλη γκόμενα;;;…, … οπότε τη χλιαρή αυτή κατάσταση (με την γκόμενα-λούλα, 1-2 σκαλοπάτια κάτω από το μέτριο-βαρετό ψοφίμι που τελικά θα παντρευτούν) συντηρείται 5-7 χρονάκια… ώσπου… φτάνουν κάποια σεμνά 30-32 … … …

5. Σε αυτήν τη φάση, λοιπόν, αποφασίζουν ότι ΔΕ ΒΛΕΠΟΥΝ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥΣ - ΣΑΝ ΕΙΚΟΝΑ - ΝΑ ΑΝΕΒΑΙΝΕΙ ΤΑ ΣΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, οπότε γκρεμίζουν συγκατοικήσεις, σπίτια και όνειρα και λένε στην γκόμενα να χωρίσουν, κόβοντας, μάλιστα, μαχαίρι κάθε επαφή μαζί της… Και, όπως λέει και η Ναταλία Γερμανού, σε αντίθεση με την γκόμενα που μετά από χωρισμό μένει μόνη της σπίτι και κλαίει και προσπαθεί να μαζέψει τα κομμάτια της και οι κολλητές της την έχουν και γραμμένη, άμα λάχει, . . . ο άντρας έχει έέέέτοιμο το σχετικό παρεόνι το οποίο, όχι μόνο το ίδιο κιόλας βράδυ θα έχει φροντίσει να τον βγάλει πρώτο τραπέζι πίστα στα πιο γκλαμουράτα μπουζούκια και στα καπάκια στριπτιτζάδικο και βιζιτοψώνιο…, αλλά σε λιγότερο από βδομάδα θα του έχουν πλασάρει και την επόμενη γκόμενα (την οποία θα του τη φορέσουν θέλει - δε θέλει!) Μην ξεχνάμε, ότι ανάμεσα σε 30άρηδες, ο εργένης είναι μεγάλος κίνδυνος, γιατί αφενός θυμίζει στους δεσμευμένους τις παλιές καλές εποχές τρελού αλωνίσματος και αφετέρου πάντα έχει πιθανότητα να χτυπήσει καλύτερες γκόμενες από αυτές που έχουν οι ίδιοι! ΙΛΕΟΣ! Η γκόμενα, δε, που θα του φορέσουν… θα είναι ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ της ηλικιακής τάξης 21-25…, πράγμα που θα τον κάνει τον άλλο να αισθάνεται πραγματικά μάγκας, που χώρισε τη γραίτζω (28) που ήθελε γάμο και τώρα ξεκοκαλίζει το πιπίνι… Το γιατί το πιπίνι έχει πάει μαζί του και πού θα καταλήξει… δεν τον πολυαπασχολεί για την ώρα…

6. Το πιπινάκι, λοιπόν, των 21-25, που είναι στο άνθος της ηλικίας του 

κι έχει προσφορές πανταχόθεν…, σιγά μην κάτσει με τον 30+άρη, όταν έχει γύρω του όλα τ’ αγγούρια να το προσκυνάνε και να μπορεί να απομυζά από καθέναν και από μια LV, ένα iPhone, μια Μύκονο, ένα σκι στις ελβετικές Άλπεις… Όταν του κουνήσει το μαντήλι (αφού πρώτα, σα γνήσιο πιθήκι, έχει βρει το επόμενο κλαδί απ’ το οποίο θα πιαστεί…)…, ο 30+άρης θα πάθει πραγματική κρίση ηλικίας, θα του ‘ρθουν τα υπαρξιακά και θα του κάτσουν σα μαύρο σύννεφο πάνω από την κεφάλα και κάπου εκεί θα αποφασίσει ότι δεεεεν είναι για σχέσεις και δεσμεύσεις… Θα πάρει τη ζωή του αλλιώς και θ’ αλλάξει ζωή και κάπου εκεί θα νοικιάσει ένα σεμνό ρετιρεδάκι στο Κολωνάκι (700 ευρώ ενοίκιο αλλά να ‘ναι καλά ο ντάντης και η βαθιά του τσέπη…) και θα το κάνει γκαρσονιέρα των οργίων! Μαζί με τους ομοίους του θα αλωνίζουν άπασα Μύκονο και Πάρο ως άλλοι Κανάκηδες-Λάτσιοι… και με σαφή προτίμηση στα 20χρονα…, θα την περνάνε ζωή και κότα!!! Νοου γουόριζ!

7. ΩΣΠΟΥ να φτάσουν κάποια καλά 35-37…, να πάθουν δεύτερα υπαρξιακά, να σκάσουν και τα πρώτα μωρουδέλια από αδελφούς/αδελφές/φίλους/κουμπάρους + τα πρώτα παιδικά πάρτυ, να σκεφτούν ότι δεν πάει άλλο φαγί όλο απ’ έξω και πλύσιμο σώβρακου κάθε Κυριακή στη μάνα… και να αποφασίσουν ότι ήρθε η ώρα να τον περάσουν το χαλκά, πείθοντας, μάλιστα, τους εαυτούς τους ότι θα είναι και ωραία στην τελική. Τώρα…, πώς γίνεται κάποιος που επί μια 5ετία-10ετία επιδιδόταν στις παρτούζες της ζωής τους και αναλωνόταν σε βιζιτογκόμενες…, να ξυπνήσει μια μέρα, να τα διαγράψει όλα και να θέλει να φορέσει το ρόλο του πιστού συζύγου και του υπεύθυνου γονιού…, ας ρωτήσουμε κανάν ΚωστόπουλΑ που το πάει και καλά το έργο…

8. Όπως, λοιπόν, λέει και στο Sex&The City, οι άντρες είναι σαν τα ταξί: όταν έρθει η ώρα τους να παντρευτούν απλά ανάβουν το λαμπάκι και βάζουν μέσα την πρώτη τυχούσα που θα τους κάνει σήμα να την πάρουν για κούρσα. Εξ ου κι ότι ενώ με την άλλη ήταν 10 χρόνια και δεν μπορούσαν να κάνουν βιζουαλάιζ τους εαυτούς τους να ανεβαίνουν τα σκαλιά της εκκλησίας…, με την πρώτη τυχούσα…, σε 6 μήνες – 1 χρόνο… τσουουουπ! πρόταση γάμου! Όόόόχι γιατί αυτή είχε «το πακέτο», όόόόχι επειδή ψυχανεμίσθηκαν ότι θα ‘ναι καλή μάνα, όχι επειδή τους έκανε κλικ…. Ούτε καν επειδή ωρίμασαν. Απλά επειδή ήρθε η ώρα να παντρευτούν και αυτό τους αρκεί. Και κάπου εκεί έρχεται και «κουμπώνει» το μέτριο-βαρετό ψοφίμι και το γιατί αυτές τελικά παντρεύονται πιο εύκολα απ’ τις γαμάτες γκόμενες.

Όλα έχουν μια λογική εξήγηση, ρε πούστη μου!

Ο ορισμός της "κλασικής τυλίχτρας¨

Με αφορμή μία συζήτηση που είχαμε με κάποιους συναδέλφους γύρω από το γάμο, μου ζήτησαν να τους περιγράψω τι εστί γκόμενα "τυλίχτρα", αυτή που "τυλίγει τον καλό γαμπρό", που λέμε. Ιδού.

Το βασικό χαρακτηριστικό της κλασική τυλίχτρας είναι η ισόβια, παντελής απουσία κρίσης και απόκτησης ιδίας άποψης περί θεμάτων ζωής. Κοινώς…, λοβοτομήθηκε αρκούντως από την οικογένεια (και κατά κύριο λόγο από το μέλος εκείνο που έκανε κουμάντο στο σπίτι, βλ. μητριαρχική vs. πατριαρχική δομή), ώστε να πιστεύει ότι ό,τι της λένε οι γονείς (ή γονιός) είναι νόμος!, Ευαγγέλιο!, curved in stone! Επομένως, δεν έχει βάλει ποτέ το μυαλουδάκι της να δουλέψει και να αναρωτηθεί: αλήθεια, αυτή είναι η μόνη λύση;;; Στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων πρόκειται για θηλυκά που από νωρίς συνειδητοποίησαν (;) (ή φρόντισαν να τους εμφυσήσουν αυτήν την ιδέα ως μόνόδρομο και αυταπόδεικτο) ότι δεν μπορούν να επιβιώσουν αλλιώς παρά μόνο με ένα συμφέροντα γάμο. «Αλλιώς» = μορφώνομαι, βάζω την κωλάρα μου κάτω, προσπαθώ, κοπιάζω, σπουδάζω/δουλεύω/δραστηριοποιούμαι επιχειρηματικά/καινοτομώ και διεκδικώ μια θέση στον ήλιο, ακόμα κι αν αυτό θα μου αποφέρει εισοδήματα της τάξης του βασικού μισθού και δεν πρόκειται να με κάνει Βανδή.

Το ρεζουμέ της παραπάνω παραγράφου: κάνουν ό,τι τους λέει η μάνα τους!

Επειδή, όμως, με τα χρόνια οι άντρες ξεχάζεψαν λίγο, ήρθε και ο ΚωστόπουλΑς και τους «έψησε» ότι γάμος πριν τα 35… δεεεε λέει!... κι ότι ο σωστός ο άντρας πρέπει να έχει πηδολογήσει γύρω στις 200 γκόμενες πριν του περάσουν χαλκά…, έτσι καθιερώθηκαν και πέρασαν από γενιά σε γενιά κάποιες κλασικές τακτικές «τυλίγματος»:

1. Κλασική και χιλιοφορεμένη συνταγή: η γκαστριά (βλ. και αρθράκι "της γκαστριάς το κάγκελο") . Βέβαια, η μεγάλη μου απορία είναι ποιοι είναι τελικά αυτοί οι άντρες που με το που τους πει η άλλη περί εγκυμοσύνης τρέχουν για μονόπετρο, γιατί εγώ δε γνωρίζω κανένα άτομο στον κύκλο μου (σε ηλικίες 25-30 μιλάμε) που θα έμπαινε σε τέτοια διαδικασία. Επίσης διατηρώ τις αμφιβολίες μου για το κατά πόσο είναι εύκολο να γίνει κάτι τέτοιο και για το πόσο χαζοί πρέπει να είναι και οι άντρες που δεν παίρνουν προφυλάξεις ή κάθονται και πιστεύουν παπαριές του τύπου «είμαι στο χάπι / δεν είμαι στις μέρες μου / έλα, μωρέ, μη φοβάσαι…, έτσι απλά γίνονται τα παιδιά;;» ή που απλά πηδάνε μεθυσμένοι και 9 μήνες μετά παραλαμβάνουν το «κοστουμάκι».

2. Παίξ’ το σκύλα!: μη σηκώνεις τηλέφωνα, μην του κάνεις τα χατίρια, ακύρωνέ του ραντεβού, πες την κλασική ατάκα στο πρώτο ραντεβού «Δε μ’ ενδιαφέρει να κάνω σχέση… Κοιτάω μόνο να περνάω καλά!». Έχει γραφτεί και σχετικό βιβλίο (εννοείται έγινε και best seller!), το Why men love bitches. Τέτοια ζώα είναι κι οι άντρες και πάνε και κολλάνε με σκυλιά μαύρα…

3. Κλασικό μείγμα «γίνε κολλητσίδα / μίλα του συνέχεια για γάμο / πρήξ’ του τ’ @@ μέχρι να το πετύχεις» + «ή παντρευόμαστε ή χωρίζουμε»

Update: Κάποτε πιστεύαμε ότι κλασική τυλίχτρα, βλ. «κονομημένος γάμος» και εξασφάλιση, ήταν αυτή που την έπεφτε αποκλειστικά σε εφοπλιστές, μεγαλοβιομηχάνους κτλ. κτλ. Αυτές είναι άλλη κατηγορία από μόνες τους, πρώην βίζιτες νυν μανούλες τις λέω εγώ (βλ. Βατίδου-Μαστροκώστα-Νούνια . . . και η λίστα τελειωμό δεν έχει) που, ΟΚ, κάπου το δέχεσαι κιόλας: αν δεν πάρουν αυτές τον πλούσιο… ποια θα τον πάρει;;;

Η «κλασική τυλίχτρα», όμως, δεν είναι απαραίτητα όμορφη (γιατί αν ήταν, ΟΚ, της το «δίνεις» και λίγο και καθίσταται και προφανής/λογική η επιλογή του άλλου). Όόόόχιιιι… Συνήθως είναι κάποιου είδους μέτριο-βαρετό ψοφίμι, ημιμαθές, με απαρατήρητη σκηνική παρουσία, που εσκεμμένα διατηρεί μια ανύπαρκτη προσωπικότητα: στις παρέες του γκόμενου δε θα σκάσει μύτη με μίνι, δωδεκάποντο και ξώπλατο αλλά με το κλασικό τζιν-τοπάκι-σακάκι BERSHKA-τακουνάκι γεροντίστικο. Δε θα επιδοθεί ποτέ σε αστεϊσμούς και χάχανα αλλά θα ξινίσει κιόλας, μάλιστα, στο πρώτο σόκιν ανέκδοτο! Είναι γνωστό, άλλωστε, ότι τις γυναίκες με πάθος, άποψη και πυγμή… κανείς δεν τις θέλει για συζύγους: το πολύ πολύ για marketing directors και ερωμένες να τις θέλουν…

Η «τυλίχτρα» της εποχής, λοιπόν, και δεδομένης και της κρίσης… «στοχεύει» ακόμα και σε ένα διαμερισματάκι ή ένα αυτοκινητάκι ή ένα σταθερό μισθουλάκο. Γιατί, όπως λέει κι ο μπαμπάς μου, βάλε αύριο μια αγγελία σε εφημερίδα ότι ζητάς γαμπρό και να λες ότι παίρνεις 800 ευρώ το μήνα…, να δεις πόσοι θα ανταποκριθούν το πρώτο 24ωρο…