Τρίτη 12 Ιουνίου 2012

O φόβος της κουράδας

Ήταν πρωί τ' Αυγούστου, κοντά στη ροδαυγή..., ρούκι στο νέο τμήμα και στο νέο όροφο, όταν έλαβα μέιλ από γυναικάκι συνάδελφο, με κοινοποίηση όλα τα γυναικάκια του ορόφου..., το οποίο λίγο-πολύ έλεγε "αυτή που έκανε αυτό που έκανε στη 2η γυναικεία τουαλέτα να πάει να το μαζέψει! Ψιλοήμαρτον, ρε κορίτσια!, γυναίκες είμαστε!" (κάτι τέτοιο). Καλά, σ' όποιον άντρα έχω πει ότι έπαιξε τέτοιο μέιλ..., γελάει μέχρι θανατάκι!

Ποιο ήτο το στόρι... Ε, προφανώς κάποια είχε πάει κι είχε χέσει στις γυναικείες τουαλέτες του ορόφου και το κουράδι είχε μείνει στη χέστρα. Να πιστέψω ότι δεν τράβηξε καζανάκι;;.. Πιστεύω ότι επρόκειτο απλώς για ένα από αυτά τα επίμονα κουράδια που όσες φορές και να το τραβήξεις το καζανάκι..., θα βρουν τον τρόπο να επιστρέψουν. Θα μου πεις... σπρώξε με το ειδικό βουρτσάκι μέχρι να φύγει! Ωραία. Let me take you to the dark side of the moon: σκατό που έχει εξαφανιστεί όταν εσύ εγκαταλείπεις την τουαλέτα... και μερικά δευτερόλεπτα μετά κάνει ξανά την εμφάνισή του!, έτσι, για ανκόρ..., γιατί είχε σουξέ και το ζήτησαν σε τουρ!, σσσίριουζλι....., δε σου έχει τύχει ποτέ;; Στη δική σου τουαλέτα - δε σου λέω στης δουλειάς - που είσαι και πιο εξοικειωμένος/-η και έχεις χέσει άπειρες φορές... δεν το 'χεις δει ποτέ;;

Εν πάσει περιπτώσει, θεωρώ ότι έχει συμβεί σχεδόν σε όλους κάποτε: το σκατό να επιστρέψει, το καζανάκι να είναι αδύναμο, να μην υπάρχει βούρτσα, να μην υπάρχει άλλο καθαριστικό μέσο, να μη θέλουν να κινήσουν υποψίες σε άλλους που βρίσκονται στο μπάνιο ότι έχεσαν και τώρα παλεύουν με το σκατό στο ρινγκ της λεκάνης (αυτό, μαλέλη, πού το πας;;; Ειδικά στα τουαλετάκια της δουλειάς, που μιλάμε για δωματιάκια το ένα δίπλα στο άλλο, να τα χωρίζει μισό στρώμα πλακακίου, με μηδενική ηχομόνωση..., εσένα να σε έχει πάει ζούμα... και να φοβάσαι, όχι μόνο μην ακουστεί κανά κλανίδι σε αυτήν που έχει έρθει να κατουρήσει δίπλα..., όχι μη βρωμίσει (που θα βρωμίσει!)... αλλά και μην πάει καμιά άλλη που ήταν στο μπάνιο εκείνη την ώρα που εσύ βρόνταγες σε άλλους στον όροφο και πει ότι η τάδε ήταν με τις ώρες εντοιχισμένη στη λεκάνη και ξεβούλωνε! "Μα καλά... Εδώ βρήκε να χέσει!;!;").

Ατάκα που μου δίνει πάσα για το άλλο τραγικό σε σχέση με την τουαλέτα στο χώρο εργασίας..., άλλη φορά, τύπισσα η οποία πήγε σε όλον τον όροφο και είπε ότι κάποια έχεσε στις γυναικείες τουαλέτες και βρωμάει απαίσια!!!!! ΩΡΑΙΑ! ΕΧΕΣΕ! ΔΕΝ ΨΕΚΑΣΕ! ΔΕΝ ΕΒΑΛΕ ΜΠΟΥΓΑΔΑ! ΔΕΝ ΚΕΝΤΟΥΣΕ ΕΡΓΟΧΕΙΡΟ! Ε Χ Ε Σ Ε ! 


ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΔΗΛΑΔΗ;;;!!! ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ ΝΑ ΦΕΡΕΙ ΣΤΟ ΒΡΑΚΙ ΤΗΣ ΑΡΩΜΑΤΙΚΟ ΧΩΡΟΥ ΓΙΑ ΠΑΝ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΟ;;; Ή ΜΗΠΩΣ ΟΦΕΙΛΕΙ ΝΑ ΜΗΝ ΕΠΙΣΤΡΕΨΕΙ ΣΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΗΣ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΞΕΒΡΩΜΙΣΕΙ Η ΤΟΥΑΛΕΤΑ ΚΑΙ ΜΕΧΡΙ ΤΟΤΕ ΝΑ ΦΥΛΑΕΙ ΚΑΡΑΟΥΛΙ ΣΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΜΗΝ ΚΑΙ ΜΠΕΙ ΑΛΛΗ ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΥΡΙΣΕΙ;;; ΗΗΗΗΗΜΑΡΤΟΝ ΡΕ 'ΧΕΙΧ! ΗΜΑΡΤΟΝ!!!! ΑΤΟΜΑ ΜΕ ΔΙΔΑΚΤΟΡΙΚΑ ΚΑΙ ΝΑ ΕΚΠΛΗΣΣΟΝΤΑΙ, ΝΑ ΠΟΥΜΕ, ΠΟΥ Η ΤΟΥΑΛΕΤΑ ΒΡΩΜΑΕΙ!!!!!


Σα μια άλλη πατσαβούρα..., η οποία τις προάλλες είχε μπει στην τουαλέτα, κάτι της ξύνισε στην ατμόσφαιρα, φαίνεται, ... και έστησε καραούλι στη γωνία του διαδρόμου να δει ποια θα 'βγαινε απ' την τουαλέτα!!! ΠΡΟΦΑΝΩΣ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΕΙ ΝΑ "ΤΗ ΔΩΣΕΙ"! ΣΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΤΗΣ ΣΤΟΝ ΟΡΟΦΟ!!!

Πω πω πω πωωωω!!! Η αργοσχολίτιδα στο μεγαλείο της, έτσι;;; Δηλαδή, ναι, ΟΚ, και εγώ προφανώς θα κάτσω να μικροπρεπίσω και να ρίξω το επίπεδο και να κράξω και να θάψω..., αλλά το να κάνω θέμα το ότι κάποιος έχεσε και, ακόμα χειρότερα!, να τη στήσω για να δω ποια θα βγει απ' την τουαλέτα..., για να τη χαρακτηρίσω βρωμιάρα που ΤΟΛΜΗΣΕ να πάει να χέσει..., ε, όχι, πάει πολύ!

Το οποίο - πέρα απ' τους τόνους ευκοίλια - είναι και το "ζουμί" της ιστορίας που αναφέρω: πόσο αργόσχολος και πόσο μαλάκας πρέπει να 'σαι για να κάτσεις..., όχι απλώς ν' ασχοληθείς με την ξένη κουράδα, ποιος μπήκε και ποιος βγήκε απ' το μπάνιο και κατά πόσο μύριζαν οι εκκενώσεις του..., αλλά και για να κάτσεις να γράψεις μέιλ και να το στείλεις σε όλο τον όροφο! Δηλαδή δεν καταλαβαίνεις ότι ξεφτιλίζεσαι;;;; Δεν καταλαβαίνεις ότι μόνο μικροπρεπής χαρακτηρίζεσαι με κάτι τέτοιο και ότι όλοι θα γελάνε μαζί σου;;; Με το οποίο πιστεύεις ότι θα κερδίσεις τι ακριβώς, να πούμε;;; Να ξεφτιλίσεις αυτήν που το έκανε (λες κι εσύ μετά το χέσιμο, ειδικά την τουαλέτα της δουλειάς..., αναλαμβάνεις να τη γλύψεις!, ας πούμε!);;; Να την κάνεις να αισθανθεί τόσο άσχημα και τέτοιες τύψεις που τελικά να καταφέρεις να την... ξετρυπώσεις;;; Να πέρασεις το (κοινωνικό) μήνυμα ότι την επόμενη φορά - που θα καραδοκείς πίσω απ' το ρολό υγείας για να δεις ποια άφησε το κουράδι της - θα αναλάβεις προσωπικά να της χώσεις το κεφάλι στα ίδια της τα σκατά;; Ίλεος, ρε σεις! Ί Λ Ε Ο Σ ! Όχι άλλο κάρβουνο!

ΟΚ, θυμάμαι που το συζητούσαμε με τους συναδέλφους και στο παλιό μου τμήμα, με αφορμή ότι μία συγκεκριμένη εποχή η τουαλέτα (των αντρών αυτήν τη φορά) κάθε πρωί μύριζε σκατά, ήταν σε άθλια κατάσταση και γενικά όλοι υποψιάζονταν ένα σιχαμένο ορκωτό λογιστή που είχε έρθει για έλεγχο εκείνον τον καιρό - και ο οποίος, μάλιστα, δεν έπλενε τα χέρια του... και λέγανε ότι καλό είναι να έχεις ρυθμίσει το εντεράκι σου με τρόπο τέτοιο ώστε να μη χρειάζεται να πηγαίνεις τουαλέτα στη δουλειά (που το σκηνικό είναι ούτως ή άλλως αμφιβόλου υγιεινής και θεωρώ ότι και για κάποιον σχετικά "μη τακτικό", δεν είναι να πεις ότι αποτελεί και ακριβώς περιβάλλον έμπνευσης). Έλα μου, όμως, που με αυτούς τους κωλοκαφέδες της δουλειάς (χώρια το άγχος και τους αλλαγμένους ρυθμούς της καθημερινότητας και τα χίλια δυο που αντιμετωπίζει ο καθένας μας) [παρένθεση, για τους καφέδες της δουλειάς: πέρυσι άνοιξαν την καφετιέρα στην οποία φτιάχνουμε τον γαλλικό και βρήκαν ότι επειδή είχε καιρό να αλλαχθεί/συντηρηθεί... έβγαζε μαζί με τον καφέ... και σκουριά! Άντε να κρατήσεις εσύ τον κώλο σου με αυτό!], τις βλακείες που, ενδεχομένως, αναγκαζόμαστε να τρώμε απ' έξω και τις πολλές ώρες που ούτως ή άλλως περνάμε στη δουλειά..., ε, τι να κάνουμε;..., αν μας πιάσει είναι προφανές ότι θα πάμε! Δε θα τα κρατήσουμε να μας βγουν απ' το στόμα! Ήμαρτον! 

Και άρα... τι ακριβώς πρέπει να γίνει;;; Να μην πηγαίνουμε τουαλέτα;; Να πηγαίνουμε σε άλλους ορόφους προκειμένου να μη μας κράξει στους υπόλοιπους του ορόφου η κατίνα του ορόφου;; Να φροντίζουμε να ξεβουλώνουμε μόνοι μας βόθρους και να επισκευάζουμε καζανάκια;; Να τα κάνουμε μυρωδάτα;;; Μήπως αόρατα;;;

ΗΜΑΡΤΟΝ. Τελεία.