Δευτέρα 26 Νοεμβρίου 2012

Το εξπρές του μεταμεσονυχτίου

Δεν είμαι καλά. Δεν είμαι καθόλου καλά ψυχολογικά. Και, ως εκ τούτου, έχω αϋπνίες. Και κουρασμένη να 'μαι, ξέρω ότι αν πέσω για ύπνω πριν τις 2, ξέρω 'γω, θα μου βγει η Παναγία 


να με πάρει ο ύπνος... Θα πονάει ο αυχένας μου, θα κρυώνουν τα ποδάρια μου και θα σκέφτομαι τις κλασικές μαλακίες: πού πας, ρε Καραμήτρο, με 25% ανεργία..., τα 30 που πλησιάζουν, όλους τους καραγκιοζοπαίχτες που τα βρήκαν όλα έτοιμα στη ζωή τους, τους άλλους τους μαλάκες που με γλυψίματα και απόλυτη υποταγή φτάσανε να έχουν θέσεις, αξιώματα και καλούς μισθούς, κάτι άλλες καργιόλες που κλείσανε τα μάτια, ανοίξανε τα πόδια και βολεύτηκαν με τον πρώτο βατραχομούρη που βρέθηκε στο διάβα τους, ίσα να 'χουν ένα εισοδηματάκι, μήνας μπαίνει-μήνας βγαίνει, να κάθονται σπιτάκι τους και να ξύνουν τη μουνάρα τους... και άλλα τέτοια περίεργα. Πήραμε τη ζωή μας λάθος αλλά δε βλέπω ν' αλλάζουμε ζωή. Είναι στραβός ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε;;...

Τέλος πάντων, δεν είν' εκεί το θέμα... Κάθομαι και καίγομαι στο ίντερνετ και αφήνω την τηλεόραση να παίζει έναν τόνο πάνω απ' το μιουτ... και επειδή εδώ τις κανονικές, τις ανθρωπινές ώρες δεν παίζει και τίποτα καλό..., περιμένω το μεταμεσονύχτιο;;..., πέφτω (και το αφήνω να παίζει) σε αυτό το τηλεπαιχνίδι του ALPHA, με τις δύο γκομενίτσες (πάνε εναλλάξ, μία μέρα η μία, μία η άλλη - η "άλλη" είχε πάει κι ένα φεγγάρι στο Next Top Model, η Κρητικιά, η κοντή, που δεν τους έκανε γιατί ήταν... κοντή!). Να μην τα πολυλογώ, λοιπόν, το αφήνω και παίζει. Και έχω κάτι ν' ακούω και ψιλοχαζεύω. Ρίχνω και κανά βλέφαρο να δω αν μπορώ να βρω τη λέξη, πού και πού θα προσέξω και λίγο να δω τι θα πει ο εκάστοτε βλάκας που θα βγει στη γραμμή... και το κορυφαίο, φυσικά, είναι... όταν ξεκινάει... που η παρουσιάστρια ανακοινώνει-διαβάζει τους κανόνες του παιχνιδιού... Οι οποίοι, λέει, έχουν κατατεθεί και σε συμβολαιογράφο και επίσης, λέει, οι πιθανότητες να βγεις στον αέρα είναι μία στις 300.000 (;;!!).

Πάντα ψιλοπίστευα ότι τα τηλεπαιχνίδια αυτά ήταν ψιλοαπάτη. Ψιλομεταξύ μας πίστευα ότι και τα κανονικά τηλεπαιχνίδια, από τον πάλαι ποτέ Τροχό της Τύχης 


(Τροχό της Τύύύχηηηης! ααααχαχαχαχα!!!!) 

ως τις μαλακίες που κάθεται και παρουσιάζει ο Λουγκραρέζος, ήταν ψιλοστημένα και σιγά μη βρήκε η εκάστοτε παραγωγή να μοιράσει 100 και 200 χιλιάρικα που έλεγε και σιγά μην τους τα δίνανε στο τέλος (και αν τους τα δίνανε..., πόσο πήγαινε ο φόρος;;) και σιγά μην η επιλογή γινόταν τυχαία. Ας πούμε, για το Ποιος θέλει να γίνει εκατομμυριούχος σκεφτόμουν ότι αυτοί που ήθελαν να συμμετάσχουν δίνανε Βιογραφικό και εννοείται - όχι τόσο, ας πούμε, ότι τον μηχανικό του ΕΜΠ δε θα τον επέλεγαν για συμμετοχή - ότι στο μηχανικό δε θα του ρίχνανε ερώτηση στατικότητας και γαρμπιλοδέματος. 

Εν πάση περιπτώσει, θεωρώ ότι η ιδέα του πάω σ' ένα τηλεπαιχνίδι και σχετικά εύκολα (εύκολα = το έχω δει το παιχνίδι 30 φορές, πάντα απαντούσα από μέσα μου και απ' το σπίτι μου γρηγορότερα και ορθότερα απ' τους live παίκτες, άρα είμαι καλύτερος άρα γιατί να μην πάω να πάρω τα 100 χιλιάρικα;; + το ότι "τι είχα;-τι έχασα;" ή, αλλιώς "τα είχα κι από χτες;;") γοητεύει πολλούς. Συνήθως θα βαρεθείς να σηκώσεις το κουλό σου να πάρεις να δηλώσεις συμμετοχή, θα σκεφτείς και τη μανούρα του να κανονίσεις μετά να τρέχεις σε στούντιο και μαλακίες και από 'κει και πέρα ααααν σε επιλέξουν... αλλά σίγουρα πάντα ο κύριος ενδοιασμός ήταν ότι ψυλλιαζόμασταν/υποπτευόμασταν ότι, δεν μπορεί..., κάποιο λάκο έχει η φάβα, είναι too good to be true, άάάαρα.... απάτη.

Έβλεπα, λοιπόν, να σου ΄χει τώρα τον αναγραμματισμό 

οσα
ατκ
λο

π.χ., και να σου λέει φτιάξε μου τη λέξη που αρχίζει με σ-, το τρώμε και είναι γλυκό..., το πριμάκι να έχει πιάσει το 2χίλιαρο..., οι μπόμποι που παίρνανε τηλέφωνο - και ενώ τους είχε πει ένα εκατομμύριο φορές ότι ψάχνουν ουσιαστικό - να της λένε "καλόστα", να στεναχωριέται η δικιά σου..., το ποσό να φτάνει τα 2μιση χιλιάρικα και ο χρόνος να τελειώνει..., άκουγα και μερικούς που τους ρωτούσε και λέγανε ότι βγήκαν στον αέρα με την 3η ή την 5η προσπάθεια, ήταν και κανάς-δυο που βγαίνανε με την πρώτη..., σκεφτόμουν κιόλας ότι 2μιση η ώρα τη νύχτα... ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΞΥΠΝΙΟΣ ΚΑΙ ΟΡΕΞΑΤΟΣ ΝΑ ΒΡΙΣΚΕΙ ΛΕΞΕΙΣ;;;... κι αν είναι καμιά θείτσα που είχε αϋπνίες και σηκώθηκε να ξεσκαρτάρει τις φακές..., σιγά μην μπορεί να αναγραμματίσει..., ρε λεεεεεες;;;;....

Ήταν πολλά στη μέση. Κάτι ότι οι κανονισμοί φαίνονταν πολύ σοβαροί και δικηγορίστικοι, κάτι κι ότι το κανάλι ήταν μεγάλο, κάτι κι ότι παλιότερα τους είχαν κάνει μηνύσεις και τους είχαν βάλει να πληρώσουν τα μαλλιοκέφαλά τους για παραβάσεις..., κι έλεγες... δεν μπορεί να είναι απάτη! Αν ήταν δε θα 'βγαινε ένας να κάνει καταγγελία, με στοιχεία και δε θα τα είχαν απαγορεύσει;;;... Κάτι ότι έλεγες κι αυτό, "άντε, μωρέ, ποιος θα κάτσει να δει αυτές τις βλακείες νυχτιάτικο και να σηκώσει το κουλό του να πάρει τηλέφωνο;;;... Η κυρα-Μαρίτσα απ' την Κοζάνη που μόλις γύρισε απ' τη στάνη κι όλη μέρα δε μιλάει σε άνθρωπο και θα χαρεί να βγει στο τσάο κούλα..., ο κυρ-Μένιος που μόλις έκλεισε την ταβέρνα στη Λήμνο και κάθεται και χαζεύει πάνω απ' τους φελλούς... ή καμιά Κυψελιώτισσα ξεπεσμένη αριστοκράτισσα που χαϊδεύει το στειρωμένο κανίς της;;... Ρε δεν παίρνω κι εγώ, μπας και πιάσω γραμμή;;;"... Έτσι λες.

Ήταν και που κάποιοι από αυτούς που τελικά πιάνανε γραμμή..., ακούγονταν όντως ""κάπως"" σοβαροί (όχι κυραΚούλες, δηλαδή), ήταν που κι η παρουσιάστρια έλεγε κάποιες φορές να βάζουν οι τηλεθεατές-συμμετέχοντες προσωπικό όριο στα τηλεφωνήματα (που λες..., ΟΚ, αν ήταν τίγκα απάτη και "να μπούμε στην τσέπη σου"..., θα προειδοποιούσαν να μην κάνεις κατάχρηση και χρεοκοπήσεις, ας πούμε;;), ήταν που έλεγε και στους νικητές να μείνουν στη γραμμή τους και ότι συνδέονται αμέσως με το τηλεφωνικό κέντρο για να ενημερωθούν πώς θα παραλάβουν το ποσό που κέρδισαν... Ήταν και το άλλο! Τη φορά πριν πάρω (ΓΙΑΤΙ ΠΗΡΑ...), πήρε μια θείτσα, έδωσε τη σωστή απάντηση, κέρδισε το ποσό και άρχισε να τη ρωτά η παρουσιάστρια αν της αρέσει η εκπομπή... Και της λέει το θειάδι "Μη με προκαλείτε τώρα... Εεεε...." και της λέει η παρουσιάστρια "Μα γιατί;;..." και της λέει το θειάδι "Ε... έχω πάρει πάρα πολλές φορές και δεν έχω πιάσει γραμμή...". Θέλω να πω..., στο "στημένο"..., γιατί να έβγαζαν τέτοια γραμμή;;

Το ζουμί είναι ότι ένα βράδυ μ' έπιασε η αυτή και λέω... ΔΕ ΓΑΜΙΕΤΑΙ;; κι αν πιάσω γραμμή;;; (Το στόρι ποιο είναι;;... Ότι υπάρχουν, ας πούμε, σαν το τζόκερ, ξέρω 'γω, γραμμές με νούμερα από το 1 έως το 70 (70 γραμμές - λέέέέμε τώρα...) και σου λέει "Πέτυχες τη γραμμή τάδε" και αν η γραμμή τάδε εκείνη την ώρα είναι μία από τις 5 ή τις 8 ή τις 10 γραμμές που είναι ανοιχτές (δηλαδή ενεργές-πετυχημένες-φαίνονται στην οθόνη πάνω απ' την κεφάλα της παρουσιάστριας)... ε, τότε ΙΣΩΣ βγεις στον αέρα.

Εννοείται ότι η όλη μαλακία του 1.97 χρέωση ανά κλήση ήταν άκρως δελεαστική (ακόμα ένα "δε γαμιέται...")..., με αποτέλεσμα να τηλεφωνήσω γύρω στις 10 φορές (και φυσικά να μου 'ρθει λογαριασμός κινητού 20 ευρώ πλας...). Καλόόόός μαλάκας και του λόγου μου. Να καταλαβαίνεις ότι σε πιάνουν κορόδιο, ότι η φάση δεν παίζει... και, παρόλ' αυτά, να πηγαίνεις να χώνεις στα σκατά και την τελευταία ρινίδα αξιοπρέπειας που μπορεί να σου έχει απομείνει και να τα σκας αφειδώς στο ναό της ψευδαίσθησης και της απάτης. Εννοείται, φυσικά, ότι όόόόλες τις φορές..., όχι απλώς δεν πέτυχα-έβγαλα γραμμή..., αλλά και πετύχαινα - και καλά - γραμμή με ένα νούμερο πάνω-ένα κάτω από αυτά που ήταν στην οθόνη (τα ενεργά). Π.χ. ήταν ενεργό το 8, το 17, το 23 και το 30... Ε, όσες φορές και να πήρα σ' ένα 5λεπτο..., έπεφτα ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ! στη γραμμή 7, στη 18, στην 22 και στην 31! ΟΟΟΟΟΚ!, δηλαδή! Οι άνθρωποι το γάμησαν και μάτωσε!...: δημιουργία προσδοκίας βάση εγγύτητας προηγούμενης προσπάθειας και πάει λέγοντας... Ααααα..., μα ήμουν τόσο κοντά! Μήπως την επόμενη φορά....;;;

ΟΚ, αν με πήγαιναν στα δικαστήρια για συκοφαντική δυσφήμιση και λασπολογία και μπούρου-μπούρου..., προφανώς και δε θα είχα χειροπιαστές αποδείξεις ότι το πράμα είναι απάτη και θα είχαν και να μου τρίψουν στη μούρη και ένα "Μία στις 300.000 πιθανότητα να βγεις στον άερα, λέμε!!!". Απ' την άλλη..., υπήρχαν και τ' άλλα! Που θα έκαναν οποιονδήποτε έχει κάτσει κι έχει παρακολουθήσει την εκπομπή 4-5 φορές..., να αναρωτηθεί.

-Καταρχάς, εγώ πήρα εκείνη τη μέρα 10 φορές από κινητό και 2 από σταθερό και μία βδομάδα μετά πήρα άλλες 2 φορές από το κινητό. Άμα ο άνθρωπος είναι μαλάκας... Καμία φορά δεν έπιασα "τυχερή γραμμή", πόσο μάλλον να καταφέρω από 'κει κι έπειτα να βγω και στον αέρα (που εκεί θα έπεφτε άλλη "τυχαία επιλογή", λέει). Όλοι αυτοί, λοιπόν, που βγαίνουν στον αέρα και λένε ότι κατάφεραν ΚΑΙ έπιασαν γραμμή ΚΑΙ βγήκαν στον αέρα με την 1η, με την 3η, με την 4η..., άντε..., με την 5η!... ΠΩΣ ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΟ ΚΑΝΟΥΝ;;; Δηλαδή όταν εσύ έχεις πάρει "καπάκια" 15 φορές και δεν έχεις πιάσει "την καλή τη γραμμή"... τι πρέπει να υποθέσεις;;; Μήπως ότι και 30 φορές το λεπτό να έπαιρνες... πάλι δε θα 'πιανες;;; Και, εν πάση περιπτώσει, αν αυτοί που τελικά "βγαίνουν" στον αέρα, δεν είναι απλοί καταναλωτές/διαγωνιζόμενοι, όπως, π.χ., εγώ, αλλά "στημένοι", της παραγωγής..., τι σκατά κάθεται και τους ρωτάει και πόσες φορές πήραν τηλέφωνο;; Και γιατί κάτι άλλους, που τους ακούει μικρούς (γιατί, και καλά, απαγορεύεται να συμμετέχουν ανήλικοι στο τηλεπαιχνίδι) και τους ρωτάει πόσων χρονών είναι και μετά της λένε από το κοντρόλ να τους ρωτήσει δηλαδή ποια χρονιά γεννήθηκαν (για να μην μπορέσουν να κάνουν γρήγορα την αφαίρεση, ας πούμε, και να τους εκθέσει;;; Πωωωω.... Ή μήπως για να δείξουν στο ΕΣΡ ότι, και καλά, τηρούν το νόμο;;)

-Το ότι η παρουσιάστρια συνεχώς λέει "Δεν το έχω βρει... Δεν ξέρω ποια είναι η λέξη... Είναι λίγο δύσκολο..."... τώρα, σοβαρά..., δεν ξέρει και δεν την έχει βρει;; Είπαμε... περιορισμένης... αλλά...

-Το ότι, και καλά, δε βγαίνουν γραμμές... και το πράμα τραβιέται απ' τα μαλλιά για να πάει 2μιση και 3 η ώρα..., που τελειώνει και καλά η εκπομπή... και το ποσό να έχει εκτιναχθεί για πλάκα ως τότε από τα 150, που είναι το αρχικό ποσό, σε κάποιο σεμνό 2μισάρη χιλιάδες... είναι πάντα τυχαίο;;; Αν άλλοι 10 σαν εμένα παίρνουν για κάθε λέξη-γρίφο την ίδια ώρα... και από 10 φορές ο καθένας..., είναι δυνατό όντως να μη βγαίνει γραμμή στον άερα;;;

-Επίσης..., είναι δυνατό να βγαίνουν όντως τόσοι λουζεράδες θείτσοι και θείτσες, με τις χίλιες δυο οδηγίες (ξεκινάει από σ-, είναι ουσιαστικό, είναι γλυκό, το τρώμε και λιώνει στο στόμα, αρέσει στα παιδιά, θα 'θελα να 'χα τώρα ένα απ' αυτά... + ότι πολλές φορές τους δίνει και 2ο και 3ο γράμμα...), και να μην το βρίσκουν και να λένε αρλούμπες;;; Μου θυμίζει εκείνο το επεισόδιο στους Δύο Ξένους, που η Φιλιππίδου κάνει την αντίστοιχη Νικολούλη, με εκπομπή για χαμένους... και βάζει τα παιδιά της παραγωγής να παίρνουν τηλέφωνο απ' το διπλανό δωμάτιο και να το παίζουν κάθε φορά ότι είναι και από άλλη πόλη της Ελλάδας και ο καθένας έχει δει και αλλού την αγνοούμενη... 


...ΟΟΟΟΚ, δηλαδή!

-Άσε που κάθε φορά που βγαίνει παίκτης-τηλεθεατής στον αέρα..., παίζει να 'ναι μόνο η παρουσιάστρια που ακούει τι λέει! Εγώ δεν ακούω τίποτα!!! Από Χανιά ακούω εγώ..., από Λιβαδειά λέει η παρουσιάστρια! Σα να είναι τα κάργα ντροπαλά άτομα..., που παίρνουν, με το ζόρι λένε τ' όνομά τους, λένε απλά τη λέξη που έχουν βρει και..., το πιο περίεργο..., ΚΑΝΕΙΣ ΤΟΥΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΡΩΤΗΣΕΙ "Α, ωραία... και πώς παίρνω τώρα τα λεφτά;;" και ΠΑΝΤΑ η παρουσιάστρια είναι αυτή που τους δίνει, και καλά, πάσα στο κοντρόλ και από 'κει και πέρα δεν ξανακούγεται η φωνή τους, ούτε ευχαριστώ!, ξέρω 'γω, ένα "ααα! πολύ ωραία!, να 'στε καλά!". Ομοίως κι όταν παίρνουν και κάνουν λάθος! Ακούγεται το αντίστοιχο ζονγκοκάμπανο της αποτυχίας... και από 'κει και πέρα τίποτα!!! Η παρουσιάστρια μοιρολογάει, μαλλιοτραβιέται, πέφτει στα πατώματα απ' τη στεναχώρια που ο τηλεθεατής έκανε λάθος κι έχασε το ποσό..., αρχίζει τα γιατί γιατί γιατίίίί;;;!!!! - μα δεν άκουσες που λέγαμε τόση ώρα ότι ζητάμε ΜΟΝΟ! ουσιαστικό;;;... αλλά η γραμμή του τηλεθεατή έχει βουβαθεί πλήρως!!! Καμία απόκριση απ' την αντίπερα όχθη! Δε θα περίμενε κανείς, αυτός που έχει κάνει λάθος και ήταν και τόσο σίγουρος ότι η ανύπαρκτη λέξη που εφηύρε ήταν και η σωστή..., να διαμαρτυρηθεί;;, να πει κάτι;;; Έστω ένα "Ααα... δεν είναι;;..."


ΟΚ, ρε παιδί μου, καταλαβαίνω ότι πρώτη εγώ πρέπει να δεχθώ την κριτική και τα πυρά, που έπεσα στη λούπα και πήρα τηλέφωνο και έσκασα, να πούμε, 20 ευρώ για τη μαλακία. Δέχομαι ότι αρχικά πήρα γι' αυτό που λένε "για την πλάκα", για το "να δούμε..., λέει;;" και ότι οι επόμενες φορές ήταν κλασικός εθισμός-μαλακία-πείσμα-τώρα θα βγει γραμμή!, δεν μπορεί!... Σε ένα πολύ πίσω μέρος του μυαλού μου υπήρχε, βέβαια, και η στατιστική δοκιμή, προκειμένου να μπορώ εμπεριστατωμένα πλέον να βγω και να πω ότι κάτι δεν πάει καλά εδώ πέρα, να καταθέσω τη γνώμη μου εξ ιδίας πείρας.


(δεν έβρισκα του ALPHA κι έβαλα του ΑΝΤ1  χο χο χο...)

Τέλος πάντων, το τζους της υπόθεσης: Μην πάρετε.

Πέμπτη 15 Νοεμβρίου 2012

το κομμωτήριο του κωλ

Σε συνέχεια του αρθρακίου για τις κομμώτριες, μια ζωντανή μαρτυρία (χο χο χο) από το γνωστό (το ένα και μοναδικό) κομμωτήριο του γνωστού εμπορικού κέντρου των βορείων προαστίων (κλείνω και το μάτι :P) - ότι, και καλά, μην το ονοματίσουμε και αρχινήσει κανά σχέδιο εξόντωσης... 

Έπεσα στην ανάγκα τους, η δόλια, καθότι ήσανε Τετάρτη απόγευμα και οι άλλες οι κουλές την έχουν δει "ώρες καταστημάτων" (λες και ο επιχειρηματίας έχει ωράριο...) και έπρεπε οπωσδήποτε να λουστώ-κουρευτώ-ισιώσω εκείνη τη μέρα.

Κινάω μια και δυο, περνάω στα γρήγορα τα της υποδοχής, με βάζει η σχετική Ρούλα πιστολάκι-κομμώτρια να με λούσει... Πριν καλά καλά μου περάσει την πετσέτα-λαιμοδέτη..., αρχίδει: Έχεις πιτυρίδα;; - Όχι, απ' όσο ξέρω... (που όντως δεν έχω...) - Μα εδώ φαίνεται να έχεις... - Μήπως είναι απ' το στάιλινγκ;; (τρομάρα μου...) - Τι προϊόντα χρησιμοποιείς;; (ΑΡΧΙΣΑΜΕ!... ΚΑΙ ΝΑ ΠΟΥ ΠΑΕΙ - ΕΚΕΊ ΑΚΡΙΒΩΣ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΤΟΝ ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΟ ΝΑ ΠΑΕΙ) ----> - Ε, Pantene Pro-V κατά κύριο λόγο... - Έχουμε φέρει εμείς κάτι επαγγελματικά προϊόντα της τάδε μάρκας (πραγματικά δε θυμάμαι) που αναδομούν/οικοδομούν/σοβατίζουν/βερνικώνουν/λιμάρουν/τορνάρουν ΚΑΙ καλουπώνουν την τρίχα και την προστατεύουν... Αν θες, μόλις σε λούσω να πάμε προς τα 'κει να τα δεις... - Ευχαριστώ..., ΟΚ, θα δούμε...

(λούσε λούσε λούσε)

-Πω πω πω... Η τρίχα σου είναι εντελώς κατεστραμμένη... Απίστευτη αγριότητα.
(Να σημειώσω κάπου εδώ ότι πέρα απ' το ότι τα μαλλιά μου από εμφάνιση και μόνο δεν έχουν κανένα πρόβλημα και αποσπούν συχνότατα θετικά σχόλια, σε όσα κομμωτήρια έχω πάει (και έχω πάει σε αρκετά, γιατί είμαι σουρλουλού και δε μου αρέσει να την έχω σταθερή τη χτένα μου...)... έχω αποσπάσει επίσης πολύ κολακευτικές κριτικές... Ότι η τρίχα μου είναι πολύ δυνατή χωρίς να είναι χοντρή και ακατέργαστη, ότι τα μαλλιά μου είναι ευκολοδούλευτα, ότι έχω ωραίο δέρμα γενικά κτλ. κτλ. κτλ. ΠΟΤΕ περί ξηροδερμίας, ΠΟΤΕ περί πιτυρίδας! Τα σύκα σύκα!


Ότι το μαλλί μου είχε υποστεί μεγάλη ταλαιπωρία και ήθελε ένα γενικό ρεκτιφιέ, επειδή είχα να κουρευτώ 7-8 μήνες και το τελευταίο 2μηνο το 'χα πεθάνει στο σίδερο..., ισχύει. Αλλά, ΟΚ, να πούμε!..., αν το δικό μου ήθελε επείγοντα (και ένα χιλιάρικο "ζημιά") ίσα για να 'ρθει να στρώσει..., ΟΚ, τότε κάτι αχυρογκόμενων η σούφρα... τι να θέλει άραγες;;;

Και ξαναρχινάει η δικιά σου, λοιπόν: ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΙΑ ΘΕΡΑΠΕΙΑ (όχι που δεν...)... με αιθέριο έλαιο σκεπασμένο με ζβουνιές από κάπρο του Αυγεία και περιτετμημένο πετσάκι Μαροκινού γκαίουλα, με μια εσάνς σαφράν μύξας της φλωρεάλ πατρίς...

... την αφήνω να λέει τα δικά της...

ΠΕΣ ΜΟΥ ΟΜΩΣ! - ΚΑΙ ΜΟΥ ΔΙΝΕΙ ΜΙΑ ΣΤΗΝ ΚΕΦΑΛΑ ΕΤΣΙ ΟΠΩΣ ΜΕ 'ΛΟΥΖΕ - ΓΙΑΤΙ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΒΑΛΩ ΤΩΡΑ! ΠΟΥ ΤΕΛΕΙΩΝΩ ΜΕ ΤΟ ΣΑΜΠΟΥΑΝ!

-Εεεε... βασικά βιάζομαι λίγο, δεν έχω πολλή ώρα για τέτοια..., θέλω και να προλάβω τα μαγαζιά...
-ΤΑ ΠΡΟΛΑΒΑΙΝΕΙΣ!, (!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!) είπε το προσωπικό μου ρολογάκι!
-Τι κόστος θα είχε αυτό;, ΠΡΟΚΑΜΑ και ρώτηξα...
-Εε..., το σκατό πάει περίπου στα 18 και το παξιμάδι είναι στα 9, με λέει.
-Ε, όχι, κάποια άλλη φορά, δεν είμαι για πολλά αυτόν το μήνα. (ΕΠΡΕΠΕ ΚΑΙ ΝΑ ΝΤΡΑΠΩ, ΝΑ ΠΟΥΜΕ!, ΠΟΥ ΔΕ ΔΙΕΤΙΘΕΜΗΝ ΝΑ ΣΚΑΣΩ ΕΝΑ ΣΕΜΝΟ 30ΑΡΙ (ΓΙΑ ΖΕΣΤΑΜΑ...) ΓΙΑ ΝΑ 'ΧΩ ΝΑ ΛΕΩ ΟΤΙ ΑΑΑΑ..., ΝΑΙ..., ΓΙΑ ΚΟΙΤΑ!..., ΚΑΝΑΝΕ ΔΟΥΛΕΙΑ ΣΤΟ ΜΑΛΛΙ ΜΟΥ!)

Το καταπίνει - δεν το καταπίνει... αποκάμει πια με το λούσιμο και με πάει στον τυπά για κούρεμα. ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ! ότι ΔΕΝ μπορούσε αν δεν έφερνε το τάδε μπουκαλάκι αρωματικό έλαιο Νο. 1044 και να του πει να το δοκιμάσει στο μαλλί μου πριν με κουρέψει γιατί ξεδιψά/ξεφουσκώνει/αναζωογονεί/ανασταίνει/κλάνει/χέζει την τρίχα! Γιατί η προσπάθεια να σου πουλήσει όλο το μαγαζί... δεν τελειώνει ποτέ! Ε Ν Ν Ο Ε Ι Τ Α Ι !

Εδώ ξεκινάει η κλασική ιστορία που περιέγραφα και στο άλλο άρθρο..., που τους λες ότι θέλεις να πάρουν 2-3 δάχτυλα για την ψαλίδα... και σου προτείνουν ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ! ένα φιλάρισμα ή κάποιο "βαρύ" κόψιμο..., του τύπου το μακρύ μαλλί να γίνει σώνει και ντε καρέ! Ίλεος! Ι Λ Ε Ο Σ ! 

Φρόντισα, πάντως, να τονίσω τίγκα ότι ΔΕ ΘΕΛΩ να δω άλλο μαλλί, άλλο μάκρος, φιλάρισμα, καρεδάκια κι αηδίες! Θέλω να καθαρίσω απ' την ψαλίδα και μέχρι εκεί. Αν τώρα, τα 2-3 δάχτυλα που εγώ είχα σκεφτεί... γίνονταν 3-4..., εντάξει, προφανώς και δεν είχα πρόβλημα. Το παιδί την έκανε μια χαρά τη δουλειά του και τουλάχιστον στο πρώτο "μωρέ..., ήρθα για μια περιποίηση στα γρήγορα γιατί έχω κάτι που επείγει... και δεν είμαι για πολλά, είμαι "στενεμένη" αυτόν το μήνα" σταμάτησε να προσπαθεί να μου πουλήσει το τάδε λάδι για το ίσιωμα και την τάδε κρέμα για κατσάρωμα!

Και, ρε πούστη μου!, έρχομαι και λέω: ΟΚ, έχεις μαλάκα αφεντικό, η αρχικομμώτρια τον παίρνει... και σε αναγκάζουν να την πέφτεις στους πελάτες για να τους πουλάς και προϊόντα περιποίησης μέσα στο μαγαζί. Ωραία. Δηλαδή ποια είναι τα όρια της αξιοπρέπειας που εσύ έχεις θέσει στον εαυτό σου..., προκειμένου να μη γίνεσαι εικόνα και ομοίωση του μαλάκα του αφεντικού σου;; Με κόβεις από την αρχή ότι δε διαθέτω το μπάτζετ, έχω έρθει για κάτι απλό και σύντομο γιατί και βιάζομαι και σε χρησιμοποιώ ως λύση ανάγκης (σ' το είπα εξ αρχής ότι σας προτίμησα γιατί ήσασταν οι μόνοι ανοιχτοί Τετάρτη απόγευμα!)..., ΟΚ, κόψε αβγολέμονο και τελείωνε, ρε παιδάκι μου! Γιατί πρέπει να γίνεις πιο ενοχλητικός κι απ' την ενόχληση;;!

ΟΚ, τελειώνει αυτό, έρχεται κι η κομμωτριούλα η μικρή να κάνει τη σκατοδουλειά, τη λάντζα, να με ισιώσει, δηλαδή..., και, ναι, ΟΚ, πολύ καλή η μικρά, διακριτική, χωρίς να ενοχλεί, έκανε τη δουλειά της μια χαρά. Μέχρι που... ποιος ξέρει τι ακριβώς την έπιασε... και φώναξε την αρχικομμώτρια να ζητήσει συμβουλές για το ίσιωμα! Το σάπιο μου μυαλό λέει ότι ήθελε λίγο να "γλύψει" τη "μεγάλη", ότι, κοίτα, ας πούμε, ζητάω τη συμβουλή σου κι εσύ που είσαι και παλιά... όσο να 'ναι ξέρεις καλύτερα... Δηλαδή, ναι, ΟΚ, . . . θες ντε και καλά να σαλιώσεις... Καν' το στις ανταύγειες!, καν' το στο πανκιό-λουκ, κάν' το στο ξάσιμο, εν πάση περιπτώσει!..., αλλά τι σκατά σκεφτόσουν όταν της ζητούσες συμβουλές για το ίσιωμα;;; Αν ο αντίχειρας στο κράτημα του πιστολακίου πρέπει να 'ναι από πάνω ή από κάτω;;; Πωωω...

Όπου η "παλιά", λοιπόν, θέλοντας να εξαντλήσει τον επαγγελματισμό της στο τίτσινγκ της μικράς..., ωσάν να 'στηνε μπίζνες πλαν για έργο 10ετίας με ρέβενιου σερ..., με καργαρισμένη σοβαρότητα και ύφος... άρχισε να της δείχνει κάτι κινήσεις-κυματάκια και τον αέρα που πρέπει να φεύγει από πάνω προς τα κάτω κτλ. κτλ. ... κι η άλλη να κοιτά σα χαζεμένη...

Τέλος πάντων, σε αυτό δεν αξίζει και πολύ να σταθώ αλλά και τα λοιπά είναι μάλλον ανάξια λόγου. Εννοείται ότι πλήρωσα περίπου 15 ευρώ πάνω από οποιοδήποτε άλλο (μικρό) κομμωτήριο θα είχα επιλέξει να πάω για λούσιμο-κούρεμα-χτένισμα..., εννοείται ότι η αφεντικίνα μου έδωσε και κάρτα προσφοράς για το μήνα Νοέμβριο (μιλάμε για ΤΗΝ! προσφορά, δε: στις 3 φορές που θα πας ΜΕΣ ΣΤΟ ΝΟΕΜΒΡΙΟ... ένα μαλλιοβάψιμο δώρο!!! Γιατί ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ! ότι εν έτει 2012 εσύ έχεις (κι αν δεν έχεις... ΟΦΕΙΛΕΙΣ να έχεις!) ένα 100ευρο σκορποχώρι για να πας τουλάχιστον 3 φορές κομμωτήριο σε ένα μήνα! Ακόμα περισσότερο, βέβαια, ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ! ότι το βάφεις το φαλακράκι σου! Πω πω πω πωωωωωωωω!).

Ένιγουέιζ. Αν έχετε πάει και γοητευτήκατε... να ξαναπάτε. Αν δεν έχετε ξαναπάει και το σκεφτόσασταν... ε, να μαζευτούμε να πάτε.